نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی


مشترک روزنامه خط شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت‌نام ایمیل دریافتی را تایید نمایید. روزنامه خط آخرین محتوای نشریه خط را به صندوق پست الکترونیکی شما خواهد آورد.

«عکاسی یکی از مهم‌ترین روش‌هایی است که به وسیله ی آن یک باستان شناس و مردم نگار می‌تواند تمام جنبه‌های کار میدانی خود را به شکل روزانه ثبت کند. به دلیل مستند و عینی بودن عکس، از آن به عنوان یک مدرک علمی در محوطه‌ها و حفاری‌ها و هم‌چنین اسناد تاریخی استفاده می‌شود. این گزارش‌های تصویری می‌توانند در صورت وجود ابهام و بروز مشکل در یادداشت‌ها نیز به کار گرفته شوند. در مورد یافته‌های مورد تردید، ثبت از طریق یک عکاسی دقیق می‌تواند آخرین وسیله برای اثبات صحت کار میدانی باشد. 

کتاب‌ها و نشریات بسیاری در مورد ماهیت یک عکاسی اصولی وجود دارد اما مهم این است که بدانید «عکاسی باستان‌شناسی» و «عکاسی مردم‌نگاری» با «عکاسی هنری» بسیار متفاوت بوده و به یک معنی نیستند. عکاسی باستان‌شناسی و مردم‌نگاری یک هدف مشخص و محدود دارد که همان مستندسازی یک محوطه یا منطقه با جزئیات تکنیکی لازم است که این کار بیشتر جنبۀ تحلیلی دقیق دارد. به این دلیل، علاوه بر پیروی از یک‌سری اصول اولیه مانند ترکیب و نورپردازی، عکاسی باستان‌شناسی و مردم‌نگاری استانداردهای ویژه خود را دارد؛ هرچند که همواره مجالی برای عکاسی هنری و شخصی در یک حفاری و یک منطقه مورد مطالعه مردم نگار نیز وجود دارد.

کتاب حاضر با هدف دست‌یابی به مناسب‌ترین و ساده‌ترین راه‌کارها، اصول، فنون و روش‌های مؤثر عکاسی در پژوهش‌ها، کاوش‌ها و آثار باستانی را در اختیار باستان‌شناسان قرار می‌دهد.»

گزیده‌ای از پیشگفتار کتاب «عکاسی در باستان شناسی و نگاهی به عکاسی مردم نگاری» نوشته ندا حسین طهرانی، که توسط موسسه فرهنگی انتشاراتی پازینه برای نخستین بار در سال ۱۳۹۴ چاپ و منتشر گردید.

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

تاها (طاها) بهبهانی متولد ۱۳۲۵، هنرمند پیشکسوت و صاحب سبک ایرانی است که عمری در زمینه نقاشی، مجسمه‌سازی، طراحی صحنه و کارگردانی تئاتر تحصیل و فعالیت کرده است. او تا کنون جوایز هنری متعددی را نیز دریافت نموده و آثار نقاشی و مجسمه‌هایش بیش از 60 بار در داخل و خارج از ایران به صورت فردی یا جمعی در معرض نمایش قرار گرفته. آبان و آذر امسال ۶۰ مجسمه و ۳۴ تابلوی نقاشی از آثار شاخص بهبانی در نگارخانۀ اصلی فرهنگسرای نیاوران با هدف مروری بر آثار نقاشی و مجسمه‌های او، در قالب نمایشگاهی با عنوان «نیست معشوقی زِ او نزدیک‌تر» به نمایش درآمد. 

آن چه در آثار بهبهانی به وضوح به چشم می‌آید، ردپای ادب و عرفان ایرانی است؛ در این میان پرندگان نیز به جهت وجوه ثمثیلی که در ساحت ادبیات عرفانی ایران دارند مورد توجه او هستند، چرا که پرنده نماد انسان است و بهترین دستمایه برای خلق آثار بهبهانی به حساب می‌آید. بهبهانی هنرمندی معناگرا است که از کودکی در مسیر فرهنگ و هنر ایرانی قرار گرفته و به همین سبب متأثر از شخصیت‌هایی هم‌چون مولانا یا عطار می‌باشد. این عرفان شاعرانه نه تنها در نقاشی‌های بهبهانی، بلکه در مجسمه‌هایش نیز به خوبی حس می‌شوند و مخاطبان آثارش را تحت تأثیر قرار می‌دهند، چرا که باید در پس اشکال و فرم های آثار بهبهانی مفهوم ناب‌تری را جستجو نمایند. 

فرزین خاکی ؛ ۲۹ بهمن ۱۳۹۵
مینا مختارزاده ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵
سیده زهرا موسوی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵
سیده زهرا موسوی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵
  • طراحی جلد بهترین داستان های جهان / هما دلواری
  • ارسی خانه/ سینا و نیما کیوانی
  • من نمی ترسم / نرگس محمدی
توسط فرزین خاکی ؛ ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

خیالات ما چندین بعد دارند و ما هر بار در ابعاد گوناگونی خیا‌ل‌پردازی می‌کنیم؛ این را هنگام مطالعه‌ی یک داستان، تماشای یک تصویر و لمس یک مجسمه می‌توان دریافت و شاید بتوان گفت که هرچه سوژه‌ی ما دقیق‌تر شود خیال ما نیز محدودتر عمل خواهد کرد.
نمایش‌گاه خیالات چندوجهی تلاش سه هنرمند است که در آن، راوی داستان‌هایی چندگانه و مجسم شده‌اند. آن‌ها هر بار ابعاد متفاوتی از ذهن ما را درگیر اثر خود می‌کنند، تصویرسازی‌ها اجازه‌ی گسترش ذهن را داده و مجسمه‌ها خیالات ما را جمع‌‌و‌جور می‌کنند. معصومه اعتبارزاده، علی‌رضا اوجی و مسلم علم‌زاده در این آثار جالب و متفاوت خود سعی داشته‌اند که علاوه‌ بر نمایش‌گاهی بودن کارها، میان آن‌ها روایتی مفهومی ایجاد کرده و کل نمایش‌گاه را به یک اینسالیشن تبدیل کنند. البته این تلاش، به نظر خیلی موفقیت‌آمیز نبوده و لااقل در ابعاد و کیفیات نمایش‌گاه فعلی پاسخ‌گو نیست. چینش ساده و موزه‌وار آثار، آن‌ها را کمی از یک اثر اینستالیشن حساب‌شده دور می‌کند و اجازه نمی‌دهد که مخاطب خود را در دل داستان‌ها احساس کند. نمایش‌هایی این‌چنینی که ظرفیت‌های فانتزی، ساده و داستانی دارند، می‌توانند در جذب مخاطب کودک موفق باشند و اصلا مخاطب اصلی خود را کودکان ببینند، کما این‌که در بازدید کوتاه خود از گالری شاهد جذب شدن کودکان به آثار هم بودیم.
این نمایش‌گاه چندی پیش به مدت دو هفته در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درآمد و قرار بود که عواید حاصل از فروش آن‌ها نیز به مصارف خیریه برسد.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

تصویرسازی هایی که بیشتر به سمت معیار های زیبایی شناسانه از دید نقادان و هنرمندان می رود، عمدتاً در مسابقات و داوری های بین المللی موفق هستند تا در میان عامه ی مردم؛ به خصوص برای کودکان و نوجوانان.
آثار نرگس محمدی که نوعی تصویرسازی هنری به حساب می آید، هم در عرصه های بین المللی و هم در حوزه ی کتاب کودک و نوجوان موفق بوده است. مجموعه ی "من نمی ترسم" داستان جوجه ای است که به دلیل ترس از صداهای مختلف از تخم بیرون نمی آید. این مجموعه توسط انتشارات کانون منتشر شده و از نمونه کارهای موفق وی در زمینه ی کتاب کودک می باشد. تصاویر این کتاب ترکیبی از کلاژ با بافت های مختلف و طراحی دستی است. آثار او ضمن این که اغلب دارای فضاهای خلوت و رنگ آمیزی با رنگ های محدود می باشد، نوعی ساده سازی و تغییر فرم نیز در طرح ها و شخصیت پردازی های او دیده می شود. 
نرگس محمدی فارغ التحصیل دانشگاه شاهد است و تا کنون بیش از بیست جلد کتاب تصویرسازی کرده است. آثار وی برگزیده ی جشنواره هایی مانند "کنکور نومای ژاپن"، "باریرو پرتغال"، "بولونیای ایتالیا"، "بلگراد" و "سی جی کره" بوده است.

توسط نرگس غیومیان ؛ ۱۶ بهمن ۱۳۹۵

ننه حسن در کلبه کوچکی، صمیمانه در کنار شوهر و فرزندانش در شهر قیدار زندگی می کرد. شغل خودش خانه داری و همسرش هم کشاورزی بود. روزی برای اینکه به فرزند دانشگاهی خودش که تحصیلکرده رشته گرافیک است، خودی نشان دهد قلم به دست گرفت و این قلم به دست گرفتن او باعث شد تا شهرتش از مرزهای ایران اسلامی به آن سوی مرزها برود و یک چهره ی ملی شود .              آثار ننه حسن علاوه بر دارا بودن همه وجوه از نظر ظرافت‌های اجرایی، از نمونه‌های درخشان هنرخودآموخته را پیش روی ما گذاشته است. ترکیب هنرمندانه عناصر در فضای اثر، تقسیمات فضایی بدیع، تاثیرگذاری که با مینیاتور‌ها قرابت ویژه‌ای پیدا می‌کنند و کارکردهای ویژه بصری مثل استفاده از خطوط کناره نما در نقاشی‌های این بانوی خودآموخته نشان از استعداد قابل توجه او در نقاشی دارد.      زندگی، طبیعت و انسان از شاخصه های مهم و مشترک اغلب آثار این هنرمند است و نحوه بازنمایی تصاویر، یاد آور نقش های کهن و آثار تمدن های باستانی است که گویی او این شیوه بازنمایی را بی واسطه از پیشینیان خود آموخته و میراث دار دانسته های آنان است. حسن رجبی، پسر ننه حسن که خود نقاش است، درباره تم نقاشی‌های این هنرمند اظهار کرد: داستان‌ها و خاطرات دوران مختلف زندگی، اسطوره‌های ملی و بومی و خواب‌هایی که مادرم می‌بیند بیشترین تاثیر را در نقاشی‌هایش دارد. مادرم از هفت سالگی قالی می‌بافت. نقش‌هایی که آنها در قالی‌هایشان می‌بافتند سینه به سینه منتقل شده است و گنجینه های ارزشمندی هستند که موشکافی جنبه های روایی و زیبایی شناختی آنها حجمی از ارتباط ها را در مقابل ما قرار می دهند و کمک شایانی در جهت دست یابی به فهمی عمیق از دیرینه ی پربار هنر این مرز و بوم در اختیار ما قرار می دهند.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

"بهترین داستان های جهان" منتخبی از داستان های برتر جهان در قرن نوزده و بیست است که توسط احمد گلشیری گردآوری شده است. طراحی جلد این مجموعه توسط هما دلواری انجام شده است که شامل یک صورت کلی است و برای هر جلد تصویر خاصی در قالب صورت کلی طراحی شده است.
تصاویر روی جلد ها، تصاویری واقعی در قالب خطوط هستند و تصاویر و نوشته ها با ترکیبی چشم نواز در صفحه جدول بندی شده اند. این نوع جدول بندی بیننده را به یاد روزنامه های قدیمی می اندازد و نوع فونت و تک رنگ بودن عناصر تصویری هر جلد و تصاویر به گونه ای است که بیننده قدیمی بودن مطالب کتاب را حس می کند، این ساختار کلاسیک با کمی چاشنی سبک مدرن در طراحی این مجموعه بسیار موفق بوده است.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

توباچی پیش‌تر از این که یادآور نام یک محصول باشد، شبیه یک سوال است. تو با چی؟

یک سوال وسوسه برانگیز برای انسان مصرف‌گرای قرن بیست و یک؛ که او را مجبور می‌سازد تا دنباله این اسم عجیب و غریب را بگیرد و پوسترهای خوش آب و رنگش را با آن تصویرسازی‌های خیال‌انگیز دنبال نماید. 

«توباچی» در واقع برندی است که با تکیه بر تولید مجموعه‌ای از اسنک‌های نوآورانه، با ترکیباتی سالم، خلاق و متمایز فعالیت خود را به عنوان یکی از برندهای صنایع غذایی نادی آغاز نموده است. جوانان، مخاطبان اصلی این محصول به حساب می‌آیند، از همین رو تازه طلبی، نوخواهی و روحیه ماجراجویانه این نسل، به شکل آشکاری در گرافیک تبلیغاتی «توباچی» لحاظ گردیده است. 

مدتی است که توباچی مصرف‌کنندگان خود را با برپایی یک ضیافت تصویری در سطح شهر غافلگیر کرده و با رویکردی احساسی، به سراغ رنگ‌های درخشان و گرم و تصاویر رویاگونه رفته تا آنان را به کشف طعم‌های جدید و سالم دعوت نماید. کمپین تصویری توباچی با عنوان «درختان صورتی، خورشید آبی، دریای سبز» سعی دارد تا ذهن مخاطبان را به این شکل به سوی مقصد از پیش مشخص خود رهنمون سازد و آنان را با طعم‌های نو و در عین حال سالم آشنا گرداند. استفاده از گرافیک خلاق و نوآورانه در تبلیغات محیطی این محصول خوراکی، سبب شده تا مخاطبان به طور ناخودآگاه این پوسترهای محیطی را هم‌چون یک راز سر به مهر دنبال نمایند تا بالاخره به جواب برسند. درواقع این مسئله نشانگر نقش مهم هنر تبلیغات در حمایت از تولید داخلی است، چرا که یک تبلیغ هنرمندانه و هدفمند قادر است کار هزاران شعار را آن هم به طور غیر مستقیم انجام دهد. این امری است که رسانه‌های بیگانه برای رسیدن به مقاصد خود سال‌ها است آن را در دستور کار خود قرار داده‌اند و از کوچک‌ترین چیزها تا بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مسائل را هم‌چون یک رویای شیرین پیش چشم مخاطبان‌ میلیونی‌شان در سرتاسر جهان جلوه می‌دهند. 

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۱۶ بهمن ۱۳۹۵

تایپ فیس "لاله زار" که به تازگی توسط برنا ایزدپناه(طراح تایپ فیس "لیدا") طراحی شده است، یکی از انواع تایپ فیس نمایشی محسوب می شود. "لاله زار" با الهام از طراحی حروف مورد استفاده در تیتر پوستر های فیلم های قدیمی و عامه پسند ایرانی(فیلم فارسی) طراحی شده است و زبانی گویا، صمیمی و همه پسند دارد. این فونت طوری طراحی شده که با هر سه زبان فارسی، عربی و اردو سازگار است و نمونه ی لاتین نیز برای آن در نظر گرفته شده است. کاربرد این تایپ فیس بیشتر برای تیتر و متون کوتاه است.

شرکت گوگل سرمایه گذار تایپ فیس لاله زار بوده و به زودی به صورت رایگان آن را منتشر می کند.
برنا ایزدپناه هنرمند جوان ساکن انگلستان است. وی دارای مدرک کارشناسی گرافیک از دانشگاه سوره و کارشناسی ارشد گرافیک از دانشگاه هنر لندن و طراحی فونت از دانشگاه ردینگ انگلستان است.

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵

سزه تسونگ لئونگ عکاس آمریکایی است که عکاسی مجموعه عکس افق‌ها را از سال ۲۰۰۱ آغاز کرده و اولین بار در سال ۲۰۰۸ م بخشی از آثارش را به نمایش گذاشت. او بیش از یک دهه روی این پروژه کار کرده است. او به نقاط مختلف دنیا سفر کرده و چشم‌اندازی از آن منطقه را در چهارچوب و منطق صوری مشخصی عکاسی کرده است، مناظر گسترده و وسیع با وجود خط افقی در میانه تصویر که محل آن در همه تصاویر به طور دقیقی یکسان عکاسی شده است.دقت عکاس با توجه به تغییرات جغرافیایی و عکاسی در فواصل زمانی زیاد ستودنی است. لئونگ خط افق و جایگاه آن در کادر را به عنوان چهارچوب لایتغیر مجموعه برگزیده است و همه چشم‌اندازهای کشورهای مختلف را با توجه به ارتفاع و پستی آن سرزمین با تغییر زاویه دید خود جبران کرده است. البته این تغییر زاویه که گاهی بسیار زیاد اصلا در تصاویر محسوس نیست زیرا عکاس با تدبیر فاصله گرفتن از چشم‌انداز بافت تصوری مشابهی را بوجود آورده است. این تصاویر با فضایی گسترده و افقی مشترک محدوده دید ما را چنان گسترش می‌دهد که چشم ما مرتعی سبز از انگلستان را به بیابانی از دبی متصل می‌کند. این گسترش افق دید بیانگر مفهومی از بی‌مرزی است. مرزهایی که مارا از هم جدا می‌کنند در افق دید هنرمند جهانی بی مرز ساخته است که همه را درکنار هم می‌بیند. نگاه صلح طلب عکاس فارغ از همه‌ی مرزهای جغرافیایی می‌تواند الگوی خوبی برای عکاسان داخلی و نحوه برخورد هنرمندان با موضوعات ارزشی باشد. او مدال یادبود «جان سیمون» و بورسیه‌ی گوگنهایم را برای مجموعه عکس‌هایش دریافت کرده است.

توسط مهدیه اصلانی ؛ ۵ دی ۱۳۹۵

آنچه عکاسی خیابانی را از عکاسی مستند متمایز می کند، پیش شرط های شکل گیری این نوع از عکاسی است. حضور مردم، محیط های عمومی، لحظاتی غیر قابل پیش بینی و کنش هایی غیر منتظره... همه از ارکان اصلی عکاسی خیابانی هستند.

و این همان «لحظه قطعی» بود که برای اولین بار در فریم های هنری کارتیه برسون دیده شد. 

مرز عکاسی مستند و عکاسی خیابانی بر سر تفاوت هایی است که در انتخاب آگاهانه ی لحظه و سوژه و مفهوم و معنای عکس خود را نشان می دهند. هرچند در این چند خط قصد بررسی تفاوت ها و شباهت های این دو گونه از عکاسی را نداریم اما به بهانه ی تصاویر مرتضی هراتی، گذری کوتاه بر عکاسی خیابانی کردیم. مرتضی هراتی مقیم افغانستان است و سال هاست که از علاقه ی خود به عکاسی خیابانی می گوید. تصاویر او هر چند ممکن است به تمام معنا در حیطه ی عکاسی خیابانی نگنجند اما تلاشی است از ثبت لحظه های زیبا که حضور عنصری انسانی در آن دیده می شود.

شاید همین بار انسانی و انتخاب زیستگاه خاصی که او برای عکاسی اش انتخاب کرده، اولین پارادوکس با عکاسی خیابانی باشد و تصاویرش را به عکاسی مستند نزدیکتر کند. چرا که بیش از آنکه در برگیرنده ی صرف حضور انسان باشد ،دربرگیرنده مفاهیم انسانی است.

حضور هدفمند دوربین در میان انسان هایی رنج دیده و زحمت کش با سابقه طولانی در فقر و جنگ، فریم های این عکاس را تبدیل به سندهایی می کند برای شهادت مظلومیت قوم افغان.

توسط محدثه آهنی امینه ؛ ۵ دی ۱۳۹۵

در سال‌های میان ۱۹۷۰-۱۹۹۰ م، تصاویر خیره‌کننده‌ای از جاذبه‌های طبیعی چون کوه‌ها، دریاچه‌ها و ... به صورتی که هیچ‌گاه هیچ‌کس آن را بدین شکل تصور نکرده بود، دیده شد؛ گویی با چشم عقاب از ورای یک شیء نوک تیز به جهان بنگری! قابل تأمل آنجاست که رؤیت چنین تصاویری، پیش از انتشار تصاویر ماهواره‌ای و نقشه‌برداری آنلاین و دنیای هواپیمایی مدرن بوده است. این شد که گئورگ ژرستر در سال ۱۹۷۵ م سبک نوین عکاسی را بنیان نهاد و آن را "نگاه به زمین از فراز آسمان" نامید.
اولین خاست‌گاه این عکس‌ها، تقویم های دفتر هواپیمایی سوییس، یکی از معتبرترین‌های زمان خویش در جهان، بوده است. او به مدت ۲۰ سال بر فراز بیش از صد کشور جهان پرواز کرد و از عکس‌های هوایی، هنری ساخت که برایش شهرت جهانی به بار آورد. او تصاویر خود را توسط بزرگ‌ترین مطبوعات بین‌المللی مانند نشنال جئوگرافیک، استرن، فوکوس و ... منتشر نمود و در سال ۱۹۷۶ م موفق به دریافت جایزه معتبر نادار شد. ژرستر علاوه بر این که عکاس بی‌نظیری بود، در زیبایی‌شناسی پیش‌رو و پیش‌گام بوده است. شیفتگی او به اشکال هندسی انتزاعی و بازی رنگ‌ها که از بالا دیده می‌شود نیاز به جهان‌بینی و بصیرت دارد. او با عکس‌هایش ضمن ایجاد درک بهتر تکامل ساختارها و اشکال زندگی، سعی در شناخت زیبایی منحصر به فرد سیاره آبی و تحمیل احترام به آن را نیز داشته است. این مهم نمونه‌ای است مستند از تأثیر دخالت انسان در چرخه محیط زیست. همانند تصاویر آسمانی باشکوه ایران که در نمایشگاه کیهان زوریخ به نمایش گذاشته شد و اخیراً در فرهنگسرای نیاوران نیز این آثار در معرض دید ایرانیان نیز قرار گرفت؛ که در نوع خود اتفاق مبارکی است.

منبع: برگرفته از سخنان "ژان فیلیپ جوتزی"، رایزن فرهنگی سفارت سوییس در پاریس...

توسط مینا مختارزاده ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

انگشتر، جزء معدود اشیای تزیینی است که در اسلام، به استفاده از آن توصیه‌شده و فضیلت‌های فراوانی برای استفاده از انگشتر با سنگ‌های عقیق یمنی، فیروزه و دُر نجف در دست راست، برشمرده شده است. پس از اسلام و با محدود شدن استفاده از ظروف فلزی برای خوردن و آشامیدن، هنرمندان فلزکار، بیش‌ازپیش هنر خود را بر روی این شی گرانبها متمرکز کردند.
در کشورهای اسلامی ساخت رکاب‌های پرکار، برای این سنگ‌های گرانبها از جایگاه خاصی برخوردار است و هنرمندانی در این رشته وجود دارند که هنر دست آن‌ها با بهایی بسیار بیش از ارزش مادی انگشتر خرید و فروش می‌شود. در ساخت رکاب انگشتر از تکنیک‌های مختلف فلزکاری، مانند قلم‌زنی، حکاکی روی فلز و کنده‌کاری استفاده می‌شود. مجموعه ی حدید یکی از گروه های هنری است که  در این زمینه درحال فعالیت است و انگشترهای فراوانی با تطبیق کم نظیر سنگ و فلز طراحی و ساخته است.این گروه در ساخت انگشترهای خود به صورت خاص از هنر قلم زنی بهره برده است.
 هنر قلم‌زنی عبارت است از تزیین و کندن نقوش بر روی اشیای فلزی به‌ویژه مس، طلا، نقره، برنج. برای قلم‌زنی ابتدا انگشتر موردنظر را که معمولاً از جنس نقره یا طلا است از محلول قیر و گچ پر می‌کنند تا سروصدای قلم کمتر به گوش برسد و همچنین مانع از سوراخ شدن ظرف در حین کار شود. سپس نقش موردنظر را روی رکاب رسم کرده و قلم مناسب را انتخاب و روی سطح قرار می‌دهند و با چکش بر انتهای قلم می‌کوبند تا شیارها و نقش‌ها با تغییر شدت ضربه روی ظرف ایجاد شوند.پس از ایجاد نقش‌ها و جدا کردن قیر، برای ایجاد نمای سیاه‌قلم روی شیارها گرده زغال می‌ریزند و روی ظرف را با روغن جلای سیاه می‌پوشانند. به‌این‌ترتیب نقش‌های قلم‌زده شده به شکل خط‌هایی تیره و مشخص دیده می‌شود.
طرح‌های مورداستفاده در قلم‌زنی از تنوع بالایی برخوردارند؛ گاه هنرمند از طرح‌های پیچان گیاهی و یا طرح‌های اسلیمی استفاده می‌کند و گاه از حروف، کلمات اذکار و اسامی ائمه صلوات‌الله‌علیه به شکلی خلاق و نو بهره می‌برد. توجه به جایگاه سفارش‌دهنده یا خریدار در انتخاب طرح اهمیت دارد. بسیاری از انگشترها با رکابی ساده و کمترین میزان قلم‌زنی، تمرکز بیشتر را بر روی سنگ قرار می‌دهند که این نوع از انگشترها، بین جوانان محبوبیت بیشتری دارند. تعدادی از انگشترها نیز با رکاب بسیار پرکار و ظریف، نه‌تنها هنر دست سازنده‌ی خود را نشان می‌دهد بلکه جایگاه و سلیقه‌ی خریدار را نیز مشخص می‌کند.هنرمند قلم‌زن با تطبیق نقش و طرح با سنگ موردنظر (بخصوص زمانی که خود سنگ نیز حکاکی شده باشد.) سعی می‌کند فاصله‌ی این دو جنس متفاوت را کم کند و چنان فلز رکاب را با سنگ هماهنگ می‌کند که انگشتر به‌صورت یک کل واحد و چشم‌نواز به نظر می‌آید. گویی از ابتدا رکاب و سنگ برهم نشسته بودند.

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۱۶ بهمن ۱۳۹۵

"انارگل" نام برند ایرانی پوشاک بانوان است که مدت هاست در تولید انواع مانتو، شال، روسری، دامن و کفش فعالیت دارد. 
سادگی و متانتی که در پوشاک انارگل دیده می شود ویژگی ای است که اخیرا کمتر در تولیدات پوشاک بانوان دیده می شود. طراحی هنرمندانه و موثر از لباس های سنتی ایرانی از دیگر ویژگی های این تولیدات است.
روسری و شال ها با طرح های گل دار و تک رنگ و از جنس نخ در قواره های بزرگ و متناسب با مدل مانتو ها و کت و دامن ها طراحی شده اند. طراحی کفش های ساده و کلاسیک چرمی باعث تکمیل تولیدات انارگل شده است.
مدل های پوشاک انارگل با توجه به آب و هوای هر فصل تغییر می کنند و در فصل جدید مدل های قدیمی دیگر به چشم نمی خورند و طرح های جدیدی ارائه می شود.
خوشبختانه تولیدات انارگل مورد استقبال جامعه و مخصوصا جوانان قرار گرفته است و یکی از برند های موفق ملی محسوب می شود.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵

حفظ و تقویت فرهنگ و هویت ایرانی- اسلامی، ارج نهادن، تبیین، تثبیت و ترویج الگوهای بومی و ملی، هدایت بازار تولید و عرضه پوشاک، بر اساس طرح‌ها و الگوهای داخلی و نیز ترغیب مردم به پرهیز از انتخاب مدل‌های بیگانه و غیر مأنوس با فرهنگ و هویت ایرانی، همواره از مهمترین دغدغه‌های مسئولین عرصه فرهنگ و هنرمندان حوزه طراحی لباس بوده است. اما فرهنگ با بخش‌نامه‌ها ساخته نمی‌شود و یک برنامه بلند مدت و هدفمند را می‌طلبد. به همین سبب نیز چند سالی است که شاهد برپایی جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های متعدد در حوزه طراحی لباس هستیم، که نشانگر توجه بیش از پیش مسئولان به این موضوع مهم و خطیر می‌باشد. 

از این رو بنیاد ملی مد و لباس اسلامی-ایرانی با مشارکت کارگروه مُد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین انجمن طراحان پارچه و لباس ایران، نخستین «جشنواره طراحی لباس خلیج فارس» را با رویکرد علمی و تحقیقاتی زیر نظر استادان مطرح انجمن طراحان پارچه و لباس، از ۲۸ آذر الی ۵ دی در فضای داخلی برج آزادی برگزار نمودند. 

این جشنواره با موضوعیت طراحی لباس برای بانوان و آقایان ایرانی با الهام از طبیعت، فرهنگ و هنر اصیل حاشیه خلیج فارس در دو محور پوشاک زنانه (مانتو اجتماع و مانتو مجلسی) و پوشاک مردانه به صورت گروهی و طی دو مرحله برگزار گردید. در مرحلۀ نخست گروه‌های شرکت کننده پروژۀ تحقیقی و طرح لباس خود را به دبیرخانه ارسال نموده و در مرحلۀ بعد با حضور در جشنواره، مراحل دوخت و تزئین لباس را براساس طرح و تحقیق ارائه شده به انجام رساندند.

گفتنی است نخستین «جشنواره طراحی لباس خلیج فارس» با معرفی تیم‌های برگزیده در زمینه‌هایی چون، طراحی لباس بانوان و آقایان با الهام از خلیج فارس، پژوهش، طراحی کلکسیون، الگوسازی، کیفیت دوخت، طراحی صحنه و چیدمان آثار، خلاقیت و نوآوری، انتخاب جنس پارچه متناسب با موضوع و طرح لباس، انتخاب ترکیب‌بندی رنگ متناسب با موضوع، انتخاب تزئینات لباس،  طراحی لباس دوخته شده و رفتار تیمی در شامگاه یک‌شنبه پنجم دی‌ماه در برج آزادی، به کار خود پایان داد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

تاها (طاها) بهبهانی متولد ۱۳۲۵، هنرمند پیشکسوت و صاحب سبک ایرانی است که عمری در زمینه نقاشی، مجسمه‌سازی، طراحی صحنه و کارگردانی تئاتر تحصیل و فعالیت کرده است. او تا کنون جوایز هنری متعددی را نیز دریافت نموده و آثار نقاشی و مجسمه‌هایش بیش از 60 بار در داخل و خارج از ایران به صورت فردی یا جمعی در معرض نمایش قرار گرفته. آبان و آذر امسال ۶۰ مجسمه و ۳۴ تابلوی نقاشی از آثار شاخص بهبانی در نگارخانۀ اصلی فرهنگسرای نیاوران با هدف مروری بر آثار نقاشی و مجسمه‌های او، در قالب نمایشگاهی با عنوان «نیست معشوقی زِ او نزدیک‌تر» به نمایش درآمد. 

آن چه در آثار بهبهانی به وضوح به چشم می‌آید، ردپای ادب و عرفان ایرانی است؛ در این میان پرندگان نیز به جهت وجوه ثمثیلی که در ساحت ادبیات عرفانی ایران دارند مورد توجه او هستند، چرا که پرنده نماد انسان است و بهترین دستمایه برای خلق آثار بهبهانی به حساب می‌آید. بهبهانی هنرمندی معناگرا است که از کودکی در مسیر فرهنگ و هنر ایرانی قرار گرفته و به همین سبب متأثر از شخصیت‌هایی هم‌چون مولانا یا عطار می‌باشد. این عرفان شاعرانه نه تنها در نقاشی‌های بهبهانی، بلکه در مجسمه‌هایش نیز به خوبی حس می‌شوند و مخاطبان آثارش را تحت تأثیر قرار می‌دهند، چرا که باید در پس اشکال و فرم های آثار بهبهانی مفهوم ناب‌تری را جستجو نمایند. 

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۰ بهمن ۱۳۹۵

«پاییز است» عنوان چهارمین نمایشگاه انفرادی بهداد لاهوتی هنرمند مجسمه‌ساز کشورمان می‌باشد، که در آن صد قطعه از ۱۵ اثر اصلی لاهوتی در گالری آران به نمایش درآمده است.

لاهوتی مجسمه سازی را به صورت تجربی آغاز کرده و تجربۀ کار در کارگاه نجاری استاد علیزاده و ساخت مجسمه‌های چوبی را دارد، او همچنین کار با برنز را نزد پرویز تناولی فرا گرفته است. شاخصۀ اصلی نمایشگاه‌های لاهوتی ساخت اشیائی مثل رکاب، زیور الات و... در ابعاد بزرگ است، این‌بار نیز در ادامۀ این سیر، لاهوتی بخشی از طبیعت دیده نشده هم‌چون میوه‌ها، دانه‌ها و... را در اندازه‌ای بزرگ و با رنگ‌هایی بسیار تند به نمایش گذاشته، چرا که او در پی بازشناسی زیبایی نهفته‌ای است که هیچ کس آن را نمی‌بیند. 

این مجسمه‌ها جنبه‌ی تزئینی دارند و غالبا از جنس فایبرگلاس و پلی استر هستند، تا قیمت تمام شدۀ آنها فرصتی را برای خرید علاقه‌مندان فراهم آورد. تکنیک رنگ آمیزی این آثار فانتوکروم است که این امکان را به هنرمند می‌دهد تا برخلاف روش‌های آبکاری سنتی محدودیتی در ابعاد نداشته باشد و  بتواند با ایجاد طیف‌های مختلف رنگی به روی سطوح، نزدیک‌ترین ظاهر را به فلزاتی از قبیل طلا، برنز و مس ایجاد ‌کند؛ چنان‌که حاصل کار زیبا جلوه‌ نماید. همین رنگ‌های تند، براق و فلزگونه باعث شده تا مجسمه‌های بهداد لاهوتی ظاهری لوکس و امروزی به خود بگیرند و توجه مخاطب را جلب نمایند. هنرمند با بزرگ نمایی این حجم ها و انتخاب رنگ های تند برای آنها به نوعی مخاطب را به دیدن و تماشای پاییز دعوت می‌نماید. 

گفتنی است چیدمان مجسمه‌ها نیز الهام گرفته از برگ‌ریزان پاییز است؛ هر چند در نگاه نخست چینش‌های غیر معمول لاهوتی نظر مخاطبان را جلب می‌کند، اما محاسبات هنرمند به گونه‌ای است که نه تنها از فضاسازی مجسمه‌ها بهره‌ می‌برد، بلکه از فضای منفی و خالی نمایشگاه نیز در جهت تعمق و تأمل بیشتر مخاطبان به خوبی استفاده می‌نماید، تا آن‌ها را بیشتر با جهان خود درگیر سازد و نگاه‌شان را نسبت به طبیعت پیرامون‌شان گسترش دهد. 

توسط زهرا اردکانی ؛ ۳۰ دی ۱۳۹۵

«زمان، زمان مرمر و چوب و گِل و سفال نیست. زمان، زمان حجر نیست. زمان ما، زمان حرکت بُرادۀ آهن است و فلزات که در خون ما جریان دارند. این طبیعی است که من از این مواد استفاده می‌کنم تا حرف این مواد را گویا باشم و این بهترین راه است که فلز سرد بتواند گویای گرم‌ترین سخن‌ها باشد. این هنر است که بتوان با این سردی، گرم‌ترین و تازه‌ترین حرفها را بیان کرد».

جملات بالا بخشی از سخنان ژازه طباطبایی یا به مانند امضای خودش «ژازه تباتباای»، در مورد فیگورهای خلاقانه و مجسمه‌های فلزی‌اش بود. او را به شاعر زباله‌ها می‌شناختند، چرا که پیچ‌ها، مُهره‌ها، آهن آلات دور ریختنی و... به عنوان مادۀ اصلی مجسمه‌ها، در دستان ژازه به نرمی گِل شکل می‌گرفتند و آثاری منحصر به‌فرد با درون مایه‌ای اساطیری و ایرانی خلق می‌گشتند.

درکنار نگاه مدرن، که بخشی از آن به واسطه‌ی تحصیلات و سفرهای او به اروپا شکل گرفته، فرهنگ اصیل ایرانی و عامۀ مردم همواره مورد توجه او بوده‌اند، به طوری‌که او با استفاده از عناصر و مواد فلزی دنیای مدرن و عصر تکنولوژی به بیان مفاهیمی باستانی و کهن می‌پرداخت. 

ژازه تباتبایی هرچند یکی از مهم‌ترین و موثرترین مجسمه‌سازان هنر مدرن ایران به شمار می‌آید، اما در کنار مجسمه به نقاشی نیز اشتغال داشت. او در نقاشی نیز با اشاره به نماد‌های ملی و عامیانه، آثاری را آفرید که سبک او را به هنر سقاخانه‌ای نزدیک کرد. از این رو ژازه و تنی چند از نقاشان معاصر ایران را به عنوان پیشگامان مکتب سقاخانه در ایران می‌شناسند. 

گفتنی‌است گالری شهریور به همت تعدادی از مجموعه‌داران و دوستان نزدیک او از جمله خسرو سینایی، ۲۵ مجسمه و ۱۰ تابلوی نقاشی از این هنرمند فقید را در قالب نمایشگاهی -از پنجم‌آذر ماه تا سوم دی ماه- در معرض دید هنرمندان و دوست‌داران این عرصه، قرار داده ‌است.

توسط مینا مختارزاده ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

در سال‌های اخیر با افزایش تعداد کمی و کیفی طراحان و تلاش آن‌ها برای گسترش مقوله‌ی دیزاین در جامعه، جمع‌هایی تخصصی شکل‌گرفته که از مهم‌ترین اهداف آن‌ها، نشان دادن توانایی‌های طراحان و ایجاد ارتباط بین طراحان و تولیدکنندگان است. «کانون دید» ازجمله‌ی این جمع‌ها است. این مجموعه که شامل گالری، مرکز آموزش دوره‌های مختلف و محلی برای گردهمایی های دوستانه‌ی طراحان است، توسط محمدرضا کتابی تأسیس شده و اولین نمایشگاه رسمی خود را در پاییز امسال با نمایش عکس‌های کودکان مرزنشین تجربه کرد. کتابی باتجربه‌ی سال‌ها کار در فضای واقعی تولید و ساخت محصولات و همچنین ارتباط مستمر با دانشجویان و طراحان صنعتی در دانشگاه‌ها، این کانون را تأسیس کرد.

توسط زهرا کشاورز ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
"بازی برای همه"، شعاری‌ست که می‌تواند مسیر فعالیت گروه دارکوبا را به خوبی نشان دهد. بازی شاید برای خیلی‌ها فقط برای کودکان تعریف شود؛ اما به راستی بازی محدود به هیچ گروه سنی نیست و همه در هر سن و شرایط و مقامی می‌توانند از آن لذت ببرند و تاثیرش را در روند زندگی خود به خوبی احساس کنند.
دارکوبا با تلاش خانم‌ها فرزانه قاسمی (کارشناس طراحی صنعتی) و یاسمن علیشاهی(کارشناس مکانیک) در سال ۱۳۹۲ متولد شد. حاصل این تلاش، امروز در محصولاتی دیده می‌شود که در بازار عرضه می‌شوند؛ بازی‌هایی که با سادگی خود دنیایی متفاوت را برای مخاطبینش به ارمغان آورده‌اند. انتخاب ماده چوب در کنار سادگی در طراحی محصولات، توانسته حسی آرام و دوست داشتنی را هنگام بازی فراهم آورد. دیگر ویژگی جذاب بازی‌های دارکوبا، دعوت کودکان به خیال‌پردازی و ساخت اشیاء در بازی است. دعوت به ساخت و گاه استفاده از فرم‌هایی که به واقع شبیه هیچ شیء واقعی نیستند؛ مانند بازی "کج‌دار و مریز" می‌تواند در تخیل و افزایش خلاقیت کودکان بسیار مؤثر عمل کنند.
در کنار ویژگی‌های ذکر شده، می‌توان به تشویق کودکان در فعالیت گروهی و مشارکتی نیز اشاره کرد. بازی "یک خانه و صد قصه" محیطی را برای کودکان می‌سازد که حال و هوای فرهنگ ایرانی دارد و مشارکت و قصه‌پردازی در این بازی نقش اساسی را ایفا می‌کند. 
یادمان باشد بازی در دورانِ کودکی، شخصیت فردای کودکان را می‌سازد و دارکوبا با درک این موضوع به خوبی در مسیر طراحی و ساخت اسباب‌بازی گام برداشته است.


توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵

از گذشته تا به امروز مهم‌ترین و ارزشمندترین زیور زنان از جنس طلا بوده؛ زیرا نه تنها از جنبه تزئینی برخوردار است بلکه نوعی سرمایه‌گذاری بلند مدت نیز به حساب می‌آید. با این حال امروزه سلیقه نسل جوان به سمت طلا و جواهراتی رفته که از طراحی زیبا و به روزی برخوردار می‌باشند. 

در این میان یافتن زیورآلاتی زیبا و در عین حال سبُک، کار آسانی نیست، چرا که مقوله طراحی و ساخت جواهر اگر چه به شکل آکادمیک زیر مجموعه طراحی صنعتی و حتی صنایع دستی است؛ اما در بازار، این حرفه بیشتر به شکل سنتی دنبال می‌شود و فضای چندانی برای ورود و حضور جوانان طراح وجود ندارد. 

از این رو امید کیا، با شناسایی خلاء موجود در بازار طلا و جواهر، پس از کسب آموزش‌ها و مهارت‌های لازم و گذراندن دوره‌های طراحی جواهر، سنگ‌شناسی و جواهرشناسی، در سال ۱۳۸۶ اقدام به تأسیس برند کیاگالری نمود. 

یکی از دلایل موفقیت طرح‌های کیا گالری، تلفیق طرح‌های سنتی با مدرن است به طوری‌که می‌تواند با گستره سلایق نسل امروز ارتباط برقرار نماید. ویژگی دیگر محصولات کیا گالری سبُکی و قیمت پایین آن است که خرید این زیورآلات را برای جوانان آسان می‌سازد. همچنین این برند از تلفیق طلا با چرم و سنگ‌های زینتی طرح‌های متنوعی را پدید آورده، که نسل جوان را بیشتر به استفاده از این محصولات ترغیب می‌نماید

گفتنی است برند گیا کالری به طور رسمی ثبت گردیده و تقریباً اولین برند طلا و جواهر ایران محسوب می‌شود، که خدمات ویژه‌ای هم‌چون گارانتی و تعمیر رایگان جواهرات را نیز به مشتریان خود ارایه می‌دهد. این مسئله در کنار طراحی جواهرات زیبا و سبُک، موجب استقبال گسترده مردم شده است. به طوری‌که برای خرید از شعب کیا گالری باید انتظار ایستادن در یک صف طولانی را داشت.

توسط زهره حاضری ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

همانطور که از عنوان این طرح پیداست، جلوه ای مدرن از هنر اصیل ایرانی است که با احیای پنجره های ارسی و با نمایی متفاوت در میان ساختمان های اطراف خودنمایی می کند. طراح این بنا با الهام از اصول معماری گذشته به خصوص خانه های کاشان، سعی در القای حس مکان معماری ایرانی با رویکردی مدرن داشته است و در همین جهت به کارگیری پنجره های ارسی با فرمی مدرن در جداره نما، به عنوان نقطه عطفی برای القای این حس تلقی می شود.

توجه به اصل دعوت کنندگی در طراحی ورودی بنا با استفاده از عناصری همچون آب و گیاه، القای حس آرامش در فضا با کمک گرفتن از طراحی داخلی مبتنی بر به کارگیری رنگها و المان های خاص نظیر پرنده و در نهایت طراحی تراسهایی با قاب بندی اختصاصی برای هر واحد به منظور دید به مناظری متفاوت، از جمله نکاتی است که در طراحی بنا مدنظر قرار گرفته است. آنچه که این طرح را از نمونه های مشابه اش متمایز کرده توجه صرف به این نکات نیست، بلکه تلاشی است موثر در جهت برقراری پیوندی نوآورانه و البته کاربردی میان فضا، رفتار و نشان های امروزی و سنتی آن؛ تا شاید موجبات علاقه مندی و آشتی دوباره مردم با فرهنگ و معماری غنی ایرانی را بیش از پیش فراهم نماید.

توسط زهره حاضری ؛ ۱۰ بهمن ۱۳۹۵

دوره قاجار یکی از دوره های مهم و تأثیرگذار در تاریخ ایران محسوب می شود که به دلیل زیاد شدن مراودات فرهنگی/سیاسی با غرب، تحولات عظیم و شاید نه چندان خوشایندی در معماری ایران رخ داد. هنر کاشی کاری و تزیینات بنا هم به نوعی دستخوش الگوپذیری و تقلید از غرب شد. از کاشی به عنوان عنصری تزیینی (نقش‌های منعکس شده روی آن در این  دوره)، می توان به عنوان سندی برای اثبات این ادعا استفاده کرد. در کاشی کاری این دوره با الهام از کارت پستال ها و تمبرها و موضوعات نوظهوری همچون؛ مناظر طبیعی و پرندگان، انسان با لباس اروپایی، تاج، گل لندنی و ..._که همگی سوغات فرنگ بودند_شاهد طرح ها و تزییناتی متفاوت هستیم. این تأثیرپذیری با ورود رنگ های جدیدی همچون قرمز و ارغوانی در این هنر، به اوج خود رسید.

در همین راستا دو تن از هنرمندان کشور به نام های همایون عبدالرحیمی و فاطمه مجدنیا، حاصل ۵ سال فعالیت تحقیقاتی خود بر روی هنر کاشی کاری دوره قاجار را در قالب حدود ۲۰۰ قطعه عکس به نمایش گذاشتند. در این نمایشگاه که در خانه هنرمندان تهران و از ۱۸ تا ۲۴ آبان ماه سال جاری برگزار شد، عکس هایی از قطعات کاشی های به جامانده از بناهای این دوره به نمایش درآمدند که بیانگر نقوش، مضامین و سیر تحول هنر کاشی کاری در این دوره است. چیدمان عکس ها و نورپردازی محل برگزاری نمایشگاه از نقاط قوت و شاید وجه تمایز آن باشد. به گونه ای که  می توان نحوه قرارگیری و ابعاد عکس ها را تعمدی هنرمندانه برای تداعی هرچه بیشتر دیواری با کاشی کاری های رنگی و سنتی به شمار آورد.


توسط زهره حاضری ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵

اساس طراحی طبقه همکف در خانه های امروزی، به قرارگیری هرچه بیشتر ماشین ها در این فضا تنزل یافته که با توجه به بالا بودن هزینه و محدودیت هایی که در ساخت پارکینگ وجود دارد، این اتفاق تا حدودی قابل توجیه است. اما این مهم سبب شده حیاط و فضای سبز طبقه همکف ساختمان برخلاف گذشته، کمترین ارتباط و تأثیرپذیری را از یکدیگر داشته باشند؛ گویی که این طبقه به فضایی اختصاصی برای پارک ماشین ها مبدل شده است.

البته گاهی شاهد بروز خلاقیت در طراحی فضاهایی از این دست هستیم که جای شکرش باقی است! خلاقیتی که پویا تر شدن فضای حیاط و ایجاد ترکیبی زیبا از فضای سبز، پارکینگ و راه پله را سبب می شود. مهم ترین ویژگی چنین طرح هایی، استفاده از مصالح و ایجاد ارتباط مستقیم بین پارکینگ و حیاط است؛ ارتباطی که برای انتقال نور طبیعی به درون فضای عموما تاریک و دلگیر پارکینگ در نظر گرفته می شود. در راستای تحقق این ایده، می بایست توجه داشت که می توان با استفاده از ایجاد فیلتر، مقدار و چگونگی ورود نور را کنترل کرد، تا از ورود یک‌باره و بیش از حد آن جلوگیری نمود؛ ضمن این‌که با تلطیف فضا، ترکیبی چشم نواز از نور و سایه را به وجود آورد.

اخبار معماری

توسط فرزین خاکی ؛ ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

خیالات ما چندین بعد دارند و ما هر بار در ابعاد گوناگونی خیا‌ل‌پردازی می‌کنیم؛ این را هنگام مطالعه‌ی یک داستان، تماشای یک تصویر و لمس یک مجسمه می‌توان دریافت و شاید بتوان گفت که هرچه سوژه‌ی ما دقیق‌تر شود خیال ما نیز محدودتر عمل خواهد کرد.
نمایش‌گاه خیالات چندوجهی تلاش سه هنرمند است که در آن، راوی داستان‌هایی چندگانه و مجسم شده‌اند. آن‌ها هر بار ابعاد متفاوتی از ذهن ما را درگیر اثر خود می‌کنند، تصویرسازی‌ها اجازه‌ی گسترش ذهن را داده و مجسمه‌ها خیالات ما را جمع‌‌و‌جور می‌کنند. معصومه اعتبارزاده، علی‌رضا اوجی و مسلم علم‌زاده در این آثار جالب و متفاوت خود سعی داشته‌اند که علاوه‌ بر نمایش‌گاهی بودن کارها، میان آن‌ها روایتی مفهومی ایجاد کرده و کل نمایش‌گاه را به یک اینسالیشن تبدیل کنند. البته این تلاش، به نظر خیلی موفقیت‌آمیز نبوده و لااقل در ابعاد و کیفیات نمایش‌گاه فعلی پاسخ‌گو نیست. چینش ساده و موزه‌وار آثار، آن‌ها را کمی از یک اثر اینستالیشن حساب‌شده دور می‌کند و اجازه نمی‌دهد که مخاطب خود را در دل داستان‌ها احساس کند. نمایش‌هایی این‌چنینی که ظرفیت‌های فانتزی، ساده و داستانی دارند، می‌توانند در جذب مخاطب کودک موفق باشند و اصلا مخاطب اصلی خود را کودکان ببینند، کما این‌که در بازدید کوتاه خود از گالری شاهد جذب شدن کودکان به آثار هم بودیم.
این نمایش‌گاه چندی پیش به مدت دو هفته در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درآمد و قرار بود که عواید حاصل از فروش آن‌ها نیز به مصارف خیریه برسد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۶ بهمن ۱۳۹۵

پرفورمنس‌ آرت (Performance Art) که با عنوان «هنر اجرا» در ایران شناخته می‌شود؛ نوعی نمایش، بر آمده از هنرهای تجسمی است، به منظور ارائه انگاره‌های نو و حتی تبلیغ اندیشه‌های اجتماعی و عقاید سیاسی که از اوایل سدۀ بیستم میلادی کم کم رواج یافته است. 

نمونه‌های پیشین پرفورمنس آرت با جنبش‌های فوتوریسم، کنستروکتیویسم، باوهوس، دادا و سوررئالیسم همراه بوده و سایر هنرها هم‌چون هنر کنشی و بدنی، هنر خاکی و کانسپچوآل آرت نیز به نحوی با آن پیوند دارند.

پرفورمنس آرت را «هنر زنده» نیز می‌نامند، چرا که زنده بودن مشخصۀ اصلی آن است؛ بدین معنا که در برابر مخاطبان و گاه با مشارکت ایشان اجرا می‌شود. در مجموع، امروزه پرفورمنس آرت نه به عنوان یک سبک یا جنبش هنری بلکه به عنوان یک شیوه با امکانات چند جانبه به حساب می‌آید، که از سال‌های پس از جنگ جهانی دوم تاکنون صور مختلف و مشخص‌تری در آمریکا و اروپا یافته و در بسیاری از نقاط دنیا نیز هنرمندان و مخاطبانی را به سوی خود جلب کرده است. 

با این حال پرفورمنس آرت در فضای هنری و محیط آکادمیک ایران هنوز جایگاه مشخصی نیافته، اما شکل تا حدی جدی‌تر آن را می‌توان در جشنواره تخصصی «سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز» جستجو کرد. هرچند تنها شش دوره از عمر این جشنواره می‌گذرد اما حداقل در این زمان کوتاه توانسته رسمیتی نسبی به این هنر ببخشد و هنرجویان جوان را بیش از پیش با آن آشنا سازد. 

گفتنی است امسال نیز ششمین دورۀ جشنواره «سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز» با هدف معرفی این مدیوم به مخاطبان و هنرمندان سایر حوزه‌های هنری، آموزش مستقیم و غیر مستقیم و انجام فعالیت‌های تحقیقی و گسترش مباحث تئوریک در این زمینه، با تمرکز بر بر رابطه میان مکان، فضا و اهمیت آن در پرفورمنس‌آرت با شرکت سی هنرمند، از ۲۱ آذر ماه تا ۳۰ دی‌ماه سال ۱۳۹۵ به همت کانون نیومدیا موزه هنر‌های معاصر تهران، برای دومین بار در مکان همین موزه برگزار گردید.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵

هیوا پاشایی هنرمند فعال عرصه تجسمی مدتی قبل در فرهنگسرای نیاوران چهره (پرتره) ۱۵ تن از مشاهیر موسیقی ایران همچون شهرام ناظری، لوریس چکناواریان، جلال ذوالفنون، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، کیهان کلهر و... را که به شیوه ای ابداعی در قالب هنر «تکستایل آرت» با روبان های رنگی خلق شده بود، به نمایش گذاشت.

اکنون این هنرمند در تجربه‌ای دیگر به سراغ چهره‌های آشنای سینما و تئاتر ایران رفته، تا به گفته‌ی خودش چهره کسانی که به زندگی ما گرما بخشیده‌اند را با شیوه‌‌ای جدید به تصویر بکشد. پاشایی درکنار یک تیم شورایی و با حضور تعداد زیادی از هنرمندان، پس از برگزاری یک ورک شاپ آموزشی با استفاده از دانه‌های تسبیح و مهره‌های رنگی آثاری را در ابعاد ۵۰×۳۵ سانتی متر تا ۱.۵×۱ متر از چهره‌ی مشاهیر سینما و تئاتر خلق کرد.

آنچه که به گفته‌ی پاشایی ویژگی این آثار به حساب می‌آید، استفاده از عناصر ایرانی درقالبی مدرن است؛ ویژگی‌ای که در پرتره‌نگاری ۱۵ تن از مشاهیر موسیقی ایران نیز به جهت الهام از بافت و گره قالی ایرانی مشهود بود. این‌بار هرچند مهره‌های تسبیح نمی‌توانند به اندازه‌ی تجربه گذشته پاشایی حس ایرانی بودن را القا کنند، اما به جهت وجه نمادین‌شان به نوعی بیانگر عرصه پاک و ملکوتی هنر هستند و جایگاه رفیع هنر و اهل هنر را در طول تاریخ ایران یادآور می‌شوند.

نمایشگاه «پرتره‌نگاری مشاهیر سینما و تئاتر ایران» پنج‌شنبه ۲۷ آبان ماه در گالری آریانا به کار خود پایان داد، اما هیوا پاشایی و حسن مطهری به عنوان مدیر هنری و مدیر روابط عمومی این نمایشگاه قصد دارند تا در ادامه ساخت پرتره‌های مشاهیر ایران، به سراغ شخصیت‌های ورزشی نیز بروند، از همین رو به زودی فراخوانی به منظور شرکت علاقمندان در ساخت پرتره‌های ورزشی ایران منتشر خواهد شد.

اخبار هنر مفهومی

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵
مرزبان نام بازی موبایلی است که به تازگی امکان دانلود آن برای دستگاه های تلفن همراه فراهم شده است. این بازی توسط استودیوی بازی سازی هفت سنگ طراحی و تولید گشته. استودیو هفت سنگ در شهریور نود و چهار با گرد هم آمدن گروهی از دانش آموختگان دانشگاه بنیاد ملی بازی های رایانه ای تشکیل شد. این استودیو در حال حاضر به غیر از مرزبان بازی جدول چکاد را روانه بازار کرده و دو پروژه دیگر در سبک مسابقه ماشینی و سبک تفننی (casual) در دست ساخت دارد که مراحل پایانی تولید را طی می کنند. پروژه ساخت مرزبان از شهریور نود و چهار به صورت عملی آغاز شد.  می توان گفت که ساخت و تکمیل پروژه به صورت خالص تقریبا هفت ماه به طول انجامیده است.
مرزبان یک بازی سبک تیراندازی first person shooter است که به صورت رایگان با قابلیت پرداخت درون برنامه ای در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت. بازی در حال حاضر به صورت رکوردی است اما به زودی پس از ارائه اولیه و در قالب به روز رسانی، علاوه بر اضافه شدن میدان های نبرد متنوع دیگر در بخش رکوردی، مد داستانی بازی شامل هشت مرحله متنوع و جذاب با game play حدودا هفتاد دقیقه نیز به بازی اضافه خواهد شد.
تمامی قسمت های این بازی شامل مدل های سه بعدی، تکسچرها، آرت های دوبعدی و مکانیک ها و... به صورت کامل توسط تیم تولید استودیو ساخته شده و از هیچ ابزار آماده ای استفاده نشده است. در این بازی، مکانیک های منحصر به فردی که پیش از این در بازی های سبک تیر اندازی بر روی موبایل حداقل در آثار ایرانی رایج نبوده، نظیر موشک های هدایت شونده، پشتیبانی حملات هوایی و توپخانه ای، وجود دارد. همچنین قابلیت هدف گیری نیمه اتوماتیک و وجود همرزمانی که توسط هوش مصنوعی کنترل شده و به بازیکن در میدان نبرد کمک می کنند از دیگر ویژگی های منحصر به فرد این بازی سبک تیراندازی است. بازیکن در طول بازی می تواند با کمک امتیازاتی که کسب می کند اقدام به ارتقای اسلحه ها، خرید و بهبود دیگر امکانات خود نماید.

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۲۶ بهمن ۱۳۹۵

مجموعه ی " اینارو" انیمیشنی یک دقیقه ای لست که مانند سریال " دیرین دیرین"  فضای پخش خود را شبکه های اجتماعی قرار داده است. نگاه نقادانه و توصیه کننده نسبت به حوادث اجتماعی و زندگی روزمره  در این  مجموعه دیده می شود.  فضایی که سعی شده است با شوخی و فانتزی همراه باشد. هم چنان صدای روایتگر و دیالوگ های هر یک از شخصیت ها شنیده می شود که در مدت زمانی کوتاه بیشترین اطلاعات مورد نظر مخاطب را در اختیارش قرار می دهد تا پیام اصلی آن قسمت به درستی منتقل گردد.

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۱۰ بهمن ۱۳۹۵

کمتر اتفاق افتاده است که  مجموعه های  انیمیشن ایرانی حضوری  مداوم و طولانی مدت در تلویزیون داشته  باشند. به تازگی، سریال های انیمیشن شجاعان و پهلوانان به تولید در فصل های بعدی رسیده است. مجموعه ی پهلوانان داستان زندگی پوریای ولی و سه شاگردش را در قرن هشتم هجری در شهر خوارزم  بیان می کند. جوانمردی، کمک به مظلوم و مقابله با جور و ستم  تم اصلی این سریال است. حال و هوای شرقی وطراحی فضای ایرانی در این مجموعه  بارز است .مجموعه ی شجاعان سریالی درباره تیم خلبانی است که در هشت سال دفاع مقدس به رویارویی با دشمنان می پردازند.

انیمیشن پهلوانان 

اخبار سینما و انیمیشن

زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا ذوعلم ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۲۶ دی ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۳۱ شهریور ۱۳۹۵
زهرا کشاورز ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود