نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی


مشترک روزنامه خط شوید
پس از تکمیل فرآیند ثبت‌نام ایمیل دریافتی را تایید نمایید. روزنامه خط آخرین محتوای نشریه خط را به صندوق پست الکترونیکی شما خواهد آورد.

«این کتاب برای افراد پژوهشگری تدوین شده که اعتقاد به اهمیت روزافزون هنر و دیزاین در زندگی روزمره دارند؛ اما نیازمند آشنایی مختصر و جامع با این مقوله هستند.

کتاب زیبایی شناسی بصری می‌کوشد، بین شیوه‌ی رسمیِ آموزشِ درکِ هنر، که اساساً تاریخی است و شیوه‌ی جدید در نظریه دیزاین که اساساً بصری است، پلی ایجاد نماید. کتابی با مطالبی ملموس و گفتاری واضح که جنبش‌های هنر‌های بصری را با حوزه‌های دیگر هنر، از جمله تئاتر و موسیقی ارتباط می‌دهد و با زبانی ساده به بیان مفاهیم روان‌شناختی و فلسفی می‌پردازد.

کتاب حاضر تحلیلی منطقی از جنبش هنر و دیزاین را ارائه می‌دهد و اصول زیربنایی آن‌ها را آشکار می‌سازد. اجزای ترکیبی را مشخص می‌کند و معلوم می‌دارد که چگونه در شیوه و بیان هنر و دیزاین به کار گرفته می‌شوند.»

گزیده‌ای از کتاب «زیبایی شناسی بصری»، تألیف لوسیو مه‌یر، مترجم عربعلی شروه. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۹۲ توسط نشر شباهنگ به بازار کتاب ایران عرضه گردید.

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط فردین طهماسبی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

خانه‌ای آرام و بی‌حاشیه، در کوچه‌ای خلوت و کم‌تراکم، در شهر مشهد که میزبان یک خانواده‌ی متوسط است. اغلب خانه‌های این محله در مرور زمان از خانه‌های کوچک با حیاط‌های وسیع، تبدیل به آپارتمان‌های دو تا سه طبقه با حیاط‌های کوچک شده‌اند. خانه‌ی بزرگمهر اما تاکید زیادی بر فضاهای باز خود دارد. ایجاد فضاهای خالی عمودی در مرکز و جلوی ساختمان، و طراحی کارآمد حیاط خانه، پیوستگی با فضای باز را از آرمانی شعارگونه به عینیت تبدیل کرده است. ورود سخاوت‌مندانه‌ی نور به داخل فضاها ضمن تهویه‌ی مناسب هوا از عواقب سودمند این پیوستگی است. توجه به جزییات حتی در ساده‌ترین فضاهای خانه از جمله ویژگی‌هایی است که حس زیستن در ساختمانی اختصاصی، حساب شده و متناسب را به‌وجود می‌آورد. اختصاصی به این معنا که گویی این خانه صرفا برای این خانوار طراحی شده و مشخصه‌های زیست سایر خانوارها را به سختی دارد. حساب‌شده از این حیث که تمام جزییات، طراحی مبلمان‌ها، عناصر و... پیرو تفکر طراح جهت پاسخ به کاربری‌های روزانه است و متناسب به این خاطر که ترکیب رنگ‌ها، فرم‌ها، پروخالی، بافت‌ها و سایه‌ و روشن در این منزل به‌خوبی با یک‌دیگر در تناسب و تکامل هستند. متریال‌های ساده با تغییرات اندک و هماهنگ در کنار اجرای ظریف و با دقت، موجب تقویت سادگی مینیمالیستی در عین پاسخگویی به نیازهای معمارانه شده است.

فردین طهماسبی ؛ ۲ شهریور ۱۳۹۵
سیده زهرا موسوی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵
  • دیوارنگاره‌ تعاملی ایران در ونیز / استودیو بهزاد اتابکی
  • پوسترهای جشنواره نمایش عروسکی تهران-مبارک
  • آموزش اعداد برای کودکان / هدی عظیمی
توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۷ مرداد ۱۳۹۵

نقش تکنیک به کار برده شده در یک مجموعه ی تصویرسازی، مخصوصا برای گروه سنی کودک، می تواند به شدت تاثیر گذار باشد، به طوری که حتی اگر آن مجموعه موضوع بسیار ساده ای را دنبال کند تکنیک، جذابیت لازم برای جلب نظر و ارتباط با مخاطب را به آن می بخشد.
هدی عظیمی کتاب "چه و چه و چه، یه بچه" را با موضوع آموزش اعداد برای کودکان تصویرسازی کرده است. ویژگی ای که این اثر را متمایز می کند، تکنیک آن می باشد. تکنیکی که نوعی کلاژ سه بعدی محسوب می شود. او کاغذ و مقواها را با خطوط نرم و منحنی برش داده و بعد از سایه پردازی آن ها را به صورت سه بعدی در کنار هم قرار می دهد و در نهایت به وسیله ی عکاسی این تصاویر ثبت می شوند.
موضوع داستان، خرگوشی است که نه بچه دارد و روباه، یکی یکی آن ها را می دزدد. کتاب "چه و چه و چه، یه بچه" توسط موسسه ی پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان منتشر شده است.

توسط زهرا کشاورز ؛ ۲۴ مرداد ۱۳۹۵
گِل بازی، یکی از بهترین بازی‌های کودکان دیروز و امروز بوده و هست. بازی ای که حس لامسه در آن نقش مؤثری دارد. در میان آثار نیلوفر میرمحمدی شاهد آثاری هستیم که از این تکنیک در تصویرسازی بهره برده. تصاویری که به شیوه‌ای کودکانه با گل ساخته و به تصویر کشیده شده‌اند. نام مجموعه و تکنیک اجرای تصاویر وام‌دار یکدیگر بوده و هر یک یادآور دیگری‌ست و این می‌تواند نقطه قوت این مجموعه باشد. نام کتاب "آشپزی با گِل" است که هر بار با عنوانی مثل کباب‌ها و کتلت‌ها، کیک ها و... مجموعه‌ای آموزشی را برای کودکان منتشر کرده که به کودکان یاد می‌دهد چطور با گِل غذا درست کنند. شاید این کار بهانه‌ایست برای آشتی کودکان با غذا. در ابتدای کتاب می‌خوانیم: "این کتاب درباره آشپزی با گل است. اگر با گل آشپزی کنی نه دستت را می‌بُری و نه آن را می‌سوزانی، می‌توانی پیتزاهایت را هم به دوستانت هدیه کنی. فقط باید از دستهایت استفاده کنی. ...". در این مجموعه درست کردن انواع خوراکی‌ها با گِل، مرحله به مرحله به کودکان آموزش داده می‌شود.
استفاده از شخصیت‌های کودکانه در طراحی که یادآور نقاشی‌های کودکان است، مجموعه را برای کودکان قابل باورتر کرده و فضایی کودکانه به آن بخشیده. اما حجم در کارهای میرمحمدی مجسمه‌وار استفاده نمی‌شود، بلکه کارهای وی یادآور کتیبه‌های خشتی است. این شیوه، کارها را به تصویرسازی کتب کودک نزدیک‌تر می‌کند تا فضایی شبیه پویانمایی. رنگ‌آمیزی تصاویر گِلی با رنگ‌های شاد و متنوع حس و حالی شاد و دوست داشتنی را به تصویر می‌کشند و رنگ‌ها تنها روی پس‌زمینه گِلی تصاویر که گاه بافت گونی روی آنها نقش بسته، دیده نمی‌شوند. با این وجود با دیدن تصاویر حس و حال گِلی بودن آثار کاملا آَشکار است و این ناشی از شیوه اجراست. چرا که تصاویر گویای حجم خود بوده و نظم تصاویر دو بعدی را ندارند. همچنین استفاده از زمینه‌ای به رنگ گِل خشک شده در بهتر دیده شدن شخصیت‌ها و تکنیک اجرا مؤثر عمل می‌کند. ایجاد فرورفتگی روی زمینه‌ی گِلی در اطراف تصاویر، همچون دورگیری در تصویرسازی‌های دو بعدی عمل می‌کند و به جذابیت تصاویر افزوده است. تکنیک طراحی با گِل ایده‌ای جذاب برای فضای کودکانه است که گویی حس لامسه را نیز هنگام دیدن تصاویر به چالش می‌کشد و خلاقیت کودکان در ساخت غذاهایی دوست داشتنی را برمی انگیزد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۱ مرداد ۱۳۹۵

۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ ، جت‌های جنگی در آسمان استامبول و آنکارا پرواز کردند و ارتش، پل‌های بُسفُر و سلطان محمد فاتح در استانبول را به وسیله تانک و سربازها مسدود کرد. بسیاری از خطوط تلفن قطع شدند و حکومت ترکیه برای مبارزه با کودتاگران، از پلیس درخواست کمک کرد. پس از کودتا، ۲۷ مه سال ۱۹۶۰،  این دومین کودتا در تاریخ معاصر ترکیه است که این بار به فرجام نرسید. 

البته کودتای نافرجام ارتشِ ترکیه، صرفا ابعاد سیاسی نداشت، بلکه واکنش هنرمندان در سایر نقاط جهان را نیز در پی داشت. در این میان کارتونیست‌ها و کاریکاتوریست‌های مختلف از ترکیه و سایر کشورها چون ایران، برزیل، ژاپن، کُزوو، اسپانیا، هلند و... با زبان طنز به این اتفاق مهم در تاریخ ترکیه واکنش نشان‌ دادند. نکته قابل توجه در این آثار، تأکید بر استفاده از اِلمان‌های به کار رفته در پرچم ترکیه است؛ به طوری که در غالب آثار، شاهد حضور رنگ قرمز و نشان هلال ماه و ستاره هستیم.   

شاید شوخی با وقایع جدی و دست انداختن افراد، شناخته شده‌ترین وجه کاریکاتور باشد، اما طنز مستتر در این تصاویر گاهی چنان پرده از عمق فجایع انسانی برمی‌دارد و در ذهن و قلب مردم جای می‌گیرد که از تمام خطابه‌ها و سخنرانی‌ها اثرگذارتر عمل می‌کند.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

مبارک نام یکی از شخصیت‌های قدیمی نمایش‌های عامیانه است، که به سبب گفتار طنزآمیز و جمله‌های نیش دارش سال‌های سال محور اصلی نمایش های خیمه‌ شب‌بازی بوده است. مبارک از چنان جایگاهی در فرهنگ  عامه برخوردار است، که امروزه نیز شهرت و محبوبیت خود را از دست نداده است. پس دور از ذهن نیست که برگزار کنندگان جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران، نام مبارک را به عنوان برند جشنواره خود انتخاب نمایند. هر چند این اتفاق از جشنواره یازدهم (1385) رسمیت یافت، اما پیش از آن نیز در دوره های دهم، ششم، پنجم و سوم جشنواره، شاهد حضور شخصیت مبارک در پوستر اصلی جشنواره بودیم. 

در طول شانزده دوره برگزاری جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران (از سال 1368)، به جز شخصیت مبارک، دیگر عناصر و نشانه های شناخته شده  تئاتر عروسکی نیز در پوستر اصلی جشنواره حضور داشتند. با این حال در طی این بیست و هفت سال ایده های برگرفته از این عناصر پخته تر و جا افتاده تر گشتند و بیشتر به دنیای مخاطبان اصلی جشنواره یعنی کودکان، نزدیک شدند. هر چند به سبب تغییر هر ساله طراحان پوستر، این روند هنوز شکل منسجمی به خود نگرفته و همواره با فراز و فرودهایی کمی و کیفی همراه بوده است. 

با این همه پوستر امسال جشنواره، با وام گرفتن از برخی عناصر نمایش های خیمه شب بازی، همچون عروسک و نخ های آویزان از آن و با تکیه بر دو رنگ آبی و سفید و نوع ترکیب بندی عروسک سوار بر اسب و کبوتر و ابر نشسته بر دستان او، توانسته به دور از سردرگمی، به خوبی دنیای آبی و آزاد کودکان را با دنیای عروسک ها پیوند دهد و شعار جشنواره امسال «آسمان عروسکها آبی است»، را به تصویر درآورد.

مرضیه سرمشقی، متولد 1355 و دارای مدرک کارشناسی نمایش، گرایش نمایش عروسکی، از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گرافیک از دانشگاه تربیت مدرس تهران، با اشراف بر دو حوزه گرافیک و نمایش عروسکی، پوستر شانزدهمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران- مبارک را طراحی و اجرا نموده است.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۳ مرداد ۱۳۹۵

با نزدیک‌ شدن به شروع بازی‌های المپیک، شهرداری تهران نیز اقدام به اکرانِ شهری پوسترهای کمپین «ورزش برای همه» کرده، تا با استفاده از جو حاکم بر جامعه به تبلیغ و ترویج فرهنگِ ورزش و سلامت بپردازد.  

پوسترهای این مجموعه با حضور صد گرافیست و تصویرساز، زیر نظر اساتید برجسته، در یک کارگاه 3 روزه تصویرسازی طراحی و اجرا گشته است. همچنین از اول مرداد ماه نیز اکران شهری این آثار بر روی سازه های تبلیغاتی آغاز گردیده است. گفتنی است این نخستین‌بار است که شاهدِ حضور کاریکاتور در طراحی پوسترهای مربوط به کمپین‌های سازمان زیباسازی شهرداری تهران هستیم، چرا که موضوعات کمپین‌های پیشین ظرفیت استفاده از کاریکاتور را نداشته است.

از آن‌جا که یکی از مهمترین عواملِ پیشگیری از بروز بیماری‌ها و حفظ سلامت در سنین مختلف، اهمیت به ورزش و انجام مستمر آن است، هدف از اجرای کپمین «ورزش برای همه» حساس کردنِ جامعه نسبت به موضوع ورزش و قرار دادن آن در سبدِ برنامه روزانه مردم است. ترویج ورزش، رعایت اخلاق در ورزش، ورزش معنوی و ورزش‌های محلی، قهرمانی و بومی از جمله پیام‌های مطرح شده در این پوسترها می‌باشد.

توسط فرزین خاکی ؛ ۱۸ مرداد ۱۳۹۵

انگار قرار نیست که مستضعفین جهان با یک جنگ و دو جنگ ورق را برگردانند. خون‌های زیادی در ایران و عراق و سوریه، نیجریه و لیبی و تونس، بحرین و یمن و حجاز ریخته می‌شود تا این برگه نهایی تاریخ هم برگردد و روسیاهی به ذغال بماند..

از سختی‌ها و خرابی‌ها و تلفات این روزهای منطقه کم ندیدیم و نشنیدیم، از رشادت‌ها و قهرمانی‌های جوانان ایرانی و افغان و عراقی و سوری و لبنانی نیز. اما همه‌ی این‌ها را می‌توان جور دیگری هم دید و فهمید؛ که زیبانِگرترین بانوی تاریخ نیز در رثای عزیزان‌ش تنها از زیبایی سخن می‌گفت. این جورِ دیگر دیدن و نمایش زیبایی‌ها در دوران ما بر دوش هنرمندان است. قلم آن‌ها اگر از روح صیقل‌خورده و ذهن باریک‌بین فرمان بگیرد، ظرایفی را نشان‌مان می‌دهد که هیچ خبرنگار و تحلیل‌گری را توان آن نیست. کار خوبی که چند سال است "نهضت مردمی پوستر" آغاز کرده و جوانانِ علاقه‌مند و معتقد را به این عرصه فرامی‌خواند، به دنبال همین رسالت است. مجموعه‌ی اخیر آن‌ها که با هم‌راهی «آیه» و «کانون هنر شیعی»، در خلال کارگاه‌هایی در چند کلان‌شهر کشور تولید شد، موضوع مقاومت اسلامی، داعش و دشمنان مقاومت را هدف قرار داده بود و در نهایت با ۶۰ پوستر به کار خود پایان داد. پوسترهای این مجموعه به دلیل آزاد بودن شرکت‌کنندگان و ماهیت کارگاهی آن از طیف کیفی وسیعی تشکیل شده است و کارهای ضعیف و خوب هر دو در آن دیده می‌شود. شاید بتوان مهم‌ترین موضوع انتخابی توسط طراحان را دفاع از حرم حضرت زینب (ع) عنوان کرد که اغلب فرمی مشابه داشته و از نظر انتخاب تشبیهات هنری با یک‌دیگر متفاوت بودند.

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۲۳ مرداد ۱۳۹۵

مریله نودکر در مجموعه عکس طبیعت بی‌جان از پیشینه تصویری نقاشی‌های قرن ۱۶ و ۱۷م. در عکس‌هایش بهره برده است. عکس‌های او مانند دیگر آثار عکاسی صحنه‌آرایی شده از لحاظ صوری با تاریخ هنر پیوند دارد. او برای خلق این مجموعه  از نقاشی‌های طبیعت بی‌جان در قرن شانزده و هفده میلادی بهره جسته است. او موضوع ونتیاس در نقاشی‌های سده ۱۶ و ۱۷.م  فلاندر و هلند را با اشیا و مفاهیم امروزی بازسازی می‌کند.  vanitas سبکی ازنقاشی طبیعت بی‌جان است که در آن دوره رواج داشته است و از اعتقاد مسیحیان به مرگ و پوچی و زودگذری دنیا نشات می‌گیرد. معنای این کلمه لاتین غرور است و به این مفهوم که غرور به ظواهر دنیا امری باطل است. در آن دوره نقاشان در کنار کشیدن اشیا لوکس و زیبا به عنوان ظواهر و امیال دنیوی و گذرا، اشیایی مانند جمجمه( یادآور مرگ)، دود و ساعت شنی( کوتاهی زندگی) میوه های فاسد( پوسیدگی) و آلات موسیقی( طبیعت زودگذر زندگی) می کشیدند. آن‌ها همچنین میوه، گل و پروانه یا لیمو پوست کنده در ترکیب بندی استفاده می‌کردند که مفهوم زندگی جذاب وشیرین اما تلخ مزه از آن تفسیر می‌شد.
مریله نودکر در عکس هایش از اشیا پلاستیکی در ترکیب‌بندی و فضاسازی به همان سبک نقاشی استفاده کرده است. اشیا پلاستیکی که مصرف روزانه  دارند و به طور انبوه تولید می‌شوند. عکاس مانند نقاشان قدیمی به طبیعت بی‌ارزش این اشیا و وسایل پلاستیکی اشاره می‌کند. عکس‌های او به یک ونیتاس زمینی و مادی اشاره دارند. اغلب این اشیا و مواد متضمن تولید انبوه و ارزان است که با نوری دراماتیک عکاسی شده‌است. عکاس با قرار دادن این اشیا بی‌ارزش در صحنه و سبک عکاسی دراماتیک‌اش، بیهودگی مصرف معاصر را یادآوری می کند. مجموعه عکس‌های ستاره سنجری با نام پایان استمراری با ظاهر و تم مشابه اما درون مایه متفاوت را در اینجا ببینید.

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵

کیمبرلی ویتهیم عکاس اهل نیوجرسی و فارغ التحصیل رشته تاریخ هنر از دانشگاه دوک آمریکا و همینطور فارغ التحصیل رشته عکاسی از دانشگاه ماساچوست است. او در رشته تاکسیدرمی هم مطالعاتی دارد. ویتهیم از مدرسین ارشد عکاسی در آمریکاست که عکس‌هایش در نشریات معتبر چاپ شده و جوایز متعددی را کسب کرده است.
عکس‌های او به طور کلی مطالعه  برخورد و کنش میان انسان و جهان طبیعی است. او ردپای انسان را در محیط طبیعی زندگیش جستجو می‌کند.
زبان بصری عکس‌های او ملهم از نقاشی‌های طبیعت بی‌جان قرن هفدهم هلندی است. صحنه‌ی عکس او به زیبایی و با شکوه و وقار خاصی چیده و نورپردازی شده است. عکس‌های او همچون طبیعت بی‌جان vanitas نشانه‌هایی از مرگ با خود دارد. مجموعه رسیدگی و پوسیدگی صحنه‌های زیبایی از حضور رنگ‌های پخته و نوری لطیف است. ویتهیم گل‌ها و میوه‌ها و سبزیجات را از باغ خانه خود و حیوانات مرده را از جاده‌ اطراف خانه‌اش جمع آوری کرده است. پوسیدگی جزء ذاتی رسیدگی است و عکاس کمال مرگ را در اوج رسیدگی و صحنه‌ای غم‌انگیز مرگ را در اوج زیبایی و شکوه رنگ‌ها به نمایش می‌گذارد. عکس‌های او همچون یک ضیافت زیبا و در عین حال  ناگزیری از مرگ را یادآوری می کنند. آنها به طور همزمان اغوا کننده و عجیب هستند. مرگ در عکس‌های کیمبرلی جز ذاتی طبیعت و در اوج کمال و پختگی عناصر تصویر و نور و رنگ صحنه تصویر شده است. ویتهیم تصویر زیبایی از مرگ و زندگی را عکاسی کرده است.
موضوع مرگ را نیز در قالب صوری مشابه در آثار ستاره سنجری  با عنوان پایان استمراری ملاحظه کنید.

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۳۰ تیر ۱۳۹۵

آساکا ناراهاشی از عکاسان معاصر ژاپن است که در ۱۹۵۹م به دنیا آمده است. ناراهاشی بواسطه مجموعه نیمه خواب نیمه بیدار در آب که توسط مارتین پار کشف و به دنیای عکاسی معرفی شد.اوفارغ التحصیل رشته هنر از دانشگاه واسادا است.این مجموعه در سال۲۰۰۰م عکاسی شده و در نیویورک وپاریس هم به نمایش درآمد. این مجموعه چشم انداز متفاوتی از ژاپن را به نمایش گذاشته است. ناراهاشی برای عکاسی این مجموعه از دوربین ضدآب استفاده کرد. نگاه شناور و دل به دریا سپرده عکاس موقعیت جغرافیایی ژاپن را به عنوان جزیره‌ای که با آب دریا احاطه شده به نمایش گذاشته است. عکس‌ها یادآور نقاشی های قدیمی از کوه فوجی است و اثر معروف موج هوکوسای را یادآوری می‌کند.
پیش‌زمینه که با امواج آب پوشانده شده و در پس‌زمینه می توان نماهایی از برج‌های مرتفع، هواپیما، کوه فوجی، معابد ژاپنی و ... را دید.اتصال غیر منتظره بین آب و زمین از موقعیت عکاس ناشی می شود. با تغییر وضعیت دریا در پیش زمینه، هر تصویر یک چشم انداز جدید از چشم انداز ساحلی نشان می دهد. حالتی از دوگانگی احساس هم در تصاویر و هم در عنوان مجموعه به چشم می‌خورد حالتی بین خواب و بیداری بین احساس خوشایند آرامش و شناور بودن روی آب و به طور همزمان حس تسلیم شدن به نیروی عظیم دریا.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۶ مرداد ۱۳۹۵

پس از حاشیه‌های فراوان بر سر لباس تیم ملی فوتبال، حال نوبت لباس ملی پوشان حاضر در المپیک ریو است. هرچند طراحی لباس برای کاروان ورزشی ایران در المپیک مسئله‌ی تازه‌ای نیست، اما این‌بار شدتِ ضعف طراحی و قدرت شبکه‌های مجازی سبب شدند تا حرف مردم به گوش مسئولین امر برسد، تا شاید کمی به مقوله هنر و البته طراحی به طور جدی‌تری نگاه شود. با نگاهی به لباس‌های طراحی شده برای کاروان‌های ورزشی سایر کشورها، به خوبی می‌توان دریافت که هنرمند تمام سعی خود را نموده تا در عین سادگی بیشترین ارتباط را میان مردم و ورزشکاران برقرار نماید، تا در این ارتباط بصری بتواند گوشه‌ای از فرهنگ و هویت کشور خود را به مخاطب القا کند. 

در این میان هرقدر آثار طراح اولیه لباس‌های کاروان ورزشی ایران، ساده، نچسب و بی ارتباط با فرهنگ ایران امروز بود، نمونه طرح‌های طراح جدید نیز به عنوان یک لباس رسمی، بیش از حد تجمل‌گرا و شلوغ به نظر می‌رسد و هم‌چون ایده‌ی خامی است که راه زیادی تا پختگی دارد و استفاده شتاب‌زده از سه رنگ پرچم ایران نیز به تنهایی نتوانسته شاخصی فرهنگی و هویت ساز باشد.

جای تعجب است که با وجود رشته‌ای مجزا به نام‌ طراحی پارچه و لباس و راه‌اندازی جشنواره‌ی مد و لباس فجر، هنوز طراحان لباس در ایران نتوانسته‌اند به نوعی سبک یا ویژگی شاخص در آثارشان دست یابند. و البته مسئولان امر نیز هنوز فهم درستی نسبت به اهمیت مسئله دیزاین یا طراحی و بعد رسانه‌ای آن ندارند تا انتظارعمل به آن را از آنان داشته باشیم. همه‌ی این عوامل موجب شده تا محصولات ارائه شده برای آوردگاه‌های مهم و رسمی هم‌چون المپیک، بازی‌های آسیایی یا جام جهانی هنوز در مرحله آزمون و خطا باشد و ما هم‌چنان نسبت به طراحی لباس ملی‌پوشان با دیده‌ی تردید بنگریم.

توسط مینا مختارزاده ؛ ۹ مرداد ۱۳۹۵

آثار تاریخی تمدن‌های بزرگ در دوره‌های مختلف همواره منبع الهام هنرمندان بوده است. یکی از قسمت‌های بزرگ آثار هنری ایران اشیا سفالی است که در دوره‌های مختلف از فرازوفرودهای جامعه تأثیر گرفته است. جدای از ویژگی‌های فنی، بحث بر روی فرم‌ها و اشکال به‌کاررفته برای تزیین این اشیا بسیار گسترده است. موزه‌ی ملی ایران، گنجینه‌ی بزرگ از این اشیا تاریخی است. در سالن دوران اسلام تنوع زیادی از آثار سفالی به چشم می‌خورد که کاربردهای متنوعی داشته‌اند. تعداد زیادی از این اشیاء، برای کاربردهای روزمره بوده‌اند و تعدادی نیز جنبه‌ی آیینی و رمزی داشته‌اند. هنرمند سفالگر در هر دوره‌ای با توجه به نوع کاربرد، طبقه‌ی اجتماعی سفارش‌دهنده و نیز علایق خود، طرح و نقشی زیبا بر روی این اشیا و ظروف ایجاد کرده است. شاید برای هنرمند امروز جالب باشد که چطور این هنرمندان با این گستردگی و تنوع و نیز ظرافتی خیره‌کننده این آثار را می‌آفریده‌اند. بسیاری از این ظروف به نوشته‌هایی مزین شده‌اند که یا آیات و روایت‌های اسلامی بوده است و یا اشعار شاعران بزرگ زمان خود که عمدتاً دارای مضامینی چون بخشندگی خداوند و روزی‌رسان بودن او و آرزوی خیروبرکت برای دارنده ظرف بوده است.

توسط زهرا کشاورز ؛ ۳۰ خرداد ۱۳۹۵
بناهای تاریخی ایران همواره موضوعی مهم در گردشگری بوده و خواهد بود. اما معماری ایران اجزایی دارد که می تواند در هنرهای دیگر نیز منبع الهام هنرمندان رشته های مختلف قرار گیرد. نقوش و پیکره معماری از جمله آن اجزاست که این روزها شاهد استفاده طراحان در حوزه های چاپ و طراحی پوشاک هستیم. اگر گشتی در صفحات مجازی از جمله اینستاگرام بزنید به راحتی می توانید ردپای این سبک از آثار را پیدا کنید.
در نمونه های موجود گاه با استفاده از طراحی خطی و سیاه سفید قصد به تصویر کشیدن فضای معماری را دارند و گاه با رنگ و طرح وام دار نقوش و اصول طراحی در جزئیات معماری ایران هستند. تکرار استفاده از هنر گذشگان همواره مورد توجه هنرمندان عرصه های مختلف بوده است. شاید این تاثیر را به شیوه مدرن بتوان در سبکی چون رترو دیزاین جست و جو کرد. این امر نشان از غیر قابل انکار بودن مسئله دارد. اما کارهای موجود تنها در طراحی و چاپ ملهم از هنر معماری هستند و این شیوه می تواند با تکرار و در معرض دید قرار دادن طرح، مخاطب خود را نسبت به ریشه آن کنجکاو کند. در مواقعی نیز می تواند به عنوان هدیه ای ایرانی کاربرد لازم را داشته باشد. می توان اظهار داشت جنبه زیبایی شناسی در آثار فوق اهمیت بیشتری برای طراحان آن داشته است.
باید در این مسیر درست و آگاهانه گام برداشت تا بلایی که بر سر نقوش تخت جمشید و تکرار نقش آن در تمامی محصولات افتاد و ارزش و اعتبار آن را ضایل نمود، برای دیگر هنرهای ایرانی رقم نخورد.

توسط زهرا اردکانی ؛ ۲۷ مرداد ۱۳۹۵

ساخت مجسمه مشاهیر و بزرگان پدیده تازه‌ای نیست و در همه کشورها به سبب آشنایی مردم با مفاخر ملی و زنده نگه داشتن یادشان رواج دارد. هرچند در ایران هنر مجسمه‌سازی علی رغم سیر آکادمیک آن، هنوز نتوانسته همه آنچه را که در چنته دارد بروز دهد و وجوه اثرگذارش تا حد زیادی مغفول مانده اما شهرداری تهران چند سالی است که به بهانه برپایی سمپوزیوم‌های مختلف مجسمه‌سازی، شهر را با این هنر سنگی آشتی داده است. 

به تازگی نیز در دوازدهم مرداد ماه، اختتامیه نخستین سمپوزیوم مجسمه‌سازی مفاخر شعر ایران، به کوشش سازمان زیباسازی شهرداری تهران و با همکاری انجمن خانه شاعران ایران برگزار گردید، که طی آن از پانزده هنرمند راه یافته به این سمپوزیوم با اهدا لوح تقدیر و مبلغ شش میلیون تومان قدردانی به عمل آمد. 

در این سمپوزیوم که طی ده روز در خانه شاعران ایران برگزار شد، سردیس چهارده شاعر معاصر ایران از جمله، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری، سیدحسن حسینی، شهریار، پروین اعتصامی، قیصر امین پور، مشفق کاشانی، حسین منزوی، نیما یوشیج، حمید سبزواری، طاهره صفارزاده و سلمان هراتی ساخته گردید.

این سمپوزیوم یکی از مهمترین رویداداهای هنری در زمینه مفاخر ایران است، که نه تنها به اعتلا هنر مجسمه‌سازی کمک می‌کند بلکه برگزاری هدفمند آن در آینده موجب ساخت تمثال‌های سایر مفاخر ایران می‌گردد.

توسط مینا مختارزاده ؛ ۱۴ مرداد ۱۳۹۵

ساخت مجسمه با گل، مخاطرات خاص خودش را دارد و همین‌طور محدودیت‌هایی که شاید باعث شود تلاش هنرمند پس از روزها کار و زحمت، به نتیجه نرسد؛ اما با تمام سختی‌ها، تجربه احساس بی‌نظیر کار با خاک و آب، باعث می‌شود بسیاری از هنرمندان این ریسک‌ها را بپذیرند. چند سالی است گل سلولزی که بسیاری از این مخاطرات را برای هنرمندان کاهش داده، موردتوجه قرارگرفته. پایین آمدن احتمال شکست و  ترک‌خوردگی پس از اتمام کار و در حین خشک شدن، قابلیت ترمیم کار در تمامی مراحل و برخی دیگر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این ماده، منجر به اقبال هنرمندان سفالگر شده است. خواص ویژه‌ی این ماده باعث شده است، میان هنرمندان با عنوان "جادوی گل سلولزی" معروف شود.
خانم سکینه آقانسب ازجمله هنرمندان این رشته است که تجربه‌ی فراوانی در کار با گل سلولزی دارد و از این ماده در ساخت مجسمه‌های متعدد و دیگر آثار هنری بهره برده. علاوه بر کار با این ماده، ایشان با گل معمولی نیز آثار زیادی را آفریده که در نمایشگاه‌های مختلف  ازجمله در دوره‌های مختلف  دوسالانه  سفال و سرامیک،  در معرض دید عموم قرارگرفته است. یکی از آثار شاخص این هنرمند با گل سلولزی، اثر شوق پرواز است که برگزیده‌ی جشنواره هنرهای تجسمی فجر در سال ۱۳۹۰بود. مجسمه‌ی مسجد نیز ازجمله آثار تحسین‌شده در دوسالانه‌ی هشتم سفال و سرامیک است.
گل سلولزی ماده‌ای نسبتاً نوظهور در ایران محسوب می‌شود که بسیاری از قابلیت‌های آن در آثار خانم آقانسب مشهود است، اما این ماده ویژگی‌های فراوان دیگری نیز دارد که با استفاده‌ی روزافزون هنرمندان از آن‌، کشف و موردتوجه قرار خواهد گرفت.

شوق پرواز

توسط فرزین خاکی ؛ ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۵

این روزها که گاه به گاهی خبر کم شدن درختان را از خیابان‌های تهران می‌شنویم، از چنارهای ولی‌عصر گرفته تا درختان باغ تجریش، نیاز به صدایی بلندتر هست که از گلوی درختان فریاد بزند و نشان دهد که درختان خیلی هم بی زبان نیستند..
محمد راست‌گو مجسمه‌سازی است که این دغدغه را در مجسمه‌های‌ش به تصویر کشیده و آن‌ها را به حفظ درختان مامور کرده است. شخصیت‌های او ما را به یاد مجسمه‌ی اطلس می‌اندازند که زمین را بر دوش خود گرفته و به سختی حمل‌ش می‌کند. او دو مرد سفید رنگ را در حالتی ساخته که هر یک به زیر درختی در حال سقوط رفته‌ و با دشواری مانع از سقوط درخت‌ها می‌شوند. راست‌گو برای طراحی مجسمه‌های‌ش خود به جای آن‌ها قرار گرفته و با انتخاب حالت ایستادن آن‌ها، مدل‌سازی‌های ابتدایی را انجام داده و با ساختن قطعات مجزا از هم، آن‌ها را به بدنه‌ی اصلی متصل کرده است. 
راست‌گو در مصاحبه‌اش با نشریه خط این گونه می‌گوید: « قبل از نصب مجسمه کنار درخت ایستادم و می‌دیدم که هیچ کس به درخت و اطرافش توجه نمی‌کرد، حتی وقتی مجسمه را قبل از نصب کنار درخت قرار داده بودم نیز کسی به آن‌ها توجهی نمی‌کرد. مرحله سوم نوبت به نصب مجسمه رسید. پس از نصب با فاصله عابران را تماشا می‌کردم، همه‌ی آن‌ها مجسمه و درخت را می‌دیدند، مکث می‌کردند، برای درخت ناراحت می‌شدند و در انتها از توجه کردن به وضع فعلی آن خوش‌حال بودند.»

توسط فردین طهماسبی ؛ ۲ شهریور ۱۳۹۵

بسته‌بندی محصولات صادراتی به سبب بازار مصرف خارجی که دارند عرصه‌ی مناسبی برای نمایش موتیف‌های فرهنگی کشور مبدا هستند. طراحی بسته‌بندی و لیبل بطری‌های نوشیدنی انگور طبیعی که برای صادرات به کشورهای دیگر طراحی شده‌اند، از این قضیه تبعیت کرده‌اند. این بسته‌ها ضمن دارا بودن فونت‌های فارسی در قالب تایپوگرافی، نقاشی‌های مینیاتور ایرانی و طرح‌های کاشی‌کاری ایرانی، حال و هوای خاستگاهشان را به مخاطب می‌شناسانند. تصاویر مینیاتوری به گونه‌ای انتخاب شده‌اند که در برابر رنگ مایع محتوی‌شان تکامل رنگی داشته باشند و از تکرار تیپیکال آن‌ها جلوگیری شده است. فونت معرف نام محصول شباهتی به خط نسخ (ویرایش شده) دارد که خود از خط‌های پرسابقه‌ی زبان فارسی است. از چالش‌های پیش‌روی این محصول می‌توان به جذب مشتری در بازار خارجی اشاره کرد. وجود نمونه‌های خارجی مشابه این محصول و گمنام بودن آن، ضرورت وجود یک محرک اولیه‌ی جذب مشتری را تقویت می‌کند. استفاده از بدنه‌ی باریک و بلند، تناسبات ظریفی را شکل داده و با توجه به عرضه‌ی آن در بازار خارجی، شباهت زیادی به بطری‌های نوشیدنی الکلی پیدا کرده است. این شباهت ضمن آن‌که هویت مستقل محصول را به‌عنوان یک نوشیدنی طبیعی غیر الکلی تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، توانایی جلب نظر مخاطب را خصوصا در ابتدای توزیع در بازار به محصول می‌بخشد.

توسط زهرا کشاورز ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵
هر کدام از ما در کودکی رویایی نسبت به آینده داریم. رویایی که علایق ما را شکل می‌دهند و مسیر زندگی و کارمان را رقم می‌زنند. پویان مختارانی متولد 1359 از جمله طراحان جوانی‌ست که از کودکی به طراحی و هنر علاقه داشته است، بعد از اتمام دوره دوازده ساله مدرسه وارد دانشگاه می‌شود و در رشته طراحی داخلی تحصیل می‌کند. مختارانی تا امروز در حوزه‌های مختلفی چون طراحی داخلی، طراحی صنعتی و طراحی گرافیک به صورت تیمی یا فردی فعالیت داشته است.
یکی از کارهای این هنرمند اثری‌ست به نام "صندلی روبی". در گفت‌و‌گویی که مختارانی با خط داشت گفت: این صندلی راکْ متناسب با آناتومیِ بدن انسان ساخته شده و ایده‌ی اصلی آن از بدن یک extra ordinary or super human گرفته شده است. صندلی طوری طراحی شده که وقتی شخص روی آن بنشیند، احساس قدرت  می‌کند. احساسی شبیه به یک ابَر انسان که قادر است همه‌ی اجسام دور و برش را کنترل کند. 10 بالشِ پُر شده از مواد سیال در قسمت پُشتی تعبیه شده که یادآور فرم هشت عضله‌ی شکمی ست، و دو بالش بزرگتر در مسندِ صندلی که شبیه عضلات کَفَل در آناتومیِ انسان است. نمودارِ فشار مورد بررسی در یک صندلی عادّی و صندلیِ راکِ روبی نشان می‌دهد در صندلیِ عادی انباشتِ بیش از حد فشار در قسمت نشیمنگاه وجود دارد، در حالی که در صندلیِ روبی به دلیل دو بالشِ پُر شده از مواد سیّال تجهیز شده، فشار وارده پخش می‌شود؛ در نتیجه دما در این قسمت به مقدار قابل توجهی کاهش می یابد و از تعرق نیز جلوگیری می‌شود.
سیستم راک دستی در این محصول کاربر را قادر می‌سازد تا با فشار کلاچ، صندلی را حرکت دهید و با تکرار این کار حرکت آن رو به جلو و عقب سریع‌تر می‌شود. این کلاچ با یک کابل فولادی که شبیه به سیستم ترمز دوچرخه است، عمل می‌کند. این کابل به یک قسمت باله مانند، متصل است که صندلی با آن تاب می‌خورد.
نمونه صندلی روبی در کشور چین و با هزینه شخصی 7000 دلار در سال 2009 ساخته شده است. به طور کلی صندلی روبی یک کالای کلکسیونی و لوکس است و به علت هزینه بالای تولید قابلیت تولید انبوه را ندارد.
آقای مختارانی به واسطه این اثر از طرف سفیر دانمارک در ایران جهت حضور در نمایشگاه معروف حراج "BRUUN RASMUSSEN "  دعوت شدند اما متاسفانه اثر ایشان در این نمایشگاه برای حراج موفق نبوده است. علاوه بر آن این محصول از طرف کمپانی ایتالیایی SEDERI MARTINI پیشنهاداتی داشته است. اما به گفته مختارانی به دلیل یک طرفه بودن شرایط پیشنهاد شده، با همکاری موافقت نکرده است.

توسط فردین طهماسبی ؛ ۲۱ تیر ۱۳۹۵

بستهبندی محصولات به عنوان نخستین رابط فیزیکی بین مشتری و تولید‌کننده‌ی محصول نقش مهمی در جذب و ترغیب مشتریان برعهده دارد. استفاده از بسته‌بندی مناسب که بتواند طیف مخاطبین را در نظر بگیرد و با وجود تنوع آرا و نظرات، توجه مثبت همه را جلب کند، از چالش‌های این عرصه است. ضمن این‌که بسته‌بندی باید به گونه‌ای باشد تا شرایط انبارداری، حمل، نگهداری و عرضه را دشوار نکند. طراحی بستهبندی محصولات لبنی میهن، پروژه‌ای است که در قالب کار دانشگاهی توسط عباس برنگی طراحی شده است و علاوه بر دارا بودن شرایط فوق، پتانسیل جذب مخاطبین مختلف را دارد.

توسط فردین طهماسبی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

خانه‌ای آرام و بی‌حاشیه، در کوچه‌ای خلوت و کم‌تراکم، در شهر مشهد که میزبان یک خانواده‌ی متوسط است. اغلب خانه‌های این محله در مرور زمان از خانه‌های کوچک با حیاط‌های وسیع، تبدیل به آپارتمان‌های دو تا سه طبقه با حیاط‌های کوچک شده‌اند. خانه‌ی بزرگمهر اما تاکید زیادی بر فضاهای باز خود دارد. ایجاد فضاهای خالی عمودی در مرکز و جلوی ساختمان، و طراحی کارآمد حیاط خانه، پیوستگی با فضای باز را از آرمانی شعارگونه به عینیت تبدیل کرده است. ورود سخاوت‌مندانه‌ی نور به داخل فضاها ضمن تهویه‌ی مناسب هوا از عواقب سودمند این پیوستگی است. توجه به جزییات حتی در ساده‌ترین فضاهای خانه از جمله ویژگی‌هایی است که حس زیستن در ساختمانی اختصاصی، حساب شده و متناسب را به‌وجود می‌آورد. اختصاصی به این معنا که گویی این خانه صرفا برای این خانوار طراحی شده و مشخصه‌های زیست سایر خانوارها را به سختی دارد. حساب‌شده از این حیث که تمام جزییات، طراحی مبلمان‌ها، عناصر و... پیرو تفکر طراح جهت پاسخ به کاربری‌های روزانه است و متناسب به این خاطر که ترکیب رنگ‌ها، فرم‌ها، پروخالی، بافت‌ها و سایه‌ و روشن در این منزل به‌خوبی با یک‌دیگر در تناسب و تکامل هستند. متریال‌های ساده با تغییرات اندک و هماهنگ در کنار اجرای ظریف و با دقت، موجب تقویت سادگی مینیمالیستی در عین پاسخگویی به نیازهای معمارانه شده است.

توسط زهره حاضری ؛ ۲۴ مرداد ۱۳۹۵

محمد رضا دومیری گنجی، دانشجوی رشته فیزیک است که به دلیل علاقه به هنر عکاسی با استفاده از لنزهای واید و تکنیک پاناروما، عکسهای باورنکردنی و خیره کننده ای از بناهای تاریخی به خصوص مساجد، گرفته است، به طوریکه  باعث شده درعرصه  بین المللی هم  از وی  و شیوه عکاسی ای که دارد، تمجید به عمل آید. او به گقته خودش سعی داشته لنز دوربین خود را بر روی ابعادی از معماری ایرانی که چشمگیر است تنظیم کند و با استفاده از بازی نور و سایه که دو عنصر مهم در عکاسی هستند، عکسهایی که بیننده را مجذوب خود می کند، به نمایش بگذارد و بتواند با این آثار، زیبایی و هنر معماری ایرانی را به رخ همگان بکشد.

چرا که همانطور که می دانیم یکی از راههای جذب توریست، نمایش عظمت و شکوه آثار معماری هر کشور است و در ایران با وجود بناهای تاریخی به خصوص مساجد بی نظیری که از معماری غنی و پرمفهومی برخوردارند، می توان با تلفیق هنرمندانه عکاسی و معماری، افراد بسیاری در سراسر دنیا را مسحور و مبهوت این آثار کرد.


توسط زهره حاضری ؛ ۲۱ مرداد ۱۳۹۵

در آستانه بهار 95 و نو شدن طبیعت، سازمان زیباسازی شهرداری تهران، طرح بهارستان را برای استقبال هر چه بهتر از بهار پیشنهاد و اجرا کرد.به گفته یکی از مسؤلان این سازمان، طرح بهارستان با اقتباس از برنامه مشابه آن در جهان که به شکل فستیوال برگزار می شود، قرار است هر ساله به منزله یک رویداد هنری در چند رشته برگزار شود که یکی از آنها، نقاشی دیواری است.این نقاشی ها از میان آثار برگزیده ای که در فراخوان سازمان زیباسازی به دست آنها رسیده انتخاب شده اند و دارای نقاط مشترکی هستند که از جمله آنها می توان به استفاده از نمادهایی برگرفته از طبیعت و رسومات ایرانی برای نوروزو تلفیق آنها با رنگهای شاد و با طراوت و در برخی موارد بزرگنمایی و انتزاعی بودن این نمادها ، برای القای هرچه بیشتر حس نو شدن و رویش به بیننده، اشاره کرد، همچنین این نکته را باید یادآور شد که این نقاشی ها نه تنها چهره شهر را به هم ریخته و نامنظم نکرده بلکه در بیشتر آنها سعی شده از لحاظ بصری پیوند خطوط و اجزای نقاشی با مناظر طبیعی و حتی ساختمان های شهر، حفظ شود و این خطوط در امتداد و پیونددهنده نماهای شهری باشند.

این اقدام شهرداری در خلق و بازسازی نقاشی های دیواری در آستانه بهار، باعث شد دیوارها و چهره دودگرفته تهران، با طبیعتی که در آغاز بهار، غبار از تن می زداید و لباسی نو به تن می کند، همسو و همگام شود و نکته مهم اینجاست  که این آثار باعث شد شهروندانی که برای هم قدم شدن با ماشین زمان در زندگی امروزی بشر، که گویی سرعتی بیشتر به خود گرفته، حتی شده برای چند ثانیه از سرعت قدمهای خود کاسته و با دیدن این آثار و تأمل در آنها، صدای آمدن بهار را بشنوند، بهاری که آمدنش نویدبخش نو شدن و آغازی دوباره است و با زدودن رخوت و سستی از طبیعت جانی دوباره به آن می بخشد.

اخبار معماری

توسط فرزین خاکی ؛ ۲ شهریور ۱۳۹۵

امسال، ایران برای اولین بار در بخش مسابقه‌یِ دوسالانه‌یِ معماریِ ونیز  شرکت کرد؛ که از ۸ خرداد به نمایش درآمد و تا ۷ آذر ماه نیز پابرجا خواهد بود. طراحی غرفه‌ی ۳۶ متر مربعی ایران، در این دوسالانه به رقابت گذاشته شد. از میان ۱۴۸ اثر ارسالی، ۵ اثر به بخش پایانی راه یافت که در نهایت، طرح بهزاد اتابکی و پرشیا قره‌گوزلو برای اجرا، برگزیده شد. طرحِ اتابکی و قره‌گوزلو قرار بود «گزارشی از خط مقدم» باشد؛ عبارتی که توسط پائولو باراتا، رئیسِ دوسالانه، به عنوان شعار انتخاب شده بود. 

قره‌گوزلو در مورد ایده‌ی اصلی طرح می‌گوید: «فضای اصلی غرفه، بر اساسِ بازنمایی الگوهای تراکمی بافت‌هاست که درحرکتی معکوس، از سقف به دیوارِ روبه‌رو و بخشی از کف کشیده شده است. ضمن این که این بازنمایی، استعاره از روندِ معکوس و بازگشتِ زندگی به بافت‌ها و محلات (با روی‌کردِ عدمِ بازگشت به گذشته) می باشد. پیوندِ نهایی گروه‌های مردمی مختلف، برای به مشارکت گذاشتن شکست‌ها، موفقیت‌های به دست آمده و پیش‌روی‌های هرچند کوچک، در ارتقای کیفیت زندگی است. »

اگرچه طرحِ غرفه، از لحاظ سناریویی که برای آن طراحی شده و استعاره‌ای که از زبانِ معمارانِ آن شنیدیم، جالب به نظر می‌رسد؛ اما به نظر نمی‌‌آید که این مفهومِ انتزاعی، با دیدن تصاویرِ غرفه یا حتی حضور کوتاه در آن قابل فهم باشد. به علاوه این که دیواره‌ی تعاملی و بخشی که با تکنولوژی دیجیتال طراحی شده است، سناریوی بازدید را تا حدودی شلوغ کرده و همچنین به نوعی منجر به فهم ناقص طرح نیز شده است! 

توسط محدثه آهنی امینه ؛ ۲۹ خرداد ۱۳۹۵

داستان استفاده از تکنولوژی "نگاشت تصویر بر روی سطوح" یا همان ویدئو مپینگ(video mapping)، به سال ۱۹۶۹م، برمی گردد و چند سالی است که بهره مندی از این تکنولوژی در معرفی آثار معماری فاخر و ارزشمند در کشور جایگاه ویژه ای یافته. یکی از این آثار، مربوط به هنرمند برلینی، فیلیپ گایست(Philip Geist)، است که سال گذشته در میدان آزادی، به مدت سه روز به اجرا درآمد. او ایده ی اجرای این اثر مفهومی(performance) را ، دروازه واژه ها انتخاب کرد که به نظر با ویژگی های ظاهری و باطنی بنا، به عنوان متن اصلی، منطبق است. ضمن اینکه او سعی می کند مفهوم اصلی پنهان در اثر خود را بیشتر توضیح دهد. "دروازه ها، محل تلاقی  هستند، جایی که نو و کهنه به یکدیگر می رسند، جایی که بازگشت و نگاه به گذشته و همچنین چشم انداز به پیشرفت و تحول، امکان پذیر می گردد..."

اگرچه کاستی های زیادی در اجرای این پروژه به چشم می خورد، اما آن چه که به عنوان یکی از دست آوردهای اصلی این پروژه می توان به آن اشاره کرد، نقش جدیدی بود که این بنا به خود گرفت. اینکه اگر تاکنون شکوه این بنا در رسانه های مختلف، تنها به عنوان سمبلی از آزادی، رهایی و استقلال مردم ایران زمین از سلطه بیگانگان جلوه گر بود، حال چهره ی دیگری هم یافته و آن چشم اندازی است که برای پیشرفت و آبادانی ایران ترسیم می کند که اتفاقی است در نوع خود کم نظیر.

توسط محدثه آهنی امینه ؛ ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۵

" بگذار عطر تو را در این هوا نفس بکشم...چه احساس می کنم... چه می شنوم...روح من با عطر وجودت پرواز می کند...روایتی متفاوت از حس و حالی معنوی...راوی این حس، فضاست...بناست فضا، با قالب و فرمی که به خود گرفته، امکانی را برای مخاطب ایجاد کند که حول مضمون اثر، او را به تأمل وادارد... این فضا در تلاش است که در مخاطب یک لحظه درنگ ایجاد کند؛ درنگی که ممکن است در شلوغی و هیاهوی زندگی شهری کمتر به سراغش بیاید. به علاوه اینکه سعی می کند حس آرامش موجود در اماکن مقدس را به او یادآور شود...حس و حالی که به زعم من، قطعه گمشده ی هنر امروز سرزمین ماست.."

این ها تک جمله هایی است از دو هنرمند جوان، که دغدغه هنر تأثیرگذار را به لحاظ معنوی دارند. آن ها این اثر را مصادف با بعثت رسول اکرم(ص) طراحی کردند که به مدت یک هفته در خانه هنرمندان برای عموم به نمایش در آمد. طرحی فی البداهه که در طول مدت  برگزاری نمایشگاه، تکمیل شد...

در این نمایش زنده، مخاطب با هنرمند در حین خلق اثرش مواجه می شود تا ایده ای که طراح در ذهن دارند به بهترین شکل ممکن محقق شود؛ آدم و حوا، نقش ازلی می زنند! طراحان این اثر معتقدند قالب هنر مفهومی (performance) در القای حس آرامشی که در ذهن دارند، هم خوانی داشته و به زعم آن ها بهترین گزینه می تواند باشد؛ چراکه مؤلفه های موجود در چنین قالبی، ضمن ایجاد تأثیری عمیق ، از نظر بافت زمانی نیز با مخاطب هم آهنگی دارد.  

این که هنرمندان سرزمین مان، دغدغه هایی از این جنس دارند، بسیار ارزشمند است؛ اما همیشه نحوه برخورد با مفاهیمی از این جنس مسئله برانگیز است. آیا می توان چنین مفاهیمی را در هر قالب و هر ظرفی روایت کرد؟ آیا نباید برای طراحی چنین آثاری به گفتمانی خاص پایبند بود؛ آثاری که ساختارش را وام دار جهان بینی مشخصی می داند؟ و سوالات بسیاری از این دست که نقد و تحلیل این گونه آثار را به مراتب پیچیده کرده و تأملی عمیق تر را می طلبد...

اخبار هنر مفهومی

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

چه موضوعاتی، مسائل روز پویانمایی ایران هستند؟  تنوع نرم افزارهای کامپیوتری، تسهیل بودجه ی لازم برای تولید پویانمایی های بلند، مدیریت ناکارآمد و روحیه فردگرایی ایرانیان، فیلم نامه های نامناسب، تولید پویانمایی با شاخصه های ملی و دینی و... . نکاتی که با تکرار شدن از زبان فعالین این عرصه به مسائلی روزمره تبدیل شده اند. در چنین شرایطی شنیدن "مطالعات انیمیشن" عجیب می نماید. 

animation studies

توسط زهرا اردکانی ؛ ۳۱ مرداد ۱۳۹۵

«نشان لیاقت» در واقع نوعی مستندنگاری تصویری در قالب موشن گرافیک است. خانه طراحان انقلاب اسلامی در این اثر به سراغ دو حادثه مشابه رفته تا پرده از حقیقت آمریکایی بردارد. در حادثه نخست که به تیر ماه سال ۱۳۷۶ باز می‌گردد، ناو آمریکایی وینسنس با شلیک موشک، هواپیمای مسافربری ایران را با ۲۹۰ سرنشین بر فراز خلیج فارس سرنگون کرد. پنج ماه پس از این واقعه دلخراش، هواپیمای آمریکایی پرواز پان امریکن که قصد عزیمت از لندن به نیویورک را داشت، به ناگاه در آسمان دهکده کوچک لاکربی منفجر شد. 

هر چند مسئول بمب گذاری در حادثه لاکربی مشخص نشد، اما دولت‌های ایالات متحده آمریکا و بریتانیا، با استفاده از قدرت خود، لیبی را مسئول این بمب‌گذاری معرفی کردند و این امر منجر به اعمال تحریم‌های بین‌المللی علیه این کشور شد. با این حال دولت آمریکا، این کشور به اصطلاح مدافع حقوق بشر، مسئولیت حمله موشکی به هواپیمای مسافربری ایران را نپذیرفت و حاضر به عذرخواهی نشد، حتی ویلیام راجرز فرمانده ناو جنگی آمریکا در پایان خدمت خود مدال شجاعت نیز دریافت نمود.

خانه طراحان انقلاب اسلامی با کنار هم قرار دادن مستندات به جای مانده از این دو حادثه مرگبار، به سادگی تضاد رفتاری حاکم بر دولت‌ آمریکا و منفعت طلبی آنان را در هفت دقیقه به تصویر درآورده، به طوری که با مشاهده موشن گرافیک «نشان لیاقت» در می‌یابیم که گویا حقوق آمریکایی بالاتر از هر حقوق بشری قرار دارد.

توسط سیده زهرا موسوی ؛ ۱۷ مرداد ۱۳۹۵

کودکان زیر سن دبستان با دنیای نشاط انگیزشان یکی از گروه مخاطبین  شبکه  کودک و نوجوان هستند. انیمیشن هایی با تمرکز بر این رده ی سنی وجود دارد ولی تعدادشان در مقایسه با مدت زمان کلی پخش اندک است. به تازگی تولید انیمیشن های آموزشی ویژه مخاطبین زیر سن دبستان روندی جدی تر به خود گرفته است. رسول حسینی یکی از کارگردانان فعال در این زمینه در حال تولید سریال انیمیشنی با نام " کوکوبوبو" است. پای صحبت های او می نشینیم و با فضای این سریال و ویژگی های  انیمیشن مختص به خردسالان بیشتر آشنا می شویم.

اخبار سینما و انیمیشن

زهرا کشاورز ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۵
سیده زهرا موسوی ؛ ۹ مرداد ۱۳۹۵
فاطمه سادات تهامی ؛ ۳۰ خرداد ۱۳۹۵
کلثوم پیامنی ؛ ۲۳ خرداد ۱۳۹۵
محدثه آهنی امینه ؛ ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۵
زهرا اردکانی ؛ ۹ ارديبهشت ۱۳۹۵
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود