نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷

«دو دو» یک صندلی چند منظوره و یا به اصطلاح چندکاره می‌باشد که توسط محمد انجوی امیری، دانشجوی رشتۀ طراحی صنعتی در مقطع کارشناسی از دانشگاه هنر اسلامی تبریز، طراحی و در مسابقۀ جهانی جایزه بزرگ طراحی موسوم به A’Design Award & Competition موفق به کسب مدال برنز بخش مبلمان، اقلام تزئینی و طراحی داخلی خانه، در سال ۲۰۱۸ گشته است.

دودو صندلی است که با ایدۀ ساده گرایی شکل گرفته و ریشه در کودکی‌های طراح دارد، به طوری‌که او بازی‌های کودکانۀ خود با شانه‌ها و متصل نمودن آنان به یکدیگر را الهام بخش ساخت چنین محصولی می‌داند. مهم‌ترین ویژگی این صندلی حفظ سادگی ضمن برخورداری از کارآیی بالا می‌باشد. سادگی نه تنها در فرم بلکه در مواد اولیه این محصول رعایت شده و همین امر سبب ارتباط بهتر کاربر با محصول گشته است. 

ساختار اصلی این صندلی ترکیبی از چوب راش و فولاد ضد زنگ می‌باشد. به طوری‌که بدنۀ اصلی از دو بازو، سه مفصل یا لولا متحرک و دو مفصل ثابت تشکیل گردیده است. به همین سبب دودو یک صندلی با قابلیت تبدیل به یک میز یا چهارپایه می‌باشد، زیرا مفاصل متحرک با قابلیت قفل شدن، می‌توانند وزن را در زمان چرخش و تغییر از حالت صندلی به میز و یا بالعکس، تحمل نمایند و نیاز کاربر را بسته به شرایط موجود برطرف کنند. 

زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
زهرا اردکانی ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷
زهره حاضری ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷

سنگ قبرهای باستانی / موزه آذربایجان

تاریخ نشر : شنبه / ۱۷ مرداد ۱۳۹۴

توجه به دنیای مردگان در همه‌ی تمدن‌های باستانی به چشم می‌آید؛ به‌طوری‌که هنرمندان حجار هر عصر می‌کوشیدند، اوج هنر خود را به کار گیرند تا متوفی در آرامش سفرش را به دنیای مردگان آغاز نماید. به همین دلیل سنگ قبرها یکی از جلوه‌های هنر دنیای مردگان به شمار می‌آیند که در طول ادوار مختلف دست‌خوش تغییرات بسیاری شده‌اند‌ و همچنان نیز از جایگاه خاصی برخوردارند.  

از دوران اساطیر تا پس از اسلام استفاده از قوچ‌های سنگی بر سر مزارها و ورودی قبرستان‌ها در ایران کاربرد بسیار داشته، آن چنان که در باور مردم، قوچ ها، توتم و نمادی از قدرت بودند. آن‌ها را به سبب راندن ارواح خبیثه شیاطین و حفاظت از ارواح پاک مردگان در گورستان‌ها و بر روی مزارها قرار می‌دادند. اما کشف تعداد بسیاری از این قوچ‌ها در مناطق ترک زبان نشان‌گر اهمیت این حیوان در میان آنان است؛ به‌طوری‌که این امر در داستان‌های فولکلور اقوام ترک زبان نیز به وضوح مشهود است. 

موزه آذربایجانِ شهر تبریز، گنجینه‌ای از سنگ‌ قبرهای قدیمی و باستانی اقوام ساکن در این مناطق را در خود جای داده و محل مناسبی برای مطالعه این موضوع به حساب می‌آید. در حیاط موزه می‌توان انعکاس هنرمندی حجاران هر عصر را در جلوه سنگ قبرهای مربوط به آن دوره مشاهده کرد و سیر تحول این هنر کمتر دیده شده را دنبال نمود. از مجسمه‌ها و تندیس‌های انتزاعی برگرفته از فرم قوچ تا حجاری صورتک‌هایی انسان‌گونه که بیشتر از این که شبیه آثار متأخر هنر مدرن باشند خود در این هنر متقدم اند. 

البته صد حیف که به جای نگهداری این آثار گران‌بها در بهترین شرایط، آن ها به شکلی تأسف آور در حیاط موزه نگهداری می‌شوند؛ به‌طوری‌که بدون ارائه کمترین اطلاعات به صورت نامناسبی در آن محل رها شده‌اند. قوچ‌های سنگی آذربایجان که روزی در باور این مردم متولد شدند حالا با گذر از صدها سال باید پیش چشمان‌شان جان ‌دهند و از بین بروند.

درباره نویسنده
من "زهرا اردکانی" یکی از نویسندگان سایت خط هستم

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
زهرا اردکانی ؛ ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود