نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی


مشترک روزنامه خط شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت‌نام ایمیل دریافتی را تایید نمایید. روزنامه خط آخرین محتوای نشریه خط را به صندوق پست الکترونیکی شما خواهد آورد.

«یک فیلم‌ساز در طول فعالیت حرفه‌ای خود به طور معمول بیش از ۲۰ فیلم نمی‌تواند بسازد، اما یک کاریکاتوریست باید روزی یک ایده خلق کند. تلاش برای خلق ایده‌های نو برای هنرمند دو دستاورد مهم در پی دارد. نخست پرورش قدرت خلاقیت است. والت دیسنی توصیه می‌کند که به دستگاه تصور خلاق خود به عنوان عضلات مغزی بنگریم. عضلات بدن هر چه بیشتر کار کند به جای آن‌که تحلیل رود، پرورش می‌یابد. درست مثل عضلات و ارگان‌های جسمی، هوش و ذکاوت بدون تمرین فرسوه می‌شود. دوم آن‌که تکرار فعالیت خلاق باعث تسریع در شکل‌گیری شخصیت هنری هنرمند می‌شود. 

قواعدی وجود دارند، اما برای آن‌که شکسته شوند. این جملۀ یکی از نظریه پردازان معروف سینما است. قواعد هنری وحی منزل نیستند؛ می‌توان آن‌ها را شکست اما باید به این نکته توجه داشت، کسی می‌تواند این کار را انجام دهد که اولاً بر این قواعد کاملاً مسلط باشد و ثانیاً جایگزین مناسبی برای آن‌ها داشته باشد. 

اشتباه نگیرید! 

این کتاب دربارۀ روش صنعتی تولید ایده نیست. چون صنعت، فعالیتی است که مواد خام را با استفاده از الگوهای مشخص به محصولی مشخص تبدیل می‌کند. ایده‌ها از تفکر واگرا پدید می‌آیند. از همین روست که در روند کار هنری، محصول نهایی غیرقابل پیش‌بینی است. 

روش ارائه شده با عنوان مهندسی ایده، تنها یک نوع انتقال تجربه برای دستیابی بهتر به ایده‌های بدیع است. کتاب حاضر تلاش می‌کند راهکارهای تولید و پرورش ایده در حوزۀ هنر را به صورت مستند همراه با نمونه ارائه دهد.» 

متن بالا گزیده‌ای است از پیشگفتار کتاب «دستور العمل‌های فیل آبی برای ایده‌یابی» نوشتۀ مهندس محمدحسین نیرومند با موضوع ایده‌یابی و پرورش خلاقیت هنری، که نخستین بار در سال ۱۳۹۰ توسط انتشارات فرهنگسرای میردشتی منتشر گردید. گفتنی است این کتاب در سال ۱۳۹۵ نیز عنوان یکی از پرفروش‌ترین‌های انتشارات  میردشتی را از آن خود کرد.

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۶

هرچند سال ۹۵ با رفتنش داغ‌های زیادی بر دل مردم گذاشت؛ ولی همه فکر می‌کردیم حتماً ۹۶ مهربان‌تر خواهد بود، اما افسوس که نبود. 

از حادثه جانسوز پلاسکو تا انفجار معدن زغال سنگ زمستان یورت شهرستان آزادشهر، هنوز چهارماه هم نمی‌گذرد و در این میان کم نبودند مرگ‌های تلخ و ناگهانی که هر روزمان را اندوه گرده زدند. با این همه در تمام این تلخ‌کامی‌ها، مردم ایران همه در کنار یک‌دیگر بودند و هر کس به طریقی هم‌دردی خود را بیان ‌داشت. در این بین هنرمندان نیز از هر گروه و با هر سبک و شیوه‌ای، جلوتر از سایرین با خلق آثار هنری، حضور خود را در کنار خانواده‌های داغدار اعلام کردند و رسالت خود را به عنوان یک رسانه غیر رسمی به خوبی ایفا نمودند.  

این‌بار نیز پس از حادثۀ ناگوار انفجار معدن زغال سنگ آزادشهر استان گلستان، هنرمندان عرصه تجسمی از اولین ساعت پس از اعلام رسمی این اتفاق، آثار مختلفی را با مضمون کارگران بی‌ادعا و سخت‌کوش معدن، اجرا و منتشر نمودند تا شاید در این میان چشم بعضی از مسئولین نیز کمی به روی حقایق باز گردد. 

در تمامی این آثار توجه اصلی معطوف به معدن‌چیان و خانواده‌های داغدار ایشان است؛ که هر چند سخت‌ترین شغل جهان را دارند، اما کمترین توجهی به آنان نمی‌شود. 

زهره حاضری ؛ ۷ خرداد ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۷ خرداد ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶
فردین طهماسبی ؛ ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶
  • اردوگاه عنبر / مهرداد موسوی
  • خلاقیت دلنشین\ گروه پیچا
  • پایانۀ مسافربری شاهین‌شهر/ علیرضا شرافتی و رامبد ایلخانی
توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۷ خرداد ۱۳۹۶

در دنیای تصویرسازی بی نهایت بیان تصویری وجود دارد. هر هنرمندی با تکنیک خاص خود و طرز فکر و بینش خود دست به آفرینش آثار می زند و همین موارد باعث تعدد طرز بیان ها می شود.
آنچه در آثار کلر ژوبرت خودنمایی می کند نوعی صداقت و سادگی کودکانه در تصاویر و داستان ها است. وی معمولا داستان های خود را تصویرسازی می کند و در آن ها سعی دارد که دنیا را به زبان کودکان ترجمه کند و اتفاقات را از دید آن ها ببیند. آثار تصویری او ساده و مورد پسند کودکان است و اتفاقات داستان را کاملا قابل فهم می کند. روند ساده اما جذاب داستان ها و موضوعات ساده ای که برای یک کودک دغدغه است از ویژگی آثار ادبی اوست.
کلر ژوبرت نویسنده و تصویر گر کودکان و اهل کشور فرانسه است. وی در جوانی مسلمان شده و سال هاست که در ایران زندگی می کند، زبان فارسی را به خوبی آموخته است و علاوه بر فعالیت های ادبی برای کودکان به تصویرسازی برای آثار خود نیز پرداخته است.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶

گلابتون و اسب سپید نام کتابی است که می توان گفت بیش تر از داستان، تصویرسازی آن باعث جذابیت و موفقیت آن شده است.تصویرسازی این کتاب توسط تصویرساز با تجربه و پرسابقه ی ایرانی، فرشته نجفی اجرا شده است.
تصاویر این کتاب مانند دیگر آثار نجفی فضایی افسانه ای و فانتزی کودکانه دارد، تک تک تصاویر با ترکیب بندی حساب شده و هنرمندانه و رنگ آمیزی دقیق با ترکیب رنگ های دلنشین خلق شده و کتاب را به یک اثر هنری تبدیل کرده است. گلابتون و اسب سپید توسط نشر نظر به چاپ رسیده و از آثار منتخب نمایشگاه تصویرگری بولونیا ۲۰۱۲ بوده است.
آثار فرشته نجفی تا کنون در بسیاری از جشنواره های داخلی و خارجی برگزیده شده است. وی اکنون ساکن کشور ایتالیا است و در گذشته طراح گرافیک بسیاری ازنشریات ایرانی مخصوص کودکان بوده و بیش از بیست جلد کتاب برای کشورهای مختلف تصویرسازی کرده است.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۳۱ فروردين ۱۳۹۶

سازمان زیباسازی تهران در نوروز امسال با انتشار فراخوان تخم مرغ های نوروزی فضای شهر را متفاوت کرد. در این فراخوان هنرمندان بسیاری در دو بخش حرفه ای و دانشجویی شرکت کردند و طرح های بسیار متنوع و زیبایی را ارائه دادند. 
تخم مرغ های رنگی که مزین به آثار هنری بودند در معابر سراسر شهر تهران قرار داشتند و چهره ی شهر را تحت تاثیر قرار دادند. قدم زدن در خیابان ها و دیدن تخم مرغ هایی در ابعاد بزرگ هر عابری را به خود جلب می کند و می تواند عاملی باشد تا افراد جامعه با هنر های تصویری آشنا شوند و حتی کسانی که هیچ سررشته ای از نقاشی و تصویرسازی ندارند وادار به دیدن آثار شوند.
این گونه اقدامات خلاقانه که از طرف سازمان ها در زمینه های هنری انجام می شود باعث ایجاد انگیزه و خلاقیت در هنرمندان می شود و نیز هنرمندان گمنام موقعیتی برای نمایش آثارشان پیدا می کنند.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲ خرداد ۱۳۹۶

استفاده از هویت بصری در مجموعه کتاب های چند جلدی از مشخصه هایی است که می تواند آن مجموعه را در میان مخاطبان محبوب تر کند. این هویت بصری باید هم به موضوع کتاب مرتبط باشد و هم انسجام آن مجموعه را نشان دهد.
مجموعه ی یازده جلدی با موضوع دفاع مقدس که توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است دارای یک هویت بصری منسجم و جذاب است. طراحی جلد این مجموعه توسط مهرداد موسوی انجام شده است و وی در کنار طراحی جلدها برای آن ها هویت بصری نیز در نظر گرفته است. وی تکنیک جالبی را برای این پروژه به کار گرفته است، عکاسی از نوشته ها در ترکیب با خاک واقعی و به کار گرفتن خصوصیت های عنوان کتاب ها در طراحی جلد آن. وی همچنین برای هر جلد رنگ خاصی را در نظر گرفته و این رنگ را در حروف و نوشته ها به نمایش گذاشته است.
مهرداد موسوی دارای مدرک کارشناسی گرافیک از دانشگاه هنر است و در زمینه ی طراحی جلد و طراحی پوستر و دیگر شاخه های طراحی گرافیک فعالیت دارد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲ خرداد ۱۳۹۶

«یک فیلم‌ساز در طول فعالیت حرفه‌ای خود به طور معمول بیش از ۲۰ فیلم نمی‌تواند بسازد، اما یک کاریکاتوریست باید روزی یک ایده خلق کند. تلاش برای خلق ایده‌های نو برای هنرمند دو دستاورد مهم در پی دارد. نخست پرورش قدرت خلاقیت است. والت دیسنی توصیه می‌کند که به دستگاه تصور خلاق خود به عنوان عضلات مغزی بنگریم. عضلات بدن هر چه بیشتر کار کند به جای آن‌که تحلیل رود، پرورش می‌یابد. درست مثل عضلات و ارگان‌های جسمی، هوش و ذکاوت بدون تمرین فرسوه می‌شود. دوم آن‌که تکرار فعالیت خلاق باعث تسریع در شکل‌گیری شخصیت هنری هنرمند می‌شود. 

قواعدی وجود دارند، اما برای آن‌که شکسته شوند. این جملۀ یکی از نظریه پردازان معروف سینما است. قواعد هنری وحی منزل نیستند؛ می‌توان آن‌ها را شکست اما باید به این نکته توجه داشت، کسی می‌تواند این کار را انجام دهد که اولاً بر این قواعد کاملاً مسلط باشد و ثانیاً جایگزین مناسبی برای آن‌ها داشته باشد. 

اشتباه نگیرید! 

این کتاب دربارۀ روش صنعتی تولید ایده نیست. چون صنعت، فعالیتی است که مواد خام را با استفاده از الگوهای مشخص به محصولی مشخص تبدیل می‌کند. ایده‌ها از تفکر واگرا پدید می‌آیند. از همین روست که در روند کار هنری، محصول نهایی غیرقابل پیش‌بینی است. 

روش ارائه شده با عنوان مهندسی ایده، تنها یک نوع انتقال تجربه برای دستیابی بهتر به ایده‌های بدیع است. کتاب حاضر تلاش می‌کند راهکارهای تولید و پرورش ایده در حوزۀ هنر را به صورت مستند همراه با نمونه ارائه دهد.» 

متن بالا گزیده‌ای است از پیشگفتار کتاب «دستور العمل‌های فیل آبی برای ایده‌یابی» نوشتۀ مهندس محمدحسین نیرومند با موضوع ایده‌یابی و پرورش خلاقیت هنری، که نخستین بار در سال ۱۳۹۰ توسط انتشارات فرهنگسرای میردشتی منتشر گردید. گفتنی است این کتاب در سال ۱۳۹۵ نیز عنوان یکی از پرفروش‌ترین‌های انتشارات  میردشتی را از آن خود کرد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶

همۀ ما در طول زندگی‌مان کتاب‌های بسیاری خوانده‌ایم و حتی بعضی‌های‌شان را بیشتر از بقیه! اما در میان همۀ این کتاب‌ها، چند بار و چقدر کتاب آسمانی‌مان، قرآن را خوانده‌ایم؟ نه برای ثواب یا هر چیز دیگر، بلکه هم چون یک کتاب؛ چند بار دست گرفته‌ایم و با حرفا و پندها و قصه‌هایش پیش رفته‌ایم؟ 

خانه طراحان انقلاب اسلامی در تازه‌ترین آثار گرافیک شهری خود به سراغ این کتاب آسمانی رفته و در دو سری از مجموعه آثارش با عنوان «سبک زندگی قرآنی» و «یک کتاب یک امت»، به کارگردانی دانیال فرخ و با همکاری پویا سرابی، سینا رعیت‌دوست، محمود آراسته‌نسب و مجتبی حسن‌زاده، قرآن را به سوژه‌ای برای خلق پوسترهای شهری بدل ساخته است. 

در سری آثار «سبک زندگی قرآنی» به طور غیر مستقیم و با نگاهی طنازانه به مسئله قرآن و قرآن خوانی توجه شده و همان‌طور که از شعارهای نوشته شده بر هر یک از پوسترها پیدا است، در واقع نتایج اُنس با قرآن و تذکراتی که قرآن برای زندگی بهتر ارائه می‌کند، مَد نظر طراحان بوده، چرا که بسیاری از عقاید و فرهنگ‌های به غلط مرسوم شده در جامعۀ امروز ما هیچ ارتباطی با آنچه قرآن، ما را به آن فراخوانده ندارد و گویا این مغایرت حتی برای عده‌ای از اعتبار نیز افتاده است!

اما در مجموعه پوسترهای «یک کتاب یک امت» طراحان به طور مستقیم‌‌تری‌ به قرآن و اصل وجودی آن پرداخته‌اند و نقش اساسی آن را در ایجاد وحدت میان مسلمانان و ایستادگی در برابر زورگویان و مسکبران جهانی به سرکردگی اسرائیل، متذکر شده‌اند.

در این میان گفتنی است که طراحان این آثار با استفاده از پس‌زمینه‌های یک رنگ، عناصر بصری مشخص و فونت‌های نوشتاری بزرگ و خوانا، کوشیده‌اند تا در کمترین زمان ممکن  به شکلی واضح، حرف خود را به مخاطبان منتقل نمایند. چرا که پوسترهای محیطی اغلب به دلیل نصب در کنار بزرگ‌راه‌ها زمان چندانی را برای مشاهد افراد باقی نمی‌گذارد و هنرمند باید در کنار توجه به بُعد هنری اثر، به مسائل دیگر نیز بیاندیشد. از این رو مجموعه پوسترهای «سبک زندگی قرآنی» و «یک کتاب یک امت» اگر چه به لحاظ هنری در سطح نسبتاً قابل قبولی هستند، اما این شاید به اصطلاح ضعف به دلیل ایجاد نقطه قوت پوسترها در بخش اکران محیطی پدید آمده، تا عابران و سواران به سرعت با آثار ارتباط برقرار نمایند. 

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۱ اسفند ۱۳۹۵

آذین والی Azin Valy  معمار و خالق برند نوظهور Cityzen by Azin (از ۲۰۱۲ تا کنون)، با بهره گیری از تصاویر ماهواره‌ای ناسا از شهر‌های مختلف جهان و چاپ آن‌ها به صورت دیجیتال بر روی پارچه هایی با کیفیت هم‌چون ابریشم، توانسته طرح‌های جدیدی را در قالب البسه، شال، کیف، دستمال‌گردن و سایر اقلام تزئینی وابسته، به دنیایی مُد معرفی نماید. 

این نگاه بومی و در عین حال جهانی، در آثار آذین والی او را به یکی از افراد مورد توجه در عرصه مد و لباس نیویورک بدل ساخته، به طوری‌که بسیاری از جامعۀ‌ مُد‌گرای آمریکا به سراغ نقشه هوایی شهر زادگاه‌شان رفته و از آن به عنوان معرفی وجهی از شخصیت خود استفاده کرده‌اند. از هنرمندان تا سیاستمداران و حتی ایرانیان ساکن ایالات متحده و برخی بازیگران ایرانی هم‌چون فاطمه معتمدآریا؛ گستره وسیع مخاطبان و طرفداران طرح‌های آذین والی را شکل می‌دهند. اما ایدۀ برند Cityzen by Azin بیشتر جامعۀ برند‌شناس و برندپوش را شامل می‌شود و برای مخاطبان عام نه به لحاظ مالی و نه به لحاظ زیبایی شناسی از جذابیت چندانی برخوردار نیست. چرا که این برند، طرح یا شاخصه‌ ظاهری خاصی ندارد و باید حتماً پیش‌زمینه‌ای جهت آشنایی با ایده اصلی آذین والی وجود داشته باشد. 

با این حال نوع نگاه آذین والی و جهانی شمولی آن در عین بومی گرایی‌اش، سبب شد تا انوشه انصاری (نخستین فضانور زن ایرانی) در مراسم اسکار ۲۰۱۷، شالی با نقشه هوایی مشهد (شهر زادگاهش) به تن نماید، تا تلویحاً اشاره‌ای به ایرانی بودنش و علت حضورش در آن مراسم باشد و بیان‌گر این نکته مهم که وقتی از فضا به زمین می‌نگریم هیچ مرزی به چشم نمی‌آید. این خود کنایه‌ای هنرمندانه به اقدامات اخیر ترامپ و قانون جدیدش در ارتباط با عدم اجازه ورود اتباع هفت کشور مسلمان از جمله ایران به آمریکا بود. 

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵

سزه تسونگ لئونگ عکاس آمریکایی است که عکاسی مجموعه عکس افق‌ها را از سال ۲۰۰۱ آغاز کرده و اولین بار در سال ۲۰۰۸ م بخشی از آثارش را به نمایش گذاشت. او بیش از یک دهه روی این پروژه کار کرده است. او به نقاط مختلف دنیا سفر کرده و چشم‌اندازی از آن منطقه را در چهارچوب و منطق صوری مشخصی عکاسی کرده است، مناظر گسترده و وسیع با وجود خط افقی در میانه تصویر که محل آن در همه تصاویر به طور دقیقی یکسان عکاسی شده است.دقت عکاس با توجه به تغییرات جغرافیایی و عکاسی در فواصل زمانی زیاد ستودنی است. لئونگ خط افق و جایگاه آن در کادر را به عنوان چهارچوب لایتغیر مجموعه برگزیده است و همه چشم‌اندازهای کشورهای مختلف را با توجه به ارتفاع و پستی آن سرزمین با تغییر زاویه دید خود جبران کرده است. البته این تغییر زاویه که گاهی بسیار زیاد اصلا در تصاویر محسوس نیست زیرا عکاس با تدبیر فاصله گرفتن از چشم‌انداز بافت تصوری مشابهی را بوجود آورده است. این تصاویر با فضایی گسترده و افقی مشترک محدوده دید ما را چنان گسترش می‌دهد که چشم ما مرتعی سبز از انگلستان را به بیابانی از دبی متصل می‌کند. این گسترش افق دید بیانگر مفهومی از بی‌مرزی است. مرزهایی که مارا از هم جدا می‌کنند در افق دید هنرمند جهانی بی مرز ساخته است که همه را درکنار هم می‌بیند. نگاه صلح طلب عکاس فارغ از همه‌ی مرزهای جغرافیایی می‌تواند الگوی خوبی برای عکاسان داخلی و نحوه برخورد هنرمندان با موضوعات ارزشی باشد. او مدال یادبود «جان سیمون» و بورسیه‌ی گوگنهایم را برای مجموعه عکس‌هایش دریافت کرده است.

توسط مهدیه اصلانی ؛ ۵ دی ۱۳۹۵

آنچه عکاسی خیابانی را از عکاسی مستند متمایز می کند، پیش شرط های شکل گیری این نوع از عکاسی است. حضور مردم، محیط های عمومی، لحظاتی غیر قابل پیش بینی و کنش هایی غیر منتظره... همه از ارکان اصلی عکاسی خیابانی هستند.

و این همان «لحظه قطعی» بود که برای اولین بار در فریم های هنری کارتیه برسون دیده شد. 

مرز عکاسی مستند و عکاسی خیابانی بر سر تفاوت هایی است که در انتخاب آگاهانه ی لحظه و سوژه و مفهوم و معنای عکس خود را نشان می دهند. هرچند در این چند خط قصد بررسی تفاوت ها و شباهت های این دو گونه از عکاسی را نداریم اما به بهانه ی تصاویر مرتضی هراتی، گذری کوتاه بر عکاسی خیابانی کردیم. مرتضی هراتی مقیم افغانستان است و سال هاست که از علاقه ی خود به عکاسی خیابانی می گوید. تصاویر او هر چند ممکن است به تمام معنا در حیطه ی عکاسی خیابانی نگنجند اما تلاشی است از ثبت لحظه های زیبا که حضور عنصری انسانی در آن دیده می شود.

شاید همین بار انسانی و انتخاب زیستگاه خاصی که او برای عکاسی اش انتخاب کرده، اولین پارادوکس با عکاسی خیابانی باشد و تصاویرش را به عکاسی مستند نزدیکتر کند. چرا که بیش از آنکه در برگیرنده ی صرف حضور انسان باشد ،دربرگیرنده مفاهیم انسانی است.

حضور هدفمند دوربین در میان انسان هایی رنج دیده و زحمت کش با سابقه طولانی در فقر و جنگ، فریم های این عکاس را تبدیل به سندهایی می کند برای شهادت مظلومیت قوم افغان.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶

طراحی کیف و کفش و زیورآلات در سال های اخیر با تلاش جوانان هنرمند کشورمان توسعه و پیشرفت چشمگیری داشته است. هر کدام سبک و تکنیکی نو و متفاوت با نمونه های خارجی به کار می گیرند تا نظر مصرف کنندگان را جلب کنند. این سبک و تکنیک ها گاه با عناصر بومی و سنتی آمیخته می شود و محصولی خاصه ی فرهنگ ایرانی و با طرفدارانی از تمام دنیا و با هر سلیقه ای می آفریند.
کیف های فرفره رنگی که توسط فرشته عباسی طراحی می شود ویژگی هایی دارد که در هر فروشگاهی می توان آن ها را از دیگر برند ها تشخیص داد. تصویرسازی ها و اشعار و متن های کوتاه سنتی و عامیانه ای که بر روی کیف ها خودنمایی می کند و دستنویس بودن نوشته ها از ویژگی این تولیدات است. برند فرفره رنگی بیشتر مورد استقبال هنرمندان، نوجوانان و جوانان قرار گرفته و در مدت کوتاهی به یک نام آشنا و پرطرفدار تبدیل شده است.

توسط مینا مختارزاده ؛ ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۶

"لاستر بیش از۸۰۰ سال پیش به وجود آمد. ابوالقاسم، سفال گر و تاریخ دان در مورد لاستر می گوید: (( لاستر چیزی است که به آرامی آتش دیده، مثل طلای سرخ نور را منعکس کرده و مثل نور خورشید می درخشد.)) ظروف لاستر با سطوح درخشان از تغییر شکل نقره و مس به طلای درخشان به  دست آمده است که در طول قرن ها این دانش ناپدید شده بود."(۱)
عباس اکبری  دانش آموخته دکترای پژوهش هنراز دانشگاه تهران و مدرس دانشکده معماری و هنر دانشگاه کاشان، با پژوهشی عمیق بر روی این تکنیک قدیمی و احیای آن توانسته است، این تکنیک کهن کاشان را در آثاری مدرن زنده کند. ایشان مجموعه آثار خود با لعاب زرین فام را در نمایشگاه گروهی "سفالینه های زرین فام از دیروز تا امروز" در سال۱۳۹۲ به نمایش گذاشته و به صورت مکتوب نیز کتابی از این آثار تحت عنوان ظرف ها منتشر کرده اند که  استادانی چون آلن کایگر، گرگ دیلی و فرانک هلمس  از بزرگان هنرسرامیک جهان بر آن مقدمه نوشته اند.
لاستر که ما آن را با نام لعاب زرین فام می شناسیم بین قرن های ۵تا۸ هجری قمری که دوره دوم سفالگری ایران و اوج این هنر بوده است، ابداع و متداول شد. این لعاب، تشکیل لایه بسیار نازکی از نانو ذرات مس و نقره با جلای فلزی در طیف های رنگی گوناگون است که بر روی لعاب در سومین مرحله پخت در شرایط احیاء کوره ایجاد می گردد. در ساخت لعاب این سفالینه که از گونه‌های نفیس و بسیار با ارزش در میان ظروف سفالین دوره اسلامی است، از تکنیک خاصی استفاده می‌شود. دست‌یابی به این تکنیک آنقدر سخت است که گاه هنرمندان و صنعتگران عدم توفیق خود را به نایافتنی بودن و غیرقابل پیش‌بینی بودن آن نسبت می‌دهند. اما هنرمندانی چون عباس اکبری با کاوش های علمی و بررسی منابع به جای مانده از دوران اسلامی به خوبی آن را باز آفرینی کرده است.علاوه بر تکنیک منحصر به فرد این ظروف، کنتراست داخل و بیرون آنها و استفاده ی هنرمندانه از خط فارسی و رنگ های درخشان این تکنیک، مجموعه ظرف ها را متفاوت و جذاب کرده است.

۱. گرگ دیلی، مدیرگروه سرامیک دانشکده هنر دانشگاه دولتی استرالیا، برگرفته  از کتاب ظرف ها، نوشته عباس اکبری.۱۳۹۲.نشرپیکره

توسط زهره حاضری ؛ ۱۴ اسفند ۱۳۹۵

سفال؛ واژه ای که حس گرمی و لطافت را با خود به ارمغان می آورد و همسانی ماهیت وجودی آن با انسانها، چرایی پیوند دیرینه مردم با آثار ساخته شده از آن را مشهود می سازد. همواره هنرمندان بسیاری با خلق آثاری از سفال سعی بر تبلور هرچه بیشتر این پیوند داشته اند.در این میان سرکار خانم سکینه آقانسب از جمله هنرمندانی است که در سالهای اخیر به عنوان مدرس و سازنده آثار ساخته شده از گل و سفال، از جایگاه ویژه ای در این هنر برخوردار می باشد و وجه تمایز آثار ایشان با سایر هنرمندان در این زمینه، بهره گیری از ترکیب مواد و مصالحی نوظهور همچون گل سلولزی و لعاب، می باشد.

استفاده از فرم و بافت هایی متفاوت با متریالی از جنس سفال در تلفیقی استادانه با لعاب موجب شده تا ایشان آثاری شگفت انگیز را از خود به جای گذارند.آثاری همچون نقش برجسته های ایرانی که در آنها موضوعاتی کاملاً ایرانی/اسلامی به گونه ای متفاوت و خیره کننده، بیان شده است.تکنیک های به کار برده شده در ساخت این آثار با یکدیگر کاملاً متمایز بوده و در بیشتر موارد با نام ائمه و آیات قرآن مزین شده است.رنگهای به کاربرده شده در این تابلوها، ترکیبی است از رنگهایی گرم و متناسب با یکدیگر که در نهایت موجب خلق آثاری دلنشین و چشم نواز شده است. هنرمند در این تابلوها با استفاده از نمادهای مستقیم و به دور از هرگونه تکلف و انتزاع، سعی بر ایجاد ارتباط مستقیم بیننده با این آثار داشته است و نامگذاری آنها و به کار بردن واژه هایی کاملا عینی و ساده، گواهی است براین موضوع.

توسط نرگس غیومیان ؛ ۳۱ فروردين ۱۳۹۶

پیکره سلام، عنوان مجسمه‌هایی است که در سال ۱۳۹۰ توسط غلامحسین سهرابی ساخته شده‌اند. مجسمه سلام ، خانواده‌ای را در حال تعظیم و ورود به صحن آقا امام رضا(ع) نشان می‌دهد، این خانواده شامل چهار پیکره و پنج شخصیت پیرمرد، پیرزن، مرد جوان، زن جوان و نوجوان‌ است که به رسم زائران و شیفتگان شمس الشموس دست بر سینه نهاده و ارادت‌ خود را به مولایشان نشان می‌دهند. مجسمه‌های سلام که طی یک سال ساخته شده، از جنس برنز و با ارتفاع ۲/۳۰ تا ۲/۷۰ می‌باشد. غلامحسین سهرابی دانش‌آموخته رشته هنر و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته پژوهش هنر از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران است. غلامحسین سهرابی سازنده اثر می گوید : اتفاقی به طرح کنونی مجسمه های سلام نرسیدم بلکه روی این موضوع فکر کردم و به چند پرسوناژ اصلی رسیدم که هر یک نماینده ای از نسل خود هستند. البته ابتدا کودک را به اقتضای سنش بازیگوش طراحی کرده بودم که پشت مادرش قرار دارد و نگاهش به سمت حرم نیست اما از آنجایی که ممکن بود بی احترامی به حرم تلقی شود، در نهایت پیشنهاد کردند نحوه قرارگرفتن آن را تغییر دهم.                                                                                                                                                                                        

توسط نرگس غیومیان ؛ ۱۴ اسفند ۱۳۹۵

نام "هادی ضیاء الدینی" به عنوان مجسمه سازی توانا ، برای همه مردم سنندج و دیار کردستان نامی آشناست . استاد ضیاءالدینی در مورد اثر جاودانه‌اشِ، یعنی مجسمه آزادی سنندج می‌گوید: به راستی در مورد مجسمه آزادی نمی‌توانم خیلی توضیح بدهم. در آن مقطع زمانی مسئولان به من گفتند که مجسمه آزادی را بساز، من با پیش زمینه ای که از مبحث آزادی داشته و سال ها آن را در ضمیر ناخودآگاه خود داشتم با چند حرکت چند ثانیه‌ای مداد طرح را زدم و پس از تایید به ساختن آن مشغول شدم . آزادی به عنوان یک بحث عام مد نظر من بوده است چرا که مسئله آزادی کردی و ترکی و فارسی هیچگاه مطرح نیست، آزادی عام انسانها مورد توجه من بوده است . او در مورد تغییراتی که پس از ساخت تندیس آزادی در او ایجاد شده می‌گوید: پس از ساخت مجسمه آزادی با برداشتن کبوتری که از سینه مجسمه خارج شده بود کار بهتر و زیباتر شد و بیرون آمدن کبوتر توضیحی برای کار بود که دیگر به آن نیازی نبود. عکس العمل مردم سنندج در برابر مجسمه آزادی یک تفسیر تدریجی داشت، اول توجه چندانی به آن نداشتند. انگار آزادی دارد حضورش را در وسط میدان به دیگران تحمیل می‌کند اما پس از مدتی مردم آن را پذیرفتند وحالا دیگر تندیس آزادی به نوعی نماد شهر سنندج شده است .                       

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

تاها (طاها) بهبهانی متولد ۱۳۲۵، هنرمند پیشکسوت و صاحب سبک ایرانی است که عمری در زمینه نقاشی، مجسمه‌سازی، طراحی صحنه و کارگردانی تئاتر تحصیل و فعالیت کرده است. او تا کنون جوایز هنری متعددی را نیز دریافت نموده و آثار نقاشی و مجسمه‌هایش بیش از 60 بار در داخل و خارج از ایران به صورت فردی یا جمعی در معرض نمایش قرار گرفته. آبان و آذر امسال ۶۰ مجسمه و ۳۴ تابلوی نقاشی از آثار شاخص بهبانی در نگارخانۀ اصلی فرهنگسرای نیاوران با هدف مروری بر آثار نقاشی و مجسمه‌های او، در قالب نمایشگاهی با عنوان «نیست معشوقی زِ او نزدیک‌تر» به نمایش درآمد. 

آن چه در آثار بهبهانی به وضوح به چشم می‌آید، ردپای ادب و عرفان ایرانی است؛ در این میان پرندگان نیز به جهت وجوه ثمثیلی که در ساحت ادبیات عرفانی ایران دارند مورد توجه او هستند، چرا که پرنده نماد انسان است و بهترین دستمایه برای خلق آثار بهبهانی به حساب می‌آید. بهبهانی هنرمندی معناگرا است که از کودکی در مسیر فرهنگ و هنر ایرانی قرار گرفته و به همین سبب متأثر از شخصیت‌هایی هم‌چون مولانا یا عطار می‌باشد. این عرفان شاعرانه نه تنها در نقاشی‌های بهبهانی، بلکه در مجسمه‌هایش نیز به خوبی حس می‌شوند و مخاطبان آثارش را تحت تأثیر قرار می‌دهند، چرا که باید در پس اشکال و فرم های آثار بهبهانی مفهوم ناب‌تری را جستجو نمایند. 

توسط زهرا ذوعلم ؛ ۲ خرداد ۱۳۹۶
ما معمولا از اشیا انتظار نوع خاصی از کاربرد را داریم، و تنها نگاه خلاقانه و نوی هنرمند است که می تواند ظرفیت های جدیدتر اشیا را به دیگران نشان دهد. گروه پیچا(پرستو شهپرى و مهیار غزازانى) با همین نگاه برای لامپ های رشته ای کاربردی تازه و نو ایجاد کرده اند. آن ها اجزای داخلی لامپ را خارج می کنند و فقط حباب و سرپیچ را نگه می دارند و با کمک مفتول، پیچ  و چوب، گلدان هایی ساده و در عین حال متفاوت می سازند. این گروه کوچک طراحی های متفاوتی را برای پایه های این حباب های گلدانی در نظر گرفته اند که می توان بر حسب سلیقه و مکانی که خریدار در نظر گرفته، آن ها را انتخاب کرد.
مهم ترین نکته در ساخت این گلدان ها ایده و البته اجرای دقیق و تمیز آن است، ایده ای که باز هم یادآوری می کند که می شود از اشیا اطراف مان استفاده هایی متفاوت تر و جذاب تر از استفاده های مرسوم کرد، این اتفاق تنها با نگاه خلاقانه ممکن می شود.
توسط زهرا کشاورز ؛ ۴ فروردين ۱۳۹۶
با وجود سابقه طولانی هنر و طراحی، همچنان ایده‌هایی نو برای کار وجود دارد. ایده‌هایی که گاه ریشه در گذشته داشته و با رویکردی تازه در طراحی، وارد دنیای امروز می‌شوند. گروه طراحی "کارگاه رُخ" محصولاتی را طراحی می‌کند که حال و هوای محصولات فلزی روی، در گذشته را دارند. محصولاتی که در حوزه‌های مختلفی چون ظروف، چراغ روشنایی و... قرار می‌گیرند.
حفظ مواد (متریال) مورد استفاده در گذشته و طراحی ساده محصولات از نقاط قوت این مجموعه است. اما در برخی از کارهایشان با ترکیب فلز به کار رفته با موادی چون شیشه جلوه‌ای متفاوت و زیبا به محصول می‌دهند که در عین حس قدیمی بودن آن‌ها، حس مدرن بودن را نیز منتقل می‌کنند. طرح‌های کارگاه رُخ، گویی برای خانه‌های ویلایی و باغ‌ها طراحی شده‌اند و انتقال این حس می‌تواند ناشی از شیوه ارائه آن‌ها باشد. زیرا محصولات در محیطی عکاسی شده‌اند که بوی گذشته را می‌دهند و این مسئله حتی در همنشینی دیگر  وسایل، همچون فنجان‌های چیده شده در سینی، هندوانه قاچ شده و گردو نیز به خوبی مشهود است. این شیوه‌ی ارائه، هوشمندانه و در راستای انتقال هویت محصولات است.
مجموعه طراحی روشنایی این گروه بسیار جالب بوده و در طراحی، گاه از اشیایی که کاربردی دیگر دارند، مانند سطل‌های فلزی استفاده شده است. این ترکیب در عین ایجاد وجهه‌ای زیبا، جذابیتی خاص به محصول داده است. شاید این گروه، مبتکر این شیوه طراحی نباشند و نمونه‌های بسیاری از این سبک، در محصولات خارجی دیده شود، اما این گروه به خوبی از این رویکرد بهره برده و سبک خود را در طراحی پیدا کرده است.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۴ فروردين ۱۳۹۶

(A Design Award) یکی از معتبرترین مسابقات طراحی و دیزاین در سطح جهان است، که هر ساله با هدف ایجاد یک فضای عادلانه، اخلاقی و رقابتی، برای شرکت‌ها، طراحان و نوآوران، در تمام زمینه‌های طراحی برگزار می‌گردد. این مسابقه شامل نود و نه بخش مجزا است که هر یک توسط اساتید مجرب و متخصصان مربوطه، مورد ارزیابی و داوری قرار می‌گیرد. بخش طراحی برای سالمندان و ناتوانان، یکی از این نود و نه بخش است، که در سال ۲۰۱۶ مهدی صالح و زهرا صامعی با طرح «پنگوئن» موفق به کسب جایزه آن گردیدند. 

مهدی صالح و زهرا صامعی با هدف شناسایی مشکلات اصلی سالمندان، دو ماه را در یکی از آسایشگاه‌ کهریزک سپری کردند و طی این زمان به نقش مسمتر و حیاتی مراقبان در ارتباط با سالمندان پی‌بردند. اما مراقبان همیشه و همه جا نمی‌توانند باشند و این مشکل به خصوص در زمانی که سالمندان قصد بلند شدن از تخت و راه رفتن را دارند، جدی‌تر می‌گردد. در این میان سالمندان مبتلا به آلزامیر و کسانی که با مشکل راه رفتن در خواب مواجه‌اند، به شکلی جدی‌تری در معرض آسیب‌های احتمالی قرار دارند. از همین رو مهدی صالح و زهرا صامعی با مَد نظر قرار دادن این مشکل به دنبال راهی کاربردی برای رفع این مشکل برآمدند.

«پنگوئن» یک سیستم روشنایی هوشمند است که به منظور ارتباط مستمر میان مراقب و سالمند طراحی شده است. به طوریکه پس از افتادن سالمند از تخت یا ترک کردن اتاق، سنسور هوشمند طراحی شده بر پایه وای فای از طریق یک دستبند ارتعاشی، مراقب را مطلع می‌سازد و نور ملایم دستگاه به منظور اعلان وضعیت، اتاق را روشن می‌کند. از آن‌جا که در طراحی ظاهر این سیستم روشنایی، از فرم بدن پنگوئن الهام گرفته شده نام «پنگوئن» برای آن انتخاب گردیده است. «پنگوئن» دارای یک طراحی کاربرپسند و مقرون به صرفه با ثبات بالا و ساختاری دلپذیر است که با استفاده از مواد طبیعی ساخته شده و تولید صنعتی آن می‌تواند کمک موثری در جهت ارتقاء کیفیت مراقبت از سالمندان و افراد ناتوان باشد.

توسط زهره حاضری ؛ ۷ خرداد ۱۳۹۶

درهای ورودی و معماری آن ها در گذشته، به عنوان دریچه ی ارتباطی درون و بیرون و عنصری تأثیرگذار برای القای هرچه بیشتر حس دعوت کنندگی افراد به داخل بنا، از اهمیت بسیاری برخوردار بودند. درهایی که برای استحکام بیشتر از چوب بلوط و گردو ساخته می شد و نوع ساخت و نقوش به کار رفته در آن ها، به گونه ای سخاوتمندانه و با آغوشی باز مهمان را به داخل بنا دعوت می کرد. خصوصیت متمایز کننده ی در های قدیمی، بهره گیری از  کلون و کوبه است که افراد داخل بنا را از زن یا مرد بودن مهمان آگاه می کرد. نقوش و تزیینات منحصر به فرد و مطابق با سبک معماری هر دوره ی تاریخی بر روی درها به گونه ای است که می توان با توجه به آن ها، هویت تاریخی بسیاری از بناها را  تشخیص داد و این بدان معناست که در معماری قدیم، تعبیه و طراحی تک تک اجزا، حساب شده و هدفمند صورت می گرفته است. نکته ی قابل توجه در مورد درهای قدیمی به کار بردن نقش و نگار و طرح هایی متناسب با کاربرد بنا بر روی درها است؛ بدین صورت که از نقوش طراحی شده  و حتی فرم و سبک ساخت درب خانه های اشرافی و کاخ ها و سایر بناها، به عنوان وجه تمایز بیرونی عمارت و نمادی برای بیان کاربرد در ورودی استفاده می شده است.

البته شیوه ی ساخت و معماری درهای امروزی با گذشته تفاوت های زیادی دارد. می توان تقلید کورکورانه از غرب که منجر به رسوخ معماری التقاطی برای ساخت بناها شده است را به عنوان مهم ترین عامل ایجاد این شکاف یاد کرد؛ این امر موجب شده تا تمایل افراد برای به کار بردن عناصری پرزرق و برق و عاریه ای از معماری غرب و حتی نامتناسب با عناصر معماری ایرانی، به منظور نمایش شکوه و عظمت هرچه بیشتر بناها، خودنمایی کند که این مهم در معماری درب های امروزی هم به چشم می خورد. متأسفانه درهایی که روزگاری نمادی از ذوق و هنر ایرانی و روزنه ارتباطی بودند، جای خود را به درهایی آهنی و حتی چوبی اما سرد و بی روح داده اند.

توسط مرضیه اصلانی ؛ ۲ خرداد ۱۳۹۶

اغلب تصور می‌شود چون کاربری‌های درمانی و پایانه‌های مسافربری، با مسائل فنی و تکنولوژی روز سروکار دارند، لذا بیشتر از سایر کاربری‌ها تبعیت از استاندارهای ثابت جهانی در طراحی را می‌طلبند. اما آیا در طراحی چنین مکان‌هایی باید تنها به استانداردها و نیازهای کارکردی بسنده کرد؟ امروزه با داغ شدن بحث‌های هویتی در معماری، گفتمان معماری مدرن و تبعیت از ایدۀ سبک بین‌المللی اهمیت پیشین خود را از دست داده است و از این رو معماران در طرح‌هایشان به دنبال نمایش نشانه‌هایی هویتی از جوامع هستند. 

در طراحی پایانه‌های مسافری نیز، شیوه‌ای متأثر از معماری مدرن دهۀ شصت رایج بوده که به طراحی پایانۀ فرودگاه‌ها با فرمی تندیس‌گون و نمای تمام شیشه‌ای روی آورده‌است که از پیش قراولان این جریان می‌توان به پایانۀ فرودگاه تی. دابلیو. ای در فرودگاه نیویورک و پایانۀ فرودگاه بین‌المللی دالاس در نزدیکی واشنگتن اشاره کرد. همچنین از نمونه‌های متأخرتر این مجموعه، می‌توان فرودگاه بین‌المللی باراخاس در مادرید اسپانیا و همچنین فرودگاه بین‌المللی امام خمینی را نام برد. 

در طراحی پایانۀ مسافربری شاهین‌شهر نیز تأثیرپذیری از چنین سبکی در معماری پایانه‌ها قابل تأمل است. با وجود اینکه شاهین‌شهر، شهری در نزدیکی شهر اصفهان است که از نظر سابقۀ تاریخی، جایگاهی کم‌نظیر در معماری و شهرسازی جهان دارد، اما این پایانه به مهارت سازندگانش در تبعیت از سبک‌های رایج بسنده کرده است و نشانه‌ای از تعلق‌خاطر به ارزش‌های تاریخ معماری ایران، در آن دیده نمی‌شود. با نگاه به این بنا و سایر بناهای مشابهی که ساخت آنها در کشور رایج است، می‌توان این سؤال را مطرح کرد که آیا بناهایی که در ایران ساخته می‌شوند، اساساً نیاز است که از بناهای سایر کشورها قابل شناسایی باشند؟ و لزوم تأکید بر استفادۀ منطقی و منصفانه از ارزش‌های معماری گذشته و روش‌های نوین و کارآمد بین‌المللی در طراحی و ساخت بناها چیست؟

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۶

این روزها صدا و سیما مخاطبان بسیاری پیدا کرده، و مهمترین علت آن نیز پخش برنامه‌های تبلیغاتی نامزدهای دوازدهمین دورۀ انتخابات ریاست جمهوری ایران است، که در صدر همۀ آن‌ها مناظرات زندۀ نامزدها قرار دارد. 

هر چند پخش مناظرات نامزدهای ریاست جمهوری سابقۀ طولانی در جهان دارد، اما این امر در ایران به سه دورۀ پیش باز می‌گردد و هنوز مسئلۀ تازه‌ای است. آن‌قدر تازه که حتی هنرمندان‌مان نیز با طراحی دکور چنین برنامه‌هایی آشنا نیستند و طرح‌های‌شان ملغمه‌ای از هنر ایرانی و کپی برداری از نمونه‌های غربی است که هیچ بویی از هویت ایرانی ندارد.

اخبار معماری

توسط زهرا اردکانی ؛ ۳ ارديبهشت ۱۳۹۶

شهرداری مشهد در سال ۹۵ به مناسبت دهۀ فجر انقلاب اسلامی، در اقدامی بی‌سابقه نمایشگاهی را با عنوان «مشهد دوست داشتنی» در فضایی به وسعت بیش از 8 هزار متر مربع برپا نمود؛ که با توجه به استقبال گستردۀ مردم، این نمایشگاه تا نوروز ۹۶ نیز ادامه یافت و میزبان خیل عظیمی از مسافران و زائران گردید.

نمایشگاه «مشهد دوست داشتنی» را می توان به دو بخش تقسیم کرد. بخش نخست که به هویت تاریخی مشهد، از زمان ورود امام رضا (ع) تا دورۀ مشروطه و انقلاب اسلامی پرداخته، و در این میان بازسازی میدان شهدا، زورخانه، مسجد گوهرشاد، ساواک، ژاندارمری، تماشاخانه و بازار قدیم که شامل چایخانه، بقالی، عکاس‌خانه و کتاب‌فروشی می‌شود، محیطی جذاب و تماشایی را برای بازدیدکنندگان فراهم آورده است. 

بخش دوم نیز مربوط به دستاوردهای مناطق مختلف شهرداری است، که به ترتیب مناطق یک تا 13 به موضوعات، سلامت، کارآفرینی و کتاب‌خوانی، ازدواج آسان، پشتیبانی جنگ، مدافعین حرم، فعالیت داوطلبانه و جهادی، جهاد خدمت به زائران، انقلاب اسلامی، وقف و خیریه، جوان انقلابی دیروز و امروز، فرهنگ شهروندی، سبک زندگی و رزق حلال و اسلامی پرداخته‌‌اند. 

یکی از ویژگی‌های این شهرک تاریخی، بازسازی صحنه‌های ترور شهید کامیاب و شهید هاشمی نژاد، سخنرانی‌های رهبر انقلاب در روزهای منتهی به انقلاب، دادگاه محاکمه شهید هاشمی نژاد و تظاهرات انقلابیون است، که توسط بیش از ۲۵۰ نفر از هنرمندان تئاتر مشهد اجرا گشته و همین امر بر جذابیت‌های این نمایشگاه افزوده است. 

گفتنی است نمایشگاه «مشهد دوست داشتنی» واقع در محل مجتمع فرهنگی کوثر، به سبب اقبال عمومی مردم تا نیمه اردیبهشت ماه امسال تمدید گردیده است.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۰ فروردين ۱۳۹۶

شاکر گوکچه باء (Sakir Gökcebag) هنرمند ترک‌تبار عرصه تجسمی است، که این روزها به خاطر یکی از آثار اینستالیشن‌اش از مجموعۀ «جهت‌گیری مجدد»، که توسط هنرمند ایرانی کاظم خراسانی کپی گردیده (در عین ناباوری برگزیده نهمین جشنواره بین‌المللی تجسمی فجر شده و رسوایی‌های دیگری را نیز در عرصه جهانی  در پی داشته است)  مورد توجه هنرمندان و هنردوستان ایرانی قرار گرفته است. 

این هنرمند ۵۲ ساله متولد شهر دنیزلی ترکیه و ساکن هامبورگ آلمان است. گوکچه باء تمامی مدارج عالی هنری از دوره کارشناسی تا دکتری هنرهای زیبا را در دانشگاه مرمره استانبول که از جمله قدیمی‌ترین دانشگاه‌های کشور ترکیه می‌باشد گذرانده و تا کنون جوایز هنری متعددی را از جشنواره‌های جهانی و ترکیه‌ای به دست‌ آورده است. همچنین نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی بسیاری از آثار عکاسی و مجموعه چیدمان‌های او طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۷ میلادی، در کشورهای مختلف هم‌چون ترکیه، آلمان، لهستان، پاریس، اتریش، سوئد و غیره بر پاگردیده است.  

از جمله نمایشگاه‌های متأخیر این هنرمند در سال ۲۰۱۵، می‌توان به نمایش دو مجموعه چیدمان به نام‌های «جهت‌گیری مجدد ۱ و ۲» (II & Reorientation I) اشاره کرد، که دربردارندۀ نگاهی مدرن به هنری سنتی هم‌چون قالی‌بافی هستند. در واقع اشیائی که در چیدمان‌های گوکچه‌ باء استفاده می‌شوند دارای وجهی جهانی‌اند، به طور نمونه استفاده از قالی که نمایندۀ قدرتمند هنر ایرانی و حتی ترکیه نیز در این زمینه از پشتوانۀ تاریخی محکمی برخوردار است، در چیدمان‌های او از قالب سنتی خود خارج می‌شوند و همچنان که از نام این دو مجموعه پیدا است، روایتگر تفکر مدرن و امروزی هنرمند می‌گردند. در واقع گوکچه باء، اشیائ معمول روزمره هم چون فرش را به شکلی غیر معمول به کار می‌برد و با توجه به زیبایی شناسی اشیاء، موجودیت جدیدی به آن‌ها می‌بخشد. 

توسط فرزین خاکی ؛ ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

خیالات ما چندین بعد دارند و ما هر بار در ابعاد گوناگونی خیا‌ل‌پردازی می‌کنیم؛ این را هنگام مطالعه‌ی یک داستان، تماشای یک تصویر و لمس یک مجسمه می‌توان دریافت و شاید بتوان گفت که هرچه سوژه‌ی ما دقیق‌تر شود خیال ما نیز محدودتر عمل خواهد کرد.
نمایش‌گاه خیالات چندوجهی تلاش سه هنرمند است که در آن، راوی داستان‌هایی چندگانه و مجسم شده‌اند. آن‌ها هر بار ابعاد متفاوتی از ذهن ما را درگیر اثر خود می‌کنند، تصویرسازی‌ها اجازه‌ی گسترش ذهن را داده و مجسمه‌ها خیالات ما را جمع‌‌و‌جور می‌کنند. معصومه اعتبارزاده، علی‌رضا اوجی و مسلم علم‌زاده در این آثار جالب و متفاوت خود سعی داشته‌اند که علاوه‌ بر نمایش‌گاهی بودن کارها، میان آن‌ها روایتی مفهومی ایجاد کرده و کل نمایش‌گاه را به یک اینسالیشن تبدیل کنند. البته این تلاش، به نظر خیلی موفقیت‌آمیز نبوده و لااقل در ابعاد و کیفیات نمایش‌گاه فعلی پاسخ‌گو نیست. چینش ساده و موزه‌وار آثار، آن‌ها را کمی از یک اثر اینستالیشن حساب‌شده دور می‌کند و اجازه نمی‌دهد که مخاطب خود را در دل داستان‌ها احساس کند. نمایش‌هایی این‌چنینی که ظرفیت‌های فانتزی، ساده و داستانی دارند، می‌توانند در جذب مخاطب کودک موفق باشند و اصلا مخاطب اصلی خود را کودکان ببینند، کما این‌که در بازدید کوتاه خود از گالری شاهد جذب شدن کودکان به آثار هم بودیم.
این نمایش‌گاه چندی پیش به مدت دو هفته در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درآمد و قرار بود که عواید حاصل از فروش آن‌ها نیز به مصارف خیریه برسد.

اخبار هنر مفهومی

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶

با جستجوی کوچکی در اینترنت پیدایش کردم. نام مورد جستجو موشن کمیکی سیزده قسمتی با نام " آخرین پرواز کرکس" بود.موشن کمیک یا داستان مصور متحرک مانند یک استوری ریل می ماند که بر روی فضای مجازی رواج یافته است. در این نوع تصویری حرکات محدود شخصیت ها، افکت های تصویری و حرکت دوربین همراه با دیالوگ شخصیت ها و راوی اثر دیده می شود. به نظرم می رسد کمیک موشن یکی از بهترین فرمت هایی است که می تواند در بازار داخلی استفاده گردد. با توجه به این که تعداد افراد درگیر تولید آثار انیمیشن ایرانی محدود هستند گونه هایی مانند کمیک موشن و موشن گرافیک که به افراد کمتری برای تولید نیاز دارند، در آینده رشد بیشتری خواهند داشت. از این نکته که بگذریم به داستان این موشن می رسیم. چند سال پیش نیروهای اطلاعاتی ایران توانستند بر روی آسمان ایران هواپیمایی را بر زمین بنشانند و عبدالمالک ریگی تروریست قصی القلب فعال در جنوب شرق ایران را دستگیر کنند. معرفی ریگی و چگونگی دستگیری او به صورتی سینمایی به تصویر در آمده، می خواهم بگویم این داستان مصور حتی ظرفیت تبدیل شدن به یک فیلم سینمایی را هم داشت اما تولید کنندگان این نوع بیان را پسندیده اند و انصافا هم روایت و طراحی و صداگذاری ارزنده ای دارد. همان طور که در کارهای سینمایی و حتی انیمیشن از افزونه هایی برای افزایش پیاز داغ داستان استفاده می شود، این روایت هم مستثنی نیست. برخی صحنه های اکشن، حضور داستانی عشقی در تیم اطلاعاتی پیگیر پرونده ی ریگی با حضور بانویی فعال در تیم اطلاعاتی از جمله ی این عناصر افزوده است اما در نگاه کلی سازمان اوج توانسته داستانی را به  زیبایی بیان کند.


توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۶

طراحان موفق بازی های ایرانی علاوه بر توجه به کیفیت بازی و روند داستانی آن سعی بر آن دارند که از عناصر داستانی و بصری که مختص ایران است استفاده کنند تا بازی آن ها در عین جذابیت با بازی های خارجی تفاوت هایی داشته باشند.
گروه گلیم‌ گیمز به سرپرستی ابراهیم مسجدیان سبکی ایرانی و خاطره انگیز را در طراحی بازی هایش به کار گرفته است. بازی هایی مانند هی تاکسی، موتوری و بقالی توسط این گروه ساخته شده است. در بازی موتوری و هی تاکسی از عناصر بصری خاطره انگیز مانند اتومبیل پیکان، موتورگازی، مدل  لباس و موهای خاص استفاده شده است. در بازی بقالی که جدید ترین بازی گروه گلیم‌گیمز است از محصولات آشنا و خاطره انگیزی مانند پفک نمکی، خودکار بیک، شیر های پاستوریزه قدیمی، چیپس های خانگی و... استفاده شده است. روند بازی بعد از مدتی تکراری می شود اما ویژگی خاطره ساز بودن، این بازی ها را بسیا پرطرفدار کرده است.

توسط فردین طهماسبی ؛ ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶

آموزش نکات شهروندی جهت ارتقاء امنیت از مسائلی است که کمتر به آن پرداخته شده است. عدم آگاهی شهروندان نسبت به رفتار صحیح در موقع بروز ناامنی و چگونگی پیشگیری از حوادث، در کنار عوامل دیگر منجر به افزایش بزه و کاهش امنیت شهروندان در شهر می‌شود. بازی "گشت پلیس" حرکتی قابل توجه از سوی ناجا جهت رفع این خلأ بزرگ است. یک حرکت فرهنگی قابل قبول و جذاب که در تلاش است برخی از اصول رفتاری صحیح را آموزش دهد تا از آسیب ناهنجاری‌ها و بزهکاری‌های جامعه بکاهد. استودیوی هنر نور و حرکت برای ساخت این بازی برخی خیابان‌ها و ساختمان‌های مهم مرکزی تهران را شبیه‌سازی کرده‌اند. گرافیک تولید شده برای مدل‌سازی شهر چندان چنگی به دل نمی‌زند. زاویه‌ی دید محدود شده و فاقد تنظیم آزادانه ممکن است ارتباط موثر با فضای بازی را کمتر کند. کیفیت پایین بناها، معابر، میادین و خودروها فضا را تا حد زیادی غیرواقعی جلوه می‌کند. اما چیدمان مناسب خیابان‌ها، ساختمان‌های مهم شهر و ایستگاه‌ها اتوبوس احساس عبور از خیابان‌های تهران را القاء می‌کند. سناریوی بازی به این شکل است که یک مامور جوان ضمن گشت‌زنی در سطح شهر به انجام ماموریت‌های بعضا پرهیجان محوله می‌پردازد و در این حین کاربر را با نکات ایمنی و پیشگیری نیز آشنا می‌سازد. ارتباط صوتی شخصیت بازی با مرکز فرماندهی و نیز سخن گفتن با کاربر از کیفیت خوبی برخوردار است. همچنین کات سین‌های سینمایی در میانه‌ی بازی جهت پیشبرد اهداف داستانیی سناریو با کیفیت قابل قبولی  طراحی شده‌اند.

در مجموع سناریوی مناسب، فضاسازی خوب، لذت رانندگی در خیابان‌های تهران، ارتباط خوب با کاربر و قابلیت‌های جانبی این بازی می‌تواند بازیکن را تا چندین روز سرگرم خود نگه دارد.

اخبار سینما و انیمیشن

زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا ذوعلم ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۳۱ شهریور ۱۳۹۵
زهرا کشاورز ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود