نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۹ مرداد ۱۳۹۶

مرداد ماه امسال خیمۀ بانوان هنرمند انقلاب اسلامی به مناسبت دهۀ کرامت، پوسترهایی را با موضوعیت برخی از احادیث حضرت رضا(ع) و با هشتک شاد باشیم طراحی و در سطح شهر تهران اکران نمودند. خانم‌ها سارا ذبیح، شیما قائمی و سمانه سادات رفائی از ایده‌پردازان این مجموعه پوستر‌ها بودند و طراحی آثار نیز توسط خانم‌ها زهرا کریمی، سمانه سادات رفائی، زینب گراوند، سارا ذبیح، شیما قائمی و رباب فاضل انجام گرفته است. 

در این میان جذابیت‌ مجموعه پوسترهای شاد باشیم، را باید در نوع پرداخت و زاویۀ نگاه  هر هنرمند نسبت به موضوعی نسبتاً واحد دانست. به‌طوری‌که اگرچه ایدۀ اولیۀ تولید این پوسترها یکسان بوده، اما انتخاب هوشمندانۀ احادیث و نوع به کارگیری آن‌ها در زمینۀ تصاویر به صورت اختصاری، سبب شده تا تأثیر کلام و تصویر بیشتر شود و از نگاه‌های شعار زدۀ معمول نیز دور گردد. 

گفتنی است مجموعۀ خیمه بانوان هنرمند انقلاب اسلامی، در حدود بیش از سه سال است که برپا شده و بانوان دانشجو و فارغ‌التحصیل در انواع رشته‌های هنری هم‌چون گرافیک، نقاشی، معماری و غیره را دور هم گردآورده است. در حقیقت مجموعۀ خیمه یک گروه هنری مردم نهاد، با رویکرد انقلابی است که به دنبال بیان و نقد موضوعات روز با زبان هنر است. 

نرگس کیان مهر ؛ ۱۹ مرداد ۱۳۹۶
نرگس کیان مهر ؛ ۱۲ مرداد ۱۳۹۶

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حرکت» ثبت شده است

 نمایشگاه آهنگ آفتاب(کویر ایران،کانون تمدن) نهم شهریور ماه ۱۳۹۵ در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.از ۲ سال قبل پیش بینی هایی برای برگزاری نمایشگاهی با عنوان کویر صورت گرفته بود و سرانجام ثبت جهانی کویر لوت موجب شد تا این ایده جامه عمل پوشیده و به سرانجام برسد. به گفته سرپرست موزه هنرهای معاصر " این نمایشگاه تنها به نمایش عکس اختصاص ندارد بلکه به عنوان یک کانسپت فرهنگی، مایه کار هنرمندان قرار گرفته تا نشان دهد یک ساخت جغرافیایی چگونه وارد یک تمدن می شود." در این نمایشگاه ۶۰ عکس از آثار هنرمندانی چون محمدرضا جوادی، غلامحسین نامی، محمد ابراهیم جعفری و تنی چند از دیگر عکاسان برجسته کشور به نمایش گذاشته شده که نگاه نو و متفاوت آنها به موضوع کویر و بیابان، موجبات توجه بسیاری از منتقدان عکاسی در این مقوله را به خود جلب کرده است.در این میان عکسهای محمدرضا جوادی که غالب آثار متعلق به اوست، با به تصویر کشیدن کویر به عنوان موجودی زنده، سیال و در حال حرکت ، نقطه عطف این نمایشگاه به شمار می آید،  به گونه ای که ببینده را با قابی متفاوت از کویر مواجه می کند و نظم ذهنی او نسبت به واژه هایی همچون خشکی و سکون درباره کویر را برهم می زند. همچنین این نکته نیز شایان ذکر است که ابعاد عکسها وافقی بودن آنها، تعمدی هنرمندانه است که کمک شایانی به القای حس حرکت در کویر برای مخاطب خود  کرده است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ خرداد ۹۶ ، ۱۲:۴۱
زهره حاضری

ترکیب بندی اجزای ایوان

تاریخ نشر : جمعه / ۲ بهمن ۱۳۹۴

سرگذشت ایوان در معماری ما قصۀ طول و درازی دارد، قصه‌ای که البته می‌توان بخشی از فرازهای آن را از زبان ایوان‌های مساجد شنید.

در سیر تحولات ایوانِ سردر و شبستان مساجد، می‌توان عناصر مشابهی را مشاهده کرد. عناصری مانند مناره‌ها، مقرنس‌ها، طاق‌نماها، پیچ‌ها، کاربندی‌ها و کتیبه‌ها که معمار آنها را با خلاقیت خود در بدنۀ ایوان به کار برده تا مکانی در شأن ورود به سجده‌گاه انسان خلق کند. چینش این اجزا به گونه‌ای است که با وجود تنوع در ایوان‌ها، اسلوب مشخصی در آن‌ها تکرار شده است. 
همنشینی این عناصر در کنار یکدیگر به صورتی است که تأکید بر خطوط عمودی بیشتر از خطوط افقی دیده می‌شود و بنابراین این خطوط به محوری فعال تبدیل می‌شوند. اما این محور بر جهت رو به بالا هم تأکید دارد بطوریکه گویا ایوان از زمین به سوی آسمان قد برافراشته است. مناره‌ها، تیزۀ رأس طاق، طاق نماها و حرکت پیچ به سمت رأس طاق، همه از جمله عواملی است که بر جهت رو به بالا تأکید می‌کند. اما در میان این عناصر برخی از آنها بر جهت پایین نیز تأکید می‌کنند. از جملۀ این عناصر می‌توان به آویزهای مقرنس و حرکت دوسویۀ پیچ تزئینی اشاره کرد. اینگونه ترکیب اجزا در ایوان گویا حاکی از این حقیقت است که اینجا محلی‌ست که هم تو را به آسمان فرامی خواند و هم برکات آسمان را برای تو بر زمین فرود می‌آورد.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۲ بهمن ۹۴ ، ۱۰:۰۹
مرضیه اصلانی

موسیقی در معماری / شرکت مهندسی پارت شهر

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۱۴ آبان ۱۳۹۴

شنیدن موسیقی با زبان و ابزار معماری، شاید ایده ای باشد که تنها بتواند موسیقی و معماری را در بیان، در نقطه ای به هم نزدیک کند؛ اما پدرام پاکزاد و فرهاد خادم پور موفق شدند این موضوع را در عمل اثبات کنند. این فکر نو، به بازسازی یکی از سراهای مجموعه‌ی تاریخی سعدالسلطنه قزوین باز می گردد که به پیشنهاد طراح، به پژوهشکده هنر و موسیقی ایران، تغییر کاربری داد. این پروژه، موفق به دریافت دو جایزه در بخش بازسازی، در سال 1393 شد که ضمن رعایت اصول مرمتی، نوع نگاه ویژه طراح آن به مسئله احیا و باززنده سازی، این اثر را شاخص و در خور توجه کرده است.
این نکته که چگونه ردپای موسیقی را می‌توان در فضای معماری حس کرد، طراح با استفاده از حس حرکت، پویایی و انتقال آن به بیننده، ایجاد کرده است. عناصر الحاقی که از خط و خطوط بدنه بنا، شروع به فرم گرفتن کرده و با برش خوردن، تا خوردن و خم شدن، حسی را در فضای داخلی ایجاد می کند که نگاه و حس بیننده را با خود همراه کرده و این سو و آن سو می برد. ضمن اینکه فرم‌ها، به گونه ای طراحی شده اند که گویی خطوط احجام در فضا، به صورت آزاد و معلق به رقص در آمده اند. در نورپرداری نیز، از ایده‌ی خطوط و نت‌های موسیقی استفاده شده، به طوری که کابل‌ها نمایانگر خطوط نت و هریک از چراغ ها، نمایانگر نت موسیقی بوده و در میان فضای سالن اجتماعات، چراغ‌ها بر اساس سمفونی شماره پنج بتهوون جانمایی شده اند. به علاوه با آویختن شاخه‌های خشکیده درختان حیاط مجموعه در فضای ورودی، موجب شده با پخش موسیقی در فضای پژوهشکده، ارتعاشات صوتی باعث به رقص در آمدن شاخه‌ها شود، گویی شاخه‌های بی جان، جان دوباره گرفته‌اند. صدایی که نشان از جان گرفتن دوباره بنای تاریخی دارد که کارکرد خود را به مرور زمان از دست داده، و بدین ترتیب از خطر آسیب در امان مانده است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۴ آبان ۹۴ ، ۱۵:۳۰
محدثه آهنی امینه

ظرفدیس / فرهاد قصیری

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۲۴ تیر ۱۳۹۴

کیفیت ظرفی که در آن غذا می خوریم، اگر نگوییم بیشتر، هم میزان کیفیت مواد غذایی مورد استفاده، حائز اهمیت است؛ این مهمی است که امروزه مردم ما، علی رغم اهمیتی که پیشینیان برای این موضوع قائل بودند، نسبت به آن بی توجه شده اند. فرهاد قصیری، دانش آموخته رشته معماری از دانشگاه تهران، دغدغه احیای چنین فرهنگی را داشت؛ به همین جهت، در کنار فعالیت حرفه ای خود، ظروفی از جنس مس را طراحی و ساخت که توانست بازنمایی گوشه ای از توان بازمانده مسگری این مرز و بوم باشد؛ یادگاری ناب با پیشینه ای هزاران ساله  که اکنون انقراض آن، برای نسل ما ارث مانده است. این ظروف دست ساخته، در بهمن ماه سال ۱۳۸۸ در گالری گلستان تهران، به معرض نمایش درآمد. انتخاب عنوان "ظرفدیس" برای این نمایشگاه، ضمن این که به دو واژه ی "تندیس" و "سرویس" هم پهلو می زد، عنوان با مسمایی برای این آثار بود. آثار این نمایشگاه، با نیم نگاهی به اندوخته های آشکار و نهان در ظرف های مسی سنتی، نونگری را در موارد زیر آزموده است:
- گذار از سادگی به پیچیدگی
- جستجوی توازنی فراتر از تقارن شکلی
- رهایی از سکون و تحرک بخشیدن
ظرفدیس تلاش دارد، میان بازنمایی فرهنگ رو به انقراض مسگری و پویش یک فرهنگ غذایی اصالت گرا، پیوندی ایجاد کند. ظرفدیس خالی، همچون تندیس و سردیس می تواند آرایه ی فضای زندگی باشد، اما کاربرد آن همچون هر ظرف دیگری، هیچ منعی ندارد، الا ملاحظه اکسیده نشدن ماده مس با خوراکی های تر و تازه ترش و شور در ظرف های متداول امروزی که شکل هندسی ساده ای پیدا کرده اند. جای بسی نگرانی است که در حال حاضر این ظروف، به شدت صناعت زده و مقهور تولید انبوه شده و از ظرف های قدیمی و حال و هوایشان بسیار فاصله گرفته اند؛ به همین علت است که بازیابی تندیس گرایی، یکی از اهداف اصلی این آثار هنری به شمار می رود. 

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ تیر ۹۴ ، ۱۹:۲۳
محدثه آهنی امینه
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
مرضیه اصلانی ؛ ۴ تیر ۱۳۹۶
فردین طهماسبی ؛ ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۴ فروردين ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۴ بهمن ۱۳۹۵
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود