نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط مرضیه اصلانی ؛ ۱۶ آذر ۱۳۹۶

مقاله‌ای که در این اختصار به مفهوم سبک از منظر آن پرداخته شده، مقالۀ «تدوین شکل و دشواری‌های معماری معاصر ایران» نوشتۀ دکتر منصور فلامکی است که در دومین شمارۀ نشریۀ هنرهای زیبا به انتشار درآمده. در این مقاله نویسنده از نارسایی و سردرگمی ناشی از جهالت معماری معاصر ایران سخن گفته و این معماری را نیازمند اندیشه دانسته است؛ اندیشه‌ای که بتوان با آن سنجیده‌تر به آفرینش معماری دست یافت.

زهرا اردکانی ؛ ۱۹ آذر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۱۶ آذر ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۳۰ آبان ۱۳۹۶

۳۲ مطلب با موضوع «مجسمه‌سازی» ثبت شده است

اغراق در مجسمه های شهری/ مشهد

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۱۲ آذر ۱۳۹۴

بسیاری از هنرمندان عقیده دارند که هنر نباید مختص یک گروه خاص باشد و با آوردن هنرهای مختلف به میان مردم سعی می‌کنند، فضای جامعه را بیشتر به سوی داشتن نگاهی ظریف بین و هنردوست جلب کنند و همین طور به آثار هنری که در گوشه گالری‌ها و مجموعه‌ها خاک می‌خورند رنگ و بوی دیگری بخشند. شهرداری‌ها با حمایت از هنرمندان و ایجاد فضای مناسب می‌توانند نقش بسزایی در این امر داشته باشند.
مردم ایران از دیرباز ثابت کرده‌اند که هنردوست و هنر خواه هستند ولی زندگی شهری باعث فاصله گرفتن بسیاری از افراد جامعه از هنر و آثار هنری شده است. بسیاری از اشیاء در زندگی روزمره آن‌چنان به چشم نمی‌آیند ولی زمانی که ابعاد این اشیاء تغییر می‌کند و از حالت عادی خارج می‌شنود معنای دیگری می‌گیرند و حتی بسیاری از اشیای فراموش شده ارزشمند می‌شود. مجسمه‌های مشهد که در نوروز سال‌های ۹۱تا ۹۳ اجرا شد، توجه بسیاری را به خود جلب کرد و چهره‌ی شهر را تغییر داد. این مجسمه‌ها با بزرگ‌نمایی بسیاری از اشیای نوستالژی و پرخاطره برای شهروندان، بیننده را به دهه‌های۵۰ و۶۰ می‌برد. اغراق در ابعاد این اشیا به تأثیر بیشتر آن‌ها در بیننده کمک فراوانی کرده است. علاوه بر این فضایی شاد و با رنگ بوی عید را برای بینندگان تداعی می‌کنند. اجرای خوب و جانمایی درست این مجسمه‌ها باعث استقبال شهروندان و گردشگران از آن‌ها شده است. علاوه بر این مجسمه‌ها شهرداری مشهد تعداد زیادی المان‌های دیگر با رویکردهای مختلف در عید نوروز اجرا کرده است که قابل تأمل هستند. این رویکرد شهرداری با تغییراتی در عید نوروز سال ۹۴نیز زینت‌بخش شهر بود.

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ آذر ۹۴ ، ۱۲:۵۳
مینا مختارزاده

امسال نیز سازمان زیباسازی شهرداری تهران به مناسبت هفته دفاع مقدس، برنامه‌های متفاوت و متعددی را تدارک دید، که سومین سمپوزیوم مجسمه‌سازی شهدا تنها یکی از این ویژه برنامه‌ها به حساب می‌آمد. سومین دوره این سمپوزیوم هرچند تأخیری چهار ساله داشت اما برای نخسین بار بود که به صورت رقابتی برگزار گردید. 

شورای سیاست‌گذاری این دوره با توجه به خط مش خود ۱۵ مجسمه ساز را از میان هنرمندان معتبر این عرصه انتخاب نمود تا همه‌ی ظرفیت‌های موجود را برای بیان اهداف دفاع مقدس به کار گیرد. این هنرمندان به مدت یک هفته در باغ موزه دفاع مقدس گرد هم آمدند و به آماده سازی سردیس‌های شهدا پرداختند و در این بین تجربیات‌شان را نیز با هم به اشتراک گذاشتند. 

علی حاجی مرادی (سردار شهید علی هاشمی)، مهدی رنگچی( شهید محمد ولی سپهبد قرنی)، سجاد سلمان روغنی (شهید جواد فکوری)، حمید رضا صادق زاده (شهید مصطفی احمدی روشن)، هادی عرب نرمی (شهید مجید شهریاری)، حسین علی عسگری (شهید حسن تهرانی مقدم)، بیژن غنچه پور (شهید ولی فلاحی)، رضا قره‌باغی (شهید محمد بروجردی)، نادر قشقایی (شهید علی زارع نعمتی)، میثم کریم پور احمدی (شهید مسعود علیمحمدی)، ملک دادیار گروسیان (شهید مهدی زین الدین)، قدرت الله معماریان اصفهانی (شهید موسی نامجو)، نگار نادری پور (شهید سردار داوود کریمی)، جعفر نجیبی (شهید احمد کاظمی) و علی وزیری کنگ زیتون (شهید عباس دوران) ۱۵هنرمند مدعو این دوره بودند. 

شبیه سازی مناسب، لزوم توجه به شخصیت پردازی، در نظر گرفتن ویژگی‌های هنری، خلاقیت و توجه به رویکردهای جدید از جمله معیارهای اصلی این دوره از سمپوزیوم مجسمه‌سازی شهدا بود که هیأت داوران متشکل از ناهید سالیانی، مرتضی نعمت اللهی و ایرج محمدی، بر این اساس آثار نگار نادری‏‌پور، سجاد سلمان روغنی و علی وزیری را به عنوان سه اثر نخست برگزیدند و در ۲۹ شهریور ماه طی مراسم اختتامیه‌ از آنان تقدیر به عمل آوردند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ مهر ۹۴ ، ۲۲:۲۱
زهرا اردکانی

مجسمه‌های آهنین / بهرام آشفته

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۹ مرداد ۱۳۹۴

همین تکه آهن‌های قراضه‌ی بی خاصیت وقتی به دست اهلش بیافتند، چنان ارزشی می‌یابند که کسی فکرش را هم نمی‌کند. بهرام آشفته یکی از همان آدم‌های بلد و اهل فن است، که خوب می‌داند با قطعات زائد و بازیافتی خودروها چه‌ها که نمی‌شود کرد! روزگاری خودش تعمیرکار خودرو بوده، برای همین بهتر از دیگران زبان سرد این قطعات سرسخت فلزی را می‌فهمد و می‌تواند جان تازه‌ای به آن‌ها ببخشد. بهشت او انبار ضایعات است زیرا در آنجا می‌تواند ‌رویاهایش را با دست خود بسازد.

آشفته هنرمندی خودآموخته است، که از همان جوانی در کنار تعمیر خودرو، گاه دلش را به دریا می‌زد و با همان قطعات دوریزی که دم دستش بود، مجسمه‌ای می‌ساخت. همین گاه و بی‌گاه‌ها بالاخره کار دستش دادند و پایش را به دنیای هنر باز کردند. 

بهرام آشفته در سال ۸۵ به طور حرفه‌ای وارد هنر مجسمه‌سازی با قطعات دوریز خودرو شد. آثار او تلفیقی از هنر مدرن و کلاسیک هستند، که با تکنیک جوش‌کاری ساخته شده‌اند. چندین تُن قطعات خودرو، دستگاه موتورجوش، فرز، دیرل و... همه از همراهان او در ساخت این مجسمه‌های فلزی اند، البته در این حرفه خلاقیت حرف اول را می‌زند. 

کسب رتبه نخست در رشته حجم از نهمین جشنواره تجسمی فجر، برپایی ۱۳ نمایشگاه فردی و حضور در ۱۲ نمایشگاه گروهی ‌از جمله افتخارات و فعالیت‌های این هنرمند خطه‌ی آذربایجان شرقی به حساب می‌آیند.

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ مرداد ۹۴ ، ۱۰:۵۳
زهرا اردکانی

سنگ قبرهای باستانی / موزه آذربایجان

تاریخ نشر : شنبه / ۱۷ مرداد ۱۳۹۴

توجه به دنیای مردگان در همه‌ی تمدن‌های باستانی به چشم می‌آید؛ به‌طوری‌که هنرمندان حجار هر عصر می‌کوشیدند، اوج هنر خود را به کار گیرند تا متوفی در آرامش سفرش را به دنیای مردگان آغاز نماید. به همین دلیل سنگ قبرها یکی از جلوه‌های هنر دنیای مردگان به شمار می‌آیند که در طول ادوار مختلف دست‌خوش تغییرات بسیاری شده‌اند‌ و همچنان نیز از جایگاه خاصی برخوردارند.  

از دوران اساطیر تا پس از اسلام استفاده از قوچ‌های سنگی بر سر مزارها و ورودی قبرستان‌ها در ایران کاربرد بسیار داشته، آن چنان که در باور مردم، قوچ ها، توتم و نمادی از قدرت بودند. آن‌ها را به سبب راندن ارواح خبیثه شیاطین و حفاظت از ارواح پاک مردگان در گورستان‌ها و بر روی مزارها قرار می‌دادند. اما کشف تعداد بسیاری از این قوچ‌ها در مناطق ترک زبان نشان‌گر اهمیت این حیوان در میان آنان است؛ به‌طوری‌که این امر در داستان‌های فولکلور اقوام ترک زبان نیز به وضوح مشهود است. 

موزه آذربایجانِ شهر تبریز، گنجینه‌ای از سنگ‌ قبرهای قدیمی و باستانی اقوام ساکن در این مناطق را در خود جای داده و محل مناسبی برای مطالعه این موضوع به حساب می‌آید. در حیاط موزه می‌توان انعکاس هنرمندی حجاران هر عصر را در جلوه سنگ قبرهای مربوط به آن دوره مشاهده کرد و سیر تحول این هنر کمتر دیده شده را دنبال نمود. از مجسمه‌ها و تندیس‌های انتزاعی برگرفته از فرم قوچ تا حجاری صورتک‌هایی انسان‌گونه که بیشتر از این که شبیه آثار متأخر هنر مدرن باشند خود در این هنر متقدم اند. 

البته صد حیف که به جای نگهداری این آثار گران‌بها در بهترین شرایط، آن ها به شکلی تأسف آور در حیاط موزه نگهداری می‌شوند؛ به‌طوری‌که بدون ارائه کمترین اطلاعات به صورت نامناسبی در آن محل رها شده‌اند. قوچ‌های سنگی آذربایجان که روزی در باور این مردم متولد شدند حالا با گذر از صدها سال باید پیش چشمان‌شان جان ‌دهند و از بین بروند.

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۷ مرداد ۹۴ ، ۰۹:۳۹
زهرا اردکانی

خط در مجسمه‌های علی‌رضا آستانه

تاریخ نشر : يكشنبه / ۴ مرداد ۱۳۹۴

کوین شوارتز، استاد مطالعات فارسی دانشگاه مریلند در مقاله ای با عنوان "حروف فارسی"، در کنار پرویز تناولی و فرهاد مشیری از او به عنوان یکی از سه هنرمند ایرانی نام می‌برد که باعث گسترش خواص خط فارسی شده است. هرچند وی را بیشتر به سبب استفاده از رسانه‌های غیر مآلوف درکالیگرافى می‌شناسند اما در نقاشی و مجسمه نیز دستی دارد.

علی رضا آستانه در آثارش و به ویژه مجسمه‌هایش به دنبال یافتن جنبه‌های مینیمالیستی و چیدمان نوآورانه‌ای‌ در خط نویسی معاصر است. رابطه نشانه‌ای کلمه و شکل محوریت اصلی عمده آثار آستانه را به خود اختصاص داده اند به طوریکه در مجموعه «قفس های کلامی» شاهد رویکرد جدید او به ریخت کالیگرافی و استفاده مینیمال از آن در کالبد چیدمان های فلزی هستیم که منجر به خلق آثاری منحصر به فرد در مجسمه سازی معاصر ایران شده است. هر یک از آثار  این مجموعه‌ نتیجه‌ی کنجکاوی و بازیگوشی او در عین پذیرفتن محدودیت‌ها و امکانات ذاتی کالیگرافی است؛ نه تلاش برای نوآوری و بداعت، که خود معتقد است این گزینه آخر اصلا دغدغه‌ی او نبوده و نیست.

تاکنون نمایشگاه های بسیاری از آثار این هنرمند ایرانی در تهران و سایر کشورهای دیگر برپا گردیده است که «عملکرد گل‌ها» در گالری هما از جمله نمایشگاه‌های متأخر او در سال ۱۳۹۴ می‌باشد. همچنین آثار او  تا به حال در حراجی‌های معتبر بین المللی همچون کریستی، بونامز، ساتِبیز، میلون فرانسه و حراج تهران به مزایده گذاشته شده و مورد توجه علاقه‌مندان به این هنر قرار گرفته است.  در دوسالانه (بی ینال) ونیز ۲۰۱۵ نیز نقاشی‌های این هنرمند در پاویون ایران به نمایش در آمدند. 

 کالیگرافی اصطلاحی غربی است که به هنر خوشنویسی اطلاق می‌شود. حالتی نقاشی گونه که در آن خطوط با یکدیگر برخورد دارند و در واقع نوعی چیدمان خط  است. این هنر متفاوت از حروف‌نگاری (تایپوگرافی) به حساب می‌آید.

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۴ مرداد ۹۴ ، ۱۲:۰۵
زهرا اردکانی

زندگی و مسائل آن / احد حسینی

تاریخ نشر : سه شنبه / ۱۶ تیر ۱۳۹۴

به تشویق پرویز تناولی در ۲۸ سالگی راهی ایتالیا می‌شود، در آکادمی «هنرهای زیبای فلورانس» به هنورآموزی می‌پردازد و سرانجام با اخذ مدرک به ایران باز می‌گردد. مطالعات و تحقیقات او در حوزه‌هایی چون فلسفه، روان شناسی و جامعه شناسی سبب می‌شود تا به مدت پنج سال در زیرزمین خانه اش به ساختن مجسمه‌هایی عظیم با مضمون مصائب پیش روی انسان ها بپردازد. 

مجموعه بزرگ و رُعب انگیز «زندگی و مسائل آن»، شامل ۱۴ مجسمه از زندگی انسان و مصائب مربوط به زندگی مردم سراسر جهان است، که از این بین می توان به جام جهان نما، خانواده پراولاد، تبعیض نژادی، هیولای مرگ، اضطراب، زندانی سیاسی، گرسنگان، بیچارگان، زنجیرهای بدبختی، مرد صلح و چند موضوع دیگر اشاره کرد. این آثار از جنس گچ فشرده هستند که درون آن‌ها اسکلت آهنی به کار رفته است و در موزه آذربایجان شهر تبریز نگهداری و نمایش داده می‌شوند. 

دغدغه اصلی هنرمندی اندیشمند چون احد حسینی صلح و دوستی است و همین امر سبب شد تا به چهل کشور دنیا سفر کند. او همچنین به خاطر صلح در جهان چهار نظریه نوشت که همزمان با اولین نمایشگاه وی در سازمان جهانی یونسکو ارائه گردید. احد حسینی در بین سال‌های ۶۳ تا ۶۹ به فرانسه عزیمت کرد و در موسسه «آرت دکوراتیو» مجسمه سازی مدرن را فرا گرفت. مهمترین اثر او در این دوره ساخت مجسمه «مونالیزا» اثر لئوناردو داوینچی هنرمند شهیر دوره رنسانس است. حسینی علت ساخت این مجسمه را لبخند مونالیزا می‌داند و معتقد است لبخند سمبل دوستی و صلح است. او در این مدت جوایز و افتخارات زیادی را کسب کرده اما سرانجام در سال ۷۸ به زادگاه خویش یعنی تبریز باز می‌گردد و مجسمه‌های بسیاری را با مضمون انقلاب اسلامی، شهدا و بزرگان آذربایجان می‌سازد. مجسمه مشاهیر استان‌های همدان، زنجان و آذربایجان شرقی از جمله ساخته های این هنرمند بزرگ است که در میادین این شهرها نصب شده‌اند.

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۶ تیر ۹۴ ، ۱۲:۳۳
زهرا اردکانی

چادرزری / گروه هنری کفشدوزک

تاریخ نشر : يكشنبه / ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۴

گاهی برخی موضوعات  آن‌قدر بین ما مورد حساسیت‌های بی‌جا قرار می‌گیرند که هنرمندان برای پیاده‌سازی مقوله‌های آشنا و شناخته‌شده محتاط می‌شوند، این شاید مانع روشنگری و شناخت در عرصه‌های فرهنگی شود.

گروه هنری "کفشدوزک "چنین ترسی را کنار گذاشته و به تولید مجسمه و جاسوییچی‌های فانتزی "چادر زری" پرداخته است.

از آنجا که چادر بخشی از فرهنگ ما بوده و هست، گروه هنری "کفشدوزک" در کنار تزیین فضای خانه‌هایمان، به کارکرد چادرزری برای جاسوییچی هم فکر کرده تا نگاه متفاوت و ساده تری به چادر داشته باشیم. البته این نکته را باید در نظر گرفت که گاهی مرز بین فانتزی و تمسخر بسیار باریک می شود و این گونه بازنمایی‌های تصویری ظرافتی دارد که باید مورد تفکر و دقت قرار بگیرد.

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۰ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۱:۱۳
سارا شمعی
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود