نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶

در کشور ما ارزش های ملی و مذهبی فراوانی وجود دارد که می تواند موضوعات خوبی برای تصویرگران و دیگر هنرمندان برای خلق آثار هنری باشد. برای مثال اعیاد ملی و مذهبی، دفاع مقدس، داستان های پیامبران و داستان های مذهبی و... 
مهدیه قاسمی در اکثر آثار خود به تصویرگری موضوعات ارزشی برای کودکان و نوجوانان پرداخته است مانند جشن های مذهبی که کودکان در آن ها شرکت دارند، بیان مقام شهدا برای کودکان، داستان های مذهبی و...
 آنچه در آثار مهدیه قاسمی جلب نظر می کند تکنیک نیست بلکه موضوعاتی است که وی انتخاب می کند و با نگاهی جدید آن ها را به تصویر می کشد. توجه به آموزش مباحثی مانند حجاب نیز در آثار وی به چشم می خورد  و این در حالی است که متاسفانه در بسیاری از آثار کودک این مساله نادیده گرفته می شود. تکنیک قالب در آثار، تکنیک دیجیتال است و نقطه ضعف اجرای دیجیتال این آثار آن است که در بعضی قسمت ها خطوط دیجیتالی بسیار محسوس اند و از کیفیت کار می کاهند.

نرگس کیان مهر ؛ ۲۴ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۸ شهریور ۱۳۹۶
نرگس کیان مهر ؛ ۸ شهریور ۱۳۹۶

۲۹ مطلب با موضوع «مجسمه‌سازی» ثبت شده است

سفال یا مجسمه /سکینه آقانسب

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۱۴ مرداد ۱۳۹۵

ساخت مجسمه با گل، مخاطرات خاص خودش را دارد و همین‌طور محدودیت‌هایی که شاید باعث شود تلاش هنرمند پس از روزها کار و زحمت، به نتیجه نرسد؛ اما با تمام سختی‌ها، تجربه احساس بی‌نظیر کار با خاک و آب، باعث می‌شود بسیاری از هنرمندان این ریسک‌ها را بپذیرند. چند سالی است گل سلولزی که بسیاری از این مخاطرات را برای هنرمندان کاهش داده، موردتوجه قرارگرفته. پایین آمدن احتمال شکست و  ترک‌خوردگی پس از اتمام کار و در حین خشک شدن، قابلیت ترمیم کار در تمامی مراحل و برخی دیگر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این ماده، منجر به اقبال هنرمندان سفالگر شده است. خواص ویژه‌ی این ماده باعث شده است، میان هنرمندان با عنوان "جادوی گل سلولزی" معروف شود.
خانم سکینه آقانسب ازجمله هنرمندان این رشته است که تجربه‌ی فراوانی در کار با گل سلولزی دارد و از این ماده در ساخت مجسمه‌های متعدد و دیگر آثار هنری بهره برده. علاوه بر کار با این ماده، ایشان با گل معمولی نیز آثار زیادی را آفریده که در نمایشگاه‌های مختلف  ازجمله در دوره‌های مختلف  دوسالانه  سفال و سرامیک،  در معرض دید عموم قرارگرفته است. یکی از آثار شاخص این هنرمند با گل سلولزی، اثر شوق پرواز است که برگزیده‌ی جشنواره هنرهای تجسمی فجر در سال ۱۳۹۰بود. مجسمه‌ی مسجد نیز ازجمله آثار تحسین‌شده در دوسالانه‌ی هشتم سفال و سرامیک است.
گل سلولزی ماده‌ای نسبتاً نوظهور در ایران محسوب می‌شود که بسیاری از قابلیت‌های آن در آثار خانم آقانسب مشهود است، اما این ماده ویژگی‌های فراوان دیگری نیز دارد که با استفاده‌ی روزافزون هنرمندان از آن‌، کشف و موردتوجه قرار خواهد گرفت.

شوق پرواز

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۵ ، ۱۱:۴۳
مینا مختارزاده

منجی درختان / محمد راست‌گو

تاریخ نشر : سه شنبه / ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۵

این روزها که گاه به گاهی خبر کم شدن درختان را از خیابان‌های تهران می‌شنویم، از چنارهای ولی‌عصر گرفته تا درختان باغ تجریش، نیاز به صدایی بلندتر هست که از گلوی درختان فریاد بزند و نشان دهد که درختان خیلی هم بی زبان نیستند..
محمد راست‌گو مجسمه‌سازی است که این دغدغه را در مجسمه‌های‌ش به تصویر کشیده و آن‌ها را به حفظ درختان مامور کرده است. شخصیت‌های او ما را به یاد مجسمه‌ی اطلس می‌اندازند که زمین را بر دوش خود گرفته و به سختی حمل‌ش می‌کند. او دو مرد سفید رنگ را در حالتی ساخته که هر یک به زیر درختی در حال سقوط رفته‌ و با دشواری مانع از سقوط درخت‌ها می‌شوند. راست‌گو برای طراحی مجسمه‌های‌ش خود به جای آن‌ها قرار گرفته و با انتخاب حالت ایستادن آن‌ها، مدل‌سازی‌های ابتدایی را انجام داده و با ساختن قطعات مجزا از هم، آن‌ها را به بدنه‌ی اصلی متصل کرده است. 
راست‌گو در مصاحبه‌اش با نشریه خط این گونه می‌گوید: « قبل از نصب مجسمه کنار درخت ایستادم و می‌دیدم که هیچ کس به درخت و اطرافش توجه نمی‌کرد، حتی وقتی مجسمه را قبل از نصب کنار درخت قرار داده بودم نیز کسی به آن‌ها توجهی نمی‌کرد. مرحله سوم نوبت به نصب مجسمه رسید. پس از نصب با فاصله عابران را تماشا می‌کردم، همه‌ی آن‌ها مجسمه و درخت را می‌دیدند، مکث می‌کردند، برای درخت ناراحت می‌شدند و در انتها از توجه کردن به وضع فعلی آن خوش‌حال بودند.»

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۵ ، ۱۳:۵۱
فرزین خاکی

آثار دومین سمپوزیوم مجسمه تبریز / شهرداری تبریز

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۷ اسفند ۱۳۹۴

«دومین سمپوزیوم ملی مجسمه‌ تبریز» با هدف توسعه هنر مجسمه‌سازی و ورود آن به فضای شهری در تابستان سال جاری -۱۳۹۴- با دو موضوع ولایت و آزاد، برگزار شد و از میان حدود ۴۲۰  اثر ارسال شده به دبیرخانه سمپوزیوم، پس از طی سه مرحله داوری مقدماتی و یک مرحله داوری نهایی، ۳۰ اثر به عنوان اصلی و  ۱۰ اثر به عنوان ذخیره، توسط هیات داوران معرفی شدند. دو اثر نیز به صورت افتخاری توسط هنرمندان مطرح کشور آقایان رضا حسن‌زاده و منصور طبیب‌زاده، اجرا گردیدند. 

حال در آستانه نوروز ۹۴، شاهد نصب این مجسمه‌های سنگی در سطح شهر تبریز هستیم؛ اما مسئله‌ای که بیش از هر چیز در مواجه با این آثار خودنمایی می‌کند، عدم تناسب مجسمه‌ها با محیط پیرامونی و فقدان هویت بصری آن‌ها است. به طوری‌که گویا هیچ یک از آثار برگزیده ارتباطی با موضوع ولایت نداشته‌اند و همه آثار صرفاً در بخش آزاد پذیرفته شده‌اند! 

هر چند این دومین تجربه تبریز در برگزاری سمپوزیوم مجسمه‌سازی است و نشانگر افق دید وسیع مسئولین مربوطه نسبت به کارکرد هنر و به ویژه مجسمه‌ در سطح شهر است، ولی شاخصه‌های مثبت این رویداد ملی نباید بر روی ضعف‌ها و کاستی‌های آن سایه بی اندازد. به ویژه اکنون که آثار در سطح شهر میزبان مسافران نوروزی هستند فرصت خوبی است تا نقاط ضعف آثار در تعامل با محیط و افراد، شناسایی شده و در فرصت باقی مانده تا دوره سوم سمپوزیوم مجسمه تبریز، هنرمندان و برگزارکنندگان نقاط ضعف خود را برطرف کنند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ اسفند ۹۴ ، ۲۳:۲۴
زهرا اردکانی

تجسم شعر / رضا لواسانی

تاریخ نشر : دوشنبه / ۳۰ آذر ۱۳۹۴

مجسمه‌های رضا لواسانی را احتمالا در نگاه اول نخواهید فهمید. او به دلیل علاقه‌ی فراوان‌ش به ادبیات، سعی در مجسم کردن واژه‌ها و مفاهیمی از شعرهای حافظ و مولانا داشته است. او معتقد است که بیرون کشیدن لغات از کاغذ و تبدیل آن‌ها به فرم‌های سه‌بعدی کار دشواری است، که روآوردن بیش‌تر هنرمندان به آثار فرمی و غیرمفهومی نیز احتمالا به همین دلیل است. مجسمه‌های دو نمایش‌گاه اخیر لواسانی در گالری اثر با عناوین «حیرت» و «زندگی»، هر کدام نتیجه‌ی سه سال تلاش او برای ساخت این آثار عظیم با تکنیک پایپه ماشه یا خمیر کاغذ هستند. غیر از دلایل شخصی او برای استفاده از این تکنیک، خمیر کاغذ مجسمه‌ها را به آثاری سنگی شبیه می‌کند که در عین حال جزئیات فراوانی دارند و این شاید نخستین عامل جذابیت آن‌هاست. لواسانی با بزرگ کردن ابعاد مجسمه‌های‌ش تا اندازه‌ی دو و سه متر، قصد برانگیختن اعجاب تماشاگر در وهله‌ی اول، و سپس انتقال مفهوم مورد نظر خود را از طریق عنوان هر کار داشته است. بی‌رنگی این آثار هم‌چون کاری که عکس‌های سیاه و سفید در عکاسی می‌کنند، اجازه‌ی درگیر شدن بیش‌تر مخاطب با فرم‌پردازی و عمیق شدن در معنای آن را خواهد داد. اگرچه توانایی هنرمند در پرداخت فرمی این مصالح برای همه جالب بوده است، اما مجسمه‌ها بیش از اندازه به لغات مورد نظر او نزدیک‌اند و این امکان دریافت یک مفهوم کلی از اثر را کاهش داده و آن را مشروط به خواندن عنوان هر اثر می‌کند.

نفخ صور

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۰ آذر ۹۴ ، ۱۲:۵۵
فرزین خاکی

اغراق در مجسمه های شهری/ مشهد

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۱۲ آذر ۱۳۹۴

بسیاری از هنرمندان عقیده دارند که هنر نباید مختص یک گروه خاص باشد و با آوردن هنرهای مختلف به میان مردم سعی می‌کنند، فضای جامعه را بیشتر به سوی داشتن نگاهی ظریف بین و هنردوست جلب کنند و همین طور به آثار هنری که در گوشه گالری‌ها و مجموعه‌ها خاک می‌خورند رنگ و بوی دیگری بخشند. شهرداری‌ها با حمایت از هنرمندان و ایجاد فضای مناسب می‌توانند نقش بسزایی در این امر داشته باشند.
مردم ایران از دیرباز ثابت کرده‌اند که هنردوست و هنر خواه هستند ولی زندگی شهری باعث فاصله گرفتن بسیاری از افراد جامعه از هنر و آثار هنری شده است. بسیاری از اشیاء در زندگی روزمره آن‌چنان به چشم نمی‌آیند ولی زمانی که ابعاد این اشیاء تغییر می‌کند و از حالت عادی خارج می‌شنود معنای دیگری می‌گیرند و حتی بسیاری از اشیای فراموش شده ارزشمند می‌شود. مجسمه‌های مشهد که در نوروز سال‌های ۹۱تا ۹۳ اجرا شد، توجه بسیاری را به خود جلب کرد و چهره‌ی شهر را تغییر داد. این مجسمه‌ها با بزرگ‌نمایی بسیاری از اشیای نوستالژی و پرخاطره برای شهروندان، بیننده را به دهه‌های۵۰ و۶۰ می‌برد. اغراق در ابعاد این اشیا به تأثیر بیشتر آن‌ها در بیننده کمک فراوانی کرده است. علاوه بر این فضایی شاد و با رنگ بوی عید را برای بینندگان تداعی می‌کنند. اجرای خوب و جانمایی درست این مجسمه‌ها باعث استقبال شهروندان و گردشگران از آن‌ها شده است. علاوه بر این مجسمه‌ها شهرداری مشهد تعداد زیادی المان‌های دیگر با رویکردهای مختلف در عید نوروز اجرا کرده است که قابل تأمل هستند. این رویکرد شهرداری با تغییراتی در عید نوروز سال ۹۴نیز زینت‌بخش شهر بود.

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ آذر ۹۴ ، ۱۲:۵۳
مینا مختارزاده

امسال نیز سازمان زیباسازی شهرداری تهران به مناسبت هفته دفاع مقدس، برنامه‌های متفاوت و متعددی را تدارک دید، که سومین سمپوزیوم مجسمه‌سازی شهدا تنها یکی از این ویژه برنامه‌ها به حساب می‌آمد. سومین دوره این سمپوزیوم هرچند تأخیری چهار ساله داشت اما برای نخسین بار بود که به صورت رقابتی برگزار گردید. 

شورای سیاست‌گذاری این دوره با توجه به خط مش خود ۱۵ مجسمه ساز را از میان هنرمندان معتبر این عرصه انتخاب نمود تا همه‌ی ظرفیت‌های موجود را برای بیان اهداف دفاع مقدس به کار گیرد. این هنرمندان به مدت یک هفته در باغ موزه دفاع مقدس گرد هم آمدند و به آماده سازی سردیس‌های شهدا پرداختند و در این بین تجربیات‌شان را نیز با هم به اشتراک گذاشتند. 

علی حاجی مرادی (سردار شهید علی هاشمی)، مهدی رنگچی( شهید محمد ولی سپهبد قرنی)، سجاد سلمان روغنی (شهید جواد فکوری)، حمید رضا صادق زاده (شهید مصطفی احمدی روشن)، هادی عرب نرمی (شهید مجید شهریاری)، حسین علی عسگری (شهید حسن تهرانی مقدم)، بیژن غنچه پور (شهید ولی فلاحی)، رضا قره‌باغی (شهید محمد بروجردی)، نادر قشقایی (شهید علی زارع نعمتی)، میثم کریم پور احمدی (شهید مسعود علیمحمدی)، ملک دادیار گروسیان (شهید مهدی زین الدین)، قدرت الله معماریان اصفهانی (شهید موسی نامجو)، نگار نادری پور (شهید سردار داوود کریمی)، جعفر نجیبی (شهید احمد کاظمی) و علی وزیری کنگ زیتون (شهید عباس دوران) ۱۵هنرمند مدعو این دوره بودند. 

شبیه سازی مناسب، لزوم توجه به شخصیت پردازی، در نظر گرفتن ویژگی‌های هنری، خلاقیت و توجه به رویکردهای جدید از جمله معیارهای اصلی این دوره از سمپوزیوم مجسمه‌سازی شهدا بود که هیأت داوران متشکل از ناهید سالیانی، مرتضی نعمت اللهی و ایرج محمدی، بر این اساس آثار نگار نادری‏‌پور، سجاد سلمان روغنی و علی وزیری را به عنوان سه اثر نخست برگزیدند و در ۲۹ شهریور ماه طی مراسم اختتامیه‌ از آنان تقدیر به عمل آوردند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۲ مهر ۹۴ ، ۲۲:۲۱
زهرا اردکانی

مجسمه‌های آهنین / بهرام آشفته

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۹ مرداد ۱۳۹۴

همین تکه آهن‌های قراضه‌ی بی خاصیت وقتی به دست اهلش بیافتند، چنان ارزشی می‌یابند که کسی فکرش را هم نمی‌کند. بهرام آشفته یکی از همان آدم‌های بلد و اهل فن است، که خوب می‌داند با قطعات زائد و بازیافتی خودروها چه‌ها که نمی‌شود کرد! روزگاری خودش تعمیرکار خودرو بوده، برای همین بهتر از دیگران زبان سرد این قطعات سرسخت فلزی را می‌فهمد و می‌تواند جان تازه‌ای به آن‌ها ببخشد. بهشت او انبار ضایعات است زیرا در آنجا می‌تواند ‌رویاهایش را با دست خود بسازد.

آشفته هنرمندی خودآموخته است، که از همان جوانی در کنار تعمیر خودرو، گاه دلش را به دریا می‌زد و با همان قطعات دوریزی که دم دستش بود، مجسمه‌ای می‌ساخت. همین گاه و بی‌گاه‌ها بالاخره کار دستش دادند و پایش را به دنیای هنر باز کردند. 

بهرام آشفته در سال ۸۵ به طور حرفه‌ای وارد هنر مجسمه‌سازی با قطعات دوریز خودرو شد. آثار او تلفیقی از هنر مدرن و کلاسیک هستند، که با تکنیک جوش‌کاری ساخته شده‌اند. چندین تُن قطعات خودرو، دستگاه موتورجوش، فرز، دیرل و... همه از همراهان او در ساخت این مجسمه‌های فلزی اند، البته در این حرفه خلاقیت حرف اول را می‌زند. 

کسب رتبه نخست در رشته حجم از نهمین جشنواره تجسمی فجر، برپایی ۱۳ نمایشگاه فردی و حضور در ۱۲ نمایشگاه گروهی ‌از جمله افتخارات و فعالیت‌های این هنرمند خطه‌ی آذربایجان شرقی به حساب می‌آیند.

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ مرداد ۹۴ ، ۱۰:۵۳
زهرا اردکانی
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
مرضیه اصلانی ؛ ۴ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۱۲ خرداد ۱۳۹۶
فردین طهماسبی ؛ ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود