نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷

«دو دو» یک صندلی چند منظوره و یا به اصطلاح چندکاره می‌باشد که توسط محمد انجوی امیری، دانشجوی رشتۀ طراحی صنعتی در مقطع کارشناسی از دانشگاه هنر اسلامی تبریز، طراحی و در مسابقۀ جهانی جایزه بزرگ طراحی موسوم به A’Design Award & Competition موفق به کسب مدال برنز بخش مبلمان، اقلام تزئینی و طراحی داخلی خانه، در سال ۲۰۱۸ گشته است.

دودو صندلی است که با ایدۀ ساده گرایی شکل گرفته و ریشه در کودکی‌های طراح دارد، به طوری‌که او بازی‌های کودکانۀ خود با شانه‌ها و متصل نمودن آنان به یکدیگر را الهام بخش ساخت چنین محصولی می‌داند. مهم‌ترین ویژگی این صندلی حفظ سادگی ضمن برخورداری از کارآیی بالا می‌باشد. سادگی نه تنها در فرم بلکه در مواد اولیه این محصول رعایت شده و همین امر سبب ارتباط بهتر کاربر با محصول گشته است. 

ساختار اصلی این صندلی ترکیبی از چوب راش و فولاد ضد زنگ می‌باشد. به طوری‌که بدنۀ اصلی از دو بازو، سه مفصل یا لولا متحرک و دو مفصل ثابت تشکیل گردیده است. به همین سبب دودو یک صندلی با قابلیت تبدیل به یک میز یا چهارپایه می‌باشد، زیرا مفاصل متحرک با قابلیت قفل شدن، می‌توانند وزن را در زمان چرخش و تغییر از حالت صندلی به میز و یا بالعکس، تحمل نمایند و نیاز کاربر را بسته به شرایط موجود برطرف کنند. 

زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
زهرا اردکانی ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷
زهره حاضری ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷

۳۹ مطلب با موضوع «هنرهای مفهومی» ثبت شده است

سنجاق بازی های عاشقانه / مجید صفری سخاوت

تاریخ نشر : سه شنبه / ۶ مرداد ۱۳۹۴

"سنجاق قفلی ها را دوست دارم؛ از همان کودکی دوستشان داشتم. بی منت بانی وصلتند؛ اما خودشان بی وصل می مانند. خم می شوند، اما خم به ابرو نمی آورند. زنگ می زنند، اما زنگار بر دلشان نمی نشیند. تیزند؛ یک رنگند؛ ساده و بی آلایش. دوستشان دارم نه به خاطر اینکه ضامن بالش یا لحاف و تشک هایمان بودند، نه! چون با وجود فلزی بودنشان، تجلی صفات زیبای انسانیند. همتم بر آن بود تا در حد توان، آنان را در قالبی دیگر به عرصه ظهور برسانم. خدا را چه دیدید، شاید در این میان خاطره ای مشترک هم مرور شد." این دل نوشته ای است از خالق سنجاق هایی که عاشقانه، دغدغه های روزمره ما انسان ها را با زبان خود و به شیوه ای خلاقانه بیان می کنند.
مجید سخاوت، ضمن علاقه زیادی که به عکاسی هنری(Art photography) داشت؛ سعی می کرد در این زمینه، به تجربه های جدیدی دست بزند و این شد که از سر کنجکاوی، اثری را خلق کرد که تولد عکس های سنجاقی به آن زمان (‌ سال ۱۳۹۳) باز می گردد. پس از آن تصمیم گرفت، روایتی را از دغدغه های روزمره، به زبان سنجاق قفلی، در موقعیت ها و حالات مختلف، نقل کند. رفته رفته تعداد عکس های مفهومی وی، با این موضوع قابل توجه شد و مجموعه ای شکل گرفت با عنوان سنجاق بازی های عاشقانه؛ که ایده اصلی آن، شخصیت دادن به سنجاق های قفلی بر اساس کالبد انسانی بود. هنرمند تلاش کرده به جای شناسنامه های معمول آثار هنری، از قطعه شعری، متن کوتاهی و... برای معرفی اثر استفاده کند تا ارتبط میان اثر و مخاطب عمیق تر شود. جالب توجه است که هنرمند پای مخاطبان را هم به ماجرا باز کرده و در صفحه اینستاگرام خود، از مخاطبان می خواهد قاب های تصویری اش را از نگاه خودشان، روایت کنند و گاها شناسنامه اثر از روی این پیشنهادات برگزیده می شود.

دربند...مرد زندایی می خندید؛ شاید به زندانی بودن خویش شاید هم به آزاد بودن ما؛ راستی زندان کدام سوی میله هاست...

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۶ مرداد ۹۴ ، ۱۱:۵۰
محدثه آهنی امینه

فضای مذاکره / بابک گلکار

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۵ تیر ۱۳۹۴

تصور کنید اشکال سنتی قالیچه‌های عشایری قد بکشند و سر به فلک بگذارند، مسلماً آن وقت دیگر مفهوم پیشین خود را ندارند و باید تعبیر جدیدی از آن ها ارائه داد. بابک گلکار این تصور را به حیطه هنرهای تجسمی آورده و به آن عینیت بخشیده است. «مذاکره فضایی برای امکان هم زیستی» نام کامل این سری از آثار او است که با توجه به شباهت های معماری مدرن غرب و دستبافته های عشایری خاورمیانه، به ویژه ایران، شکل گرفته است. 

در این آثار با قالیچه هایی خوش رنگ و لعاب مواجهیم که در پایین قرار دارند و از دل طرح و نقش‌‌شان ساختمان‌های سفیدی قد کشیده اند. برج هایی که هر چه صعود می‌کنند از هویت شرقی‌شان کاسته و کم کم شبیه آسمان خراش های نیویورکی می شوند. دست بافته‌ شرقی و برج سفید، هرچند مجموعاً یک اثر را ساخته اند اما نتوانسته اند به هویتی مستقل برسند و فرش ایرانی در پایین و برج سفید در بالا، هر کدام مفهوم جداگانه‌ای را به ذهن مخاطب متبادر می‌کنند. 

هرچند می‌توان فرش را به معنای ریشه های برج در نظر گرفت. اما این پایین بودن بیشتر حس عقب ماندگی و ماندن در گذشته را دارد، گویی ما هنوز در خواب و خیال تمدن ۲۵۰۰ ساله‌مان اسیر مانده ایم و به جای ورود به دنیای جدید در گذشته‌ها سیر می‌کنیم، اما غرب با سود جستن از داشته‌های ما خودش را بالا و بالاتر کشیده است. 

موضوعات تحقیقاتی گلکار غالبا برگرفته از تجزیه و تحلیل شرایط فضای ارتباطی معاصر است، که بر اغلب انسان‌ها مسلط شده است. این هنرمند ایرانی متولد برکلی و بزرگ شده تهران است و هم اکنون نیز ساکن ونکوور کانادا می‌باشد. البته با این همه دوری، سال گذشته در تهران نمایشگاهی از چیدمان آثار او به نام «کارگل» در گالری آب انبار به نمایش در آمد و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفت.

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۴ ، ۱۳:۰۴
زهرا اردکانی

ما رعایت می کنیم / مترو تهران

تاریخ نشر : شنبه / ۲۰ تیر ۱۳۹۴

آماده سازی شرایط برای روزه‌ داران امری مهم در ماه مبارک رمضان است، اما در این میان نباید از کسانی غافل شد که قادر به انجام این فریضه الهی نیستند. کسانی چون افراد سالخورده، کودکان، بیماران، مسافران و غیره.

مترو تهران امسال برای رفاه حال سالمندان، بیماران و کودکان و همچنین در راستای حفظ حرمت ماه مبارک رمضان، کات استندهایی را طراحی و در محل آب خوری های مترو نصب کرده است. 

این کات استند‌ها با عنوان «ما رعایت می کنیم» نمایانگر اشخاص مختلفی است که به هر دلیلی توان روزه گرفتن ندارند و در یک جمله علت عدم روزه داری خود را با دیگران در میان می‌گذارند و ضمن عذر خواهی به رعایت احوال روزه‌ داران تأکید می نمایند. این طرح‌ها در سه قالب مادر و کودک، پیرمرد بیمار و مسافر اجرا شده تا به شکلی ملموس تشویق به روزه داری و تقبیح روزه خواری نمایش داده شود.

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۰ تیر ۹۴ ، ۱۱:۵۰
زهرا اردکانی

آسمان آبی، زمین پاک / شهرداری تهران

تاریخ نشر : يكشنبه / ۷ تیر ۱۳۹۴

این روزها، دائم از مردم شهر می‌شنویم، هوا آلودست، همه‌جا ترافیکه، مسئولین چرا کاری نمی‌کنند، ... تا زمانی که خودمان نسبت به اطرافمان بی‌تفاوت باشیم، همین آش و همین کاسه است. متولیان شهری، در راستای ارتقای کیفیت زندگی در شهر، تنها می توانند نقش مساعدتی داشته و بستر را برای تحقق آن فراهم  کنند؛ اما در نهایت خود مردم هستند که به عنوان بازیگر اصلی، ایفای نقش می‌کنند. فرهنگ‌سازی، مهمی است که امروز دست‌اندرکاران شهری، ضرورتش را بیش از پیش درک کرده‌اند؛ البته این بار با رویکردی جدید.
اخیرا شهرداری تهران با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست، همت به راه‌اندازی کمپینی کرده است با عنوان "آسمان آبی، زمین پاک". عنوانی ساده، برای بیان آن مطلوبی که در حال حاضر در شهرمان، از آن بی‌بهره‌ایم. این طرح همان‌طور که از نامش پیداست با رویکرد آسمان آبی، به کاهش آلودگی هوا و کنترل آلاینده‌ها تأکید دارد. بخش مهمی از فعالیت این کمپین، در سطح شهر و در میان مردم شکل می گیرد؛ مردان سفیدپوشی که کار خود را در فضاهای پر ترافیک و شلوغ شهر تهران آغاز کردند. جلوخان ساختمان تئاتر شهر، به دلیل تراکم جمعیتی بالا، یکی از گزینه های مناسب برای اجرای نمایش خیابانی از این جنس بود که گویی درب‌های ساختمان تئاتر شهر به روی شهر گشوده شده و این بار هنرمندان به خیابان‌ها آمده‌اند تا با هنرنمایی خود در فضاهای عمومی شهر، آیینه‌ای از رفتارهای مردم در شهر شوند و از نزدیک رفتار های صحیح را به آن ها آموزش دهند. گاه با نوشته‌هایی در دست و گاه با رفتارهایی نمادین.
راه‌اندازی کمپین آسمان آبی، زمین پاک، با هدف کاهش آلودگی هوا، خاک و به‌ دنبال آن زیست بهتر شهروندان، فرصت مغتنمی است برای تغییر سبک زندگی در شهر؛ که هنرمندان نیز در این مسیر توانسته‌اند به‌ عنوان الگو عمل کرده و با حضور نمادین خود در اماکن پرتردد، در راستای اهداف کمپین، کمک‌رسان متولیان شهری باشند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۷ تیر ۹۴ ، ۱۲:۱۳
محدثه آهنی امینه

آرزوهای آویخته / نگار تاج گردان

تاریخ نشر : دوشنبه / ۱ تیر ۱۳۹۴

چندی قبل، نگارخانۀ ایدۀ پارسی میزبان "آرزوهای آویختۀ" نگار تاج گردان (فارغ التحصیل کارشناسی مجسمه¬سازی هنرهای زیبا) بود. آرزوهایی که به تعبیر بروشور، در قالب مجسمه-چیدمان ارائه شده بودند. اثر در اصل، شامل دو میلۀ رخت آویز معلق در فضا بود که لباس های کاغذی ظریف و زیبایی بعضا با گلدوزی های رنگین و مربوط به سنین مختلف، سرچوب لباسی به آن ها آویخته شده بود. علاوه بر این ها قاب هایی کوچک نیز که به نظر تصویرسازی می رسیدند با ماده و تکنیک مشابه لباس ها و با نورپردازی موضعی در پشتشان روی دیوار نصب شده بودند. دو قاب بزرگ تر هم از لباس های کاغذی قاب شده در کنار قاب های کوچک قرار گرفته بود؛ اما در کل ارتباط قاب ها با لباس های آویزان چندان مشخص نبود.
انتخاب کاغذ (کاغذ الگوی خیاطی) برای اجرای این ایده ظاهرا برای القای ناتمام بودن صورت گرفته است و البته وجود گلدوزی های روی لباس ها و دوخت دقیق و کاملشان قدری با این مساله در تعارض است. لباس ها و کیف ها مربوط به سنین مختلف از کودکی تا بزرگسالی اند و بنا به آنچه در بروشور نمایشگاه آمده، باید نمایانگر آرزوهای هنرمند باشند؛ به عنوان مثال در متن بروشور، هنرمند آرزوهایی چون دامپزشک شدن و داشتن مجموعۀ پاک کن را ذکر کرده است، اما اثری مشخص از این گونه آرزوها دیده نمی شد و بیش از آنکه القا کنندۀ "آرزوها" باشد، نمایشگر "خاطرات" آویخته بود.
اجرای دقیق و همچنین انتخاب تکنیک و مواد و ترکیب بندی مناسب قاب ها را می توان از نقاط قوت این نمایشگاه دانست.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۱ تیر ۹۴ ، ۱۲:۱۸
کوثر سعادت

قرار / مینا فیض اللهی

تاریخ نشر : دوشنبه / ۷ ارديبهشت ۱۳۹۴

دکور برنامه‌های تلویزیونی گفت‌وگو محور بعد از مجری، نقش مهمی را در دیده شدن برنامه ایفا می‌کند و طراحی‌صحنه در حقیقت جزئی از محتوا قرار می‌گیرد. در این صورت دکور در خدمت مضمون برنامه است. اما این بدین معنا نیست، برنامه‌ای با موضوع مذهبی الزما باید دکوری با نشانه های معنوی داشته‌باشد. این شاید دم دستی ترین ایده‌ای باشد که به ذهن برسد. وقتی با دقت بیشتری به تصاویر دکور برنامه "قرار"، یک برنامه ترکیبی و گفت‌وگو محور با موضوع سبک زندگی اسلامی، نگاه‌کنیم؛ اولین نشانه‌ای که توجه ما را جلب می‌کند سکوی شیب‌دار جلوی صحنه است که ابتدای آن میز و انتهای آن حوض مربع شکلی است. کاربرد چنین فرمی مدتی است در انواع برنامه های تلویزیونی رواج پیدا کرده‌است؛ که شاید در اینجا چندان معنادار به نظر نیاید. تنها فرم‌های قابل توجه دکور، طاق‌های یک طرفه که حالتی از رواق را نشان می‌دهد و نوشته‌هایی با خط کوفی بنایی بر روی لته‌های کناری است. استفاده از این دو نشانه به طور مجزا می‌تواند چیدمان مطلوبی را ایجاد‌کند، اما در ترکیب باهم فضاسازی هماهنگی ندارد.

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۷ ارديبهشت ۹۴ ، ۰۹:۲۹
سارا شمعی

زندگی به سبک اتوبوس های تندرو

تاریخ نشر : يكشنبه / ۱۷ اسفند ۱۳۹۳
مدتی است که در اقدامی قابل توجه، بسیج شهرداری تهران، وظیفه ترویج سبک زندگی اسلامی را به پنجره برخی اتوبوس های تندرو واگذار کرده است. برچسب هایی باریک و افقی با تصویرسازی ها و مطالب و مصداق هایی پیرامون زندگی، که به محض سوار شدن به چشم می خورند.
از آنجا که قدرت انتقال پیام های تصویری سریع است، باید طراحان تمرکز بیشتری بر روی انتخاب زاویه دید و کادربندی ها داشته باشند. کادرهای خلاق در کنار طراحی و رنگ بندی جذاب می توانند نگاه مسافران را به خود جلب کند؛ اما در این میان بهتر است سطرهای طولانی مطالبِ ضمیمه ی تصاویر، کوتاه یا حذف شوند، زیرا نگاه مخاطب میان تصویر و مطلب سردرگم می ماند.
از زمان اجرای این ایده، تا به حال دو سری از این تصویرسازی ها در برخی خطوط اتوبوس های تندرو تهران اجرا شده اند، که در مجموع ۳۰ اثر را شامل می شوند؛ اما از این همه فقط تعداد معدودی از آثار سری دوم با عنوان «زندگی به سبک حسین(ع)» هستند که از اجرای نسبتا قدرتمندی برخوردارند. کادربندی برخی از این تصاویر نشان از نیم نگاه طراح به قاب بندی های «سریال مختار نامه» دارد و این اقتباس تصویری می تواند در نوع خود تمرینی سازنده باشد برای کارهای بهتر و قوی تر در آینده؛ چرا که طبق گفته مسئولین مربوطه، این آثار هر دو ماه تعویض و به روز خواهند شد و این استمرار عمل از نکات شاخص در اجرای این پروژه ارزشمند به حساب می آید.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ اسفند ۹۳ ، ۱۶:۰۵
زهرا اردکانی
زهرا اردکانی ؛ ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود