نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط مرضیه اصلانی ؛ ۱۶ آذر ۱۳۹۶

مقاله‌ای که در این اختصار به مفهوم سبک از منظر آن پرداخته شده، مقالۀ «تدوین شکل و دشواری‌های معماری معاصر ایران» نوشتۀ دکتر منصور فلامکی است که در دومین شمارۀ نشریۀ هنرهای زیبا به انتشار درآمده. در این مقاله نویسنده از نارسایی و سردرگمی ناشی از جهالت معماری معاصر ایران سخن گفته و این معماری را نیازمند اندیشه دانسته است؛ اندیشه‌ای که بتوان با آن سنجیده‌تر به آفرینش معماری دست یافت.

زهرا اردکانی ؛ ۱۹ آذر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۱۶ آذر ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۳۰ آبان ۱۳۹۶

۳۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «مجسمه» ثبت شده است

مجسمه‌های مینیاتوری / جهانگیر ارجمند

تاریخ نشر : دوشنبه / ۲۲ آبان ۱۳۹۶

جهانگیر ارجمند متولد سال ۱۳۰۱ خورشیدی و از جمله مجسمه‌سازان خوآموختۀ این مرز و بوم است، که همواره کوشید تاریخ فرهنگی، اجتماعی و سیاسی سرزمینش را در قالب تندیس‌های مینیاتوریش جاودانه سازد. آثار حجمی او همگی از ماده‌ای کم ارزش به نام یونولیت ساخته شده‌اند و عجب این‌جاست که تا پیش از او هیچ مجسمه‌ساز دیگری به سراغ این ماده نرفته بود و امروزه نیز کمتر کسی به سراغ آن می‌رود.

ارجمند اگر چه از کودکی به نقاشی علاقه داشت، اما از سن سی و چهار سالگی بدون طی مقدمات آکادمیک به مجسمه‌سازی روی آورد. ابزار کار او همواره یک تیغ ریش‌تراش نیمه شده بود، که با دستان هنرمندانۀ او از این یونولیت‌های بی‌جان، چهره‌هایی آشنا را بیرون می‌کشید. 

جهانگیر ارجمند ابتدا با تیغ ریش‌تراشی از دل یونولیت حجم کلی را بیرون می‌آورد، سپس با همان تیغ به ساخت جزئیات می‌پرداخت. پس از آن نیز به‌ وسیلۀ سمباده‌های نرم، روی صورت را با توجه به رنگ چهره، جورابِ زنانۀ نازک می‌چسباند و در نهایت صورت را گریم می‌کرد. هم چنین رنگ‌گذاری بر روی چهره، به وجود آوردن ابرو، مو، ریش و سبیل به وسیله پشم‌گوسفند خود‌رنگ و در مواردی موی انسان انجام می‌شد. دوخت و دوز لباس، کفش و کلاه نیز  همگی با دقت فراوان در انتخاب جنس و رنگ پارچه صورت می‌گرفت و در نهایت با دست دوخته می‌شد. 

استاد جهانگیر ارجمند یک سال پیش از ترک این دیار، در بهمن‌ ماه سال ۱۳۹۱ مجموعه مجسمه‌های مینیاتوری مردم‌شناسی‌اش را به باغ نگارستان دانشگاه تهران اهدا نمود و آثار ایشان پس از آماده‌سازی مکان مناسب برای نمایش و بازدید عموم، از تیرماه سال ۱۳۹۳ در معرض دید علاقه‌مندان به حوزۀ مجسمه‌سازی قرار گرفت. لازم به ذکر است که  دیگر آثار جهانگیر ارجمند هم‌چون مجموعه تندیس‌های مردم‌شناسی اقوام ایرانی توسط سفارت آلمان خریداری و به آن کشور منتقل شده و برخی از آثار ایشان نیز در آمریکا می‌باشد. هم‌چنین در موزه صنایع دستی ولنجک نیز تعدادی از تندیس‌های جهانگیر ارجمند نگهداری می‌گردد. 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ آبان ۹۶ ، ۱۱:۳۶
زهرا اردکانی

مجسمه‌های فلزی / مش اسماعیل

تاریخ نشر : جمعه / ۲۱ مهر ۱۳۹۶

توکل اسماعیلی، متولد ۱۳۰۲ در قزوین و بزرگ شدۀ محلۀ نازی‌آباد تهران می باشد، که بیشتر او را با نام «مش اسماعیل» می‌شناسند. مش اسماعیل هر چند کار خود را از سال ۱۳۴۲ به عنوان مستخدم در کارگاه مجسمه‌سازی دانشکدۀ هنرهای زیبا دانشگاه تهران آغاز کرد، اما دیری نگذشت که به واسطۀ ذوق هنری خود‌ و تجربیات دیداری‌ که در کارگاه مجسمه کسب کرده بود، توانست به هنرمندی خودآموخته بدل شود و آثار بدیع و نویی را در عرصه مجسمه‌سازی ایران خلق نماید. 

هرچند مش اسماعیل در سال‌های ابتدایی استخدام در دانشگاه، مجسمه‌های سفالی نیز می‌ساخت؛ اما عمده شهرت او به واسطه مجسمه های فلزی‌‌اش است. در واقع او از نخستین هنرمندان عرصۀ مجسمه‌سازی ایران است که آهن را جایگزین گِل رُس و سنگ کرد. مش اسماعیل در زمینۀ مجسمه‌های فلزی با مفتول، از تکه‌های ورق آهن و زائده‌های کار دیگران استفاده می کرد. او شیوه خاص خودش را داشت؛ به طوری‌که از بافت جوشکاری به خوبی استفاده می‌کرد و این بافت در کنار حالت ساده فرم‌هایش و تجسم ناخودآگاه او از پیکره‌ها، نشأت گرفته از ارتباط شفاهی او با هنرهای قدیمی ایران بود. 

آثار خلق شده توسط مش اسماعیل همواره برگرفته از مضامین عامیانه، اسطوره‌های آشنای ایرانی و کاراکترهای روزمره در زندگی اجتماعی اطرافش بود. حتی پس از پیروزی انقلاب نیز مش اسماعیل به واسطه حضور در جنگ تحمیلی، مجسمه‌هایی با موضوع خانواده شهدا، رزمندان، زنان جنگ زده و نمونه‌هایی از این دست ساخت که نشان‌گر ارتباط قوی او با فضای پیرامونش بود.

با این حال آثار مش اسماعیل همواره از سادگی خاصی برخوردار بودند؛ چرا که او هیچ‌گاه از قالب‌های متعارف موجود در هنر مجسمه‌سازی پیروی نکرد. علاقه و پشتکار شگفت‌انگیزش طی سالیان متمادی موجب شد تا آثارش از دهه ۱۳۵۰ با استقبال روبرو شوند و در کلکسیون‌های شخصی و گالری‌های معتبر داخلی و خارجی به نمایش در آیند. 

توکل اسماعیلی معروف به مش اسماعیل سراجام در هشتم آبان ماه سال ۱۳۷۳ و در سن هفتاد و یک سالگی چشم از جهان فروبست.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ مهر ۹۶ ، ۱۶:۲۳
زهرا اردکانی

فراخوان مسابقه طراحی یادمان «سربلند»

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۵ مهر ۱۳۹۶

مرکز هنرهای تجسمی بنیاد فرهنگی روایت فتح به پاسداشت مقام رفیع تمامی شهدای والا مقام مدافع حرم، به ویژه شهید محسن حُججی، اقدام به برگزاری مسابقه ملی طراحی یادمان شهید محسن حججی با هدف نصب در یکی از میادین شهر تهران نموده است. از این‌رو با توجه به اهمیت موضوع، طی فراخوانی از  کلیه هنرمندان، اساتید، دانشجویان و افراد خلاق در سراسر کشور دعوت به عمل آورده تا در این مسابقه ملی شرکت نمایند. گفتنی است مهلت ثبت‌ نام و ارسال آثار از ۱۵ شهریور ماه لغایت ۲۵ مهرماه می‌باشد و داوری اولیه در ۲۶ مهر انجام می‌پذیرد. هم‌چنین آخرین مهلت ارسال ماکت آثار نیز ۲۵ آبان ماه می‌باشد و داوری نهایی و اعلام نتایج در آذر ماه سال ۱۳۹۶ مصادف با هفته بسیج انجام می‌گیرد.

علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به دبیرخانۀ مسابقه به آدرس: تهران، خیابان کریم خان زند، خیابان حافظ شمالی، بن بست وحدت، بنیاد فرهنگی روایت فتح، طبقه اول، مرکز هنرهای تجسمی مراجعه نمایند و یا با شمارۀ ۸۸۹۱۱۲۱۴-۰۲۱ تماس حاصل نمایند و یا از طریق پایگاه الکترونیکی www.resistart.ir  در جریان اخبار و اطلاعات مسابقه قرار گیرند. 

لازم به ذکر است که تصاویر ارسالی می‌بایست به همراه فایل word مشخصات شامل نام و نام خانوادگی، شماره تماس و آدرس ایمیل و رزومه هنرمند به نشانی الکترونیکی info@resistart.ir ارسال گردد و یا در قالب یک DVD به دبیرخانه تحویل داده شود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ مهر ۹۶ ، ۱۹:۳۰
زهرا اردکانی

سازمان زیباسازی شهر تهران بنا به ماموریت و اهداف خود در زمینه زیباسازی، ایجاد هویت بصری، خاطره جمعی و توسعه پایدار شهری با بهره‌گیری از هنر مجسمه‌سازی، اقدام به برگزاری فرخوان دریافت آثار حجمی و مجسمه‌ی شهری نموده‌است. این فراخوان فرصتی برای هنرمندان مجسمه‌ساز ایجاد می‌کند تا از این طریق ایده‌ها و طرح‌های خلاقانه برگزیده‌شده خود را در فضاهای شهری به نمایش بگذارند. طرح‌ها و ایده‌های پیشنهادی هنرمندان باید بر اساس موقعیت و مختصات مکان و سوابق تاریخی آن و با در نظرگرفتن جانمایی دقیق محل نصب اثر در فضاهای عمومی شهر تهران طراحی شده‌باشد.
از هنرمندان مجسمه‌ساز دعوت می‌شود، از تاریخ ۲۰ تا ۳۰ آبان ماه با مراجعه به واحد تامین طرح مدیریت آثار حجمی سازمان زیباسازی تهران، واقع در خیابان پاسداران، میدان هروی، خیابان وفامنش، کوچه جمالی شرقی، پلاک ۱۲- عمارت عین‌الدوله و تحویل موارد زیر در این فراخوان ثبت نام نمایند.
• ارائه‌ی توضیح و توجیه طرح پیشنهاد‌شده
• ارائه‌ی مختصات و مشخصات اثر (جنس اثر، ابعاد اثر، تکنیک ساخت و ... )
• ذکر مکان پیشنهادی نصب و ارائه فایل‌ جانمایی مجازی دقیق با رعایت اشل واقعی اثر (طرح‌ها صرفا بر اساس مکان پیشنهادی بررسی می‌شوند)
• ارائه‌ی قیمت پیشنهادی و برآورد هزینه دقیق
• رزومه مستند هنرمند
تلفن‌های تماس با دبیرخانه ۷- ۲۲۹۶۹۷۴۴ داخلی ۱۰۱ تا ۱۰۳ می‌باشد. همچنین هنرمندان عزیز جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به سایت‌های http://www.zibasazi.ir و https://www.festivart.ir مراجعه نمایند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۰۴
نرگس کیان مهر

مجسمه سلام / مشهد

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۳۱ فروردين ۱۳۹۶

پیکره سلام، عنوان مجسمه‌هایی است که در سال ۱۳۹۰ توسط غلامحسین سهرابی ساخته شده‌اند. مجسمه سلام ، خانواده‌ای را در حال تعظیم و ورود به صحن آقا امام رضا(ع) نشان می‌دهد، این خانواده شامل چهار پیکره و پنج شخصیت پیرمرد، پیرزن، مرد جوان، زن جوان و نوجوان‌ است که به رسم زائران و شیفتگان شمس الشموس دست بر سینه نهاده و ارادت‌ خود را به مولایشان نشان می‌دهند. مجسمه‌های سلام که طی یک سال ساخته شده، از جنس برنز و با ارتفاع ۲/۳۰ تا ۲/۷۰ می‌باشد. غلامحسین سهرابی دانش‌آموخته رشته هنر و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته پژوهش هنر از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران است. غلامحسین سهرابی سازنده اثر می گوید : اتفاقی به طرح کنونی مجسمه های سلام نرسیدم بلکه روی این موضوع فکر کردم و به چند پرسوناژ اصلی رسیدم که هر یک نماینده ای از نسل خود هستند. البته ابتدا کودک را به اقتضای سنش بازیگوش طراحی کرده بودم که پشت مادرش قرار دارد و نگاهش به سمت حرم نیست اما از آنجایی که ممکن بود بی احترامی به حرم تلقی شود، در نهایت پیشنهاد کردند نحوه قرارگرفتن آن را تغییر دهم.                                                                                                                                                                                        

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ فروردين ۹۶ ، ۰۰:۴۱
نرگس غیومیان

مجسمه آزادی/کردستان

تاریخ نشر : شنبه / ۱۴ اسفند ۱۳۹۵

نام "هادی ضیاء الدینی" به عنوان مجسمه سازی توانا ، برای همه مردم سنندج و دیار کردستان نامی آشناست . استاد ضیاءالدینی در مورد اثر جاودانه‌اشِ، یعنی مجسمه آزادی سنندج می‌گوید: به راستی در مورد مجسمه آزادی نمی‌توانم خیلی توضیح بدهم. در آن مقطع زمانی مسئولان به من گفتند که مجسمه آزادی را بساز، من با پیش زمینه ای که از مبحث آزادی داشته و سال ها آن را در ضمیر ناخودآگاه خود داشتم با چند حرکت چند ثانیه‌ای مداد طرح را زدم و پس از تایید به ساختن آن مشغول شدم . آزادی به عنوان یک بحث عام مد نظر من بوده است چرا که مسئله آزادی کردی و ترکی و فارسی هیچگاه مطرح نیست، آزادی عام انسانها مورد توجه من بوده است . او در مورد تغییراتی که پس از ساخت تندیس آزادی در او ایجاد شده می‌گوید: پس از ساخت مجسمه آزادی با برداشتن کبوتری که از سینه مجسمه خارج شده بود کار بهتر و زیباتر شد و بیرون آمدن کبوتر توضیحی برای کار بود که دیگر به آن نیازی نبود. عکس العمل مردم سنندج در برابر مجسمه آزادی یک تفسیر تدریجی داشت، اول توجه چندانی به آن نداشتند. انگار آزادی دارد حضورش را در وسط میدان به دیگران تحمیل می‌کند اما پس از مدتی مردم آن را پذیرفتند وحالا دیگر تندیس آزادی به نوعی نماد شهر سنندج شده است .                       

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ اسفند ۹۵ ، ۰۱:۱۹
نرگس غیومیان

خیالات چندوجهی / نمایش‌گاه گروهی

تاریخ نشر : جمعه / ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

خیالات ما چندین بعد دارند و ما هر بار در ابعاد گوناگونی خیا‌ل‌پردازی می‌کنیم؛ این را هنگام مطالعه‌ی یک داستان، تماشای یک تصویر و لمس یک مجسمه می‌توان دریافت و شاید بتوان گفت که هرچه سوژه‌ی ما دقیق‌تر شود خیال ما نیز محدودتر عمل خواهد کرد.
نمایش‌گاه خیالات چندوجهی تلاش سه هنرمند است که در آن، راوی داستان‌هایی چندگانه و مجسم شده‌اند. آن‌ها هر بار ابعاد متفاوتی از ذهن ما را درگیر اثر خود می‌کنند، تصویرسازی‌ها اجازه‌ی گسترش ذهن را داده و مجسمه‌ها خیالات ما را جمع‌‌و‌جور می‌کنند. معصومه اعتبارزاده، علی‌رضا اوجی و مسلم علم‌زاده در این آثار جالب و متفاوت خود سعی داشته‌اند که علاوه‌ بر نمایش‌گاهی بودن کارها، میان آن‌ها روایتی مفهومی ایجاد کرده و کل نمایش‌گاه را به یک اینسالیشن تبدیل کنند. البته این تلاش، به نظر خیلی موفقیت‌آمیز نبوده و لااقل در ابعاد و کیفیات نمایش‌گاه فعلی پاسخ‌گو نیست. چینش ساده و موزه‌وار آثار، آن‌ها را کمی از یک اثر اینستالیشن حساب‌شده دور می‌کند و اجازه نمی‌دهد که مخاطب خود را در دل داستان‌ها احساس کند. نمایش‌هایی این‌چنینی که ظرفیت‌های فانتزی، ساده و داستانی دارند، می‌توانند در جذب مخاطب کودک موفق باشند و اصلا مخاطب اصلی خود را کودکان ببینند، کما این‌که در بازدید کوتاه خود از گالری شاهد جذب شدن کودکان به آثار هم بودیم.
این نمایش‌گاه چندی پیش به مدت دو هفته در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درآمد و قرار بود که عواید حاصل از فروش آن‌ها نیز به مصارف خیریه برسد.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ بهمن ۹۵ ، ۰۰:۴۳
فرزین خاکی
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود