نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷

«دو دو» یک صندلی چند منظوره و یا به اصطلاح چندکاره می‌باشد که توسط محمد انجوی امیری، دانشجوی رشتۀ طراحی صنعتی در مقطع کارشناسی از دانشگاه هنر اسلامی تبریز، طراحی و در مسابقۀ جهانی جایزه بزرگ طراحی موسوم به A’Design Award & Competition موفق به کسب مدال برنز بخش مبلمان، اقلام تزئینی و طراحی داخلی خانه، در سال ۲۰۱۸ گشته است.

دودو صندلی است که با ایدۀ ساده گرایی شکل گرفته و ریشه در کودکی‌های طراح دارد، به طوری‌که او بازی‌های کودکانۀ خود با شانه‌ها و متصل نمودن آنان به یکدیگر را الهام بخش ساخت چنین محصولی می‌داند. مهم‌ترین ویژگی این صندلی حفظ سادگی ضمن برخورداری از کارآیی بالا می‌باشد. سادگی نه تنها در فرم بلکه در مواد اولیه این محصول رعایت شده و همین امر سبب ارتباط بهتر کاربر با محصول گشته است. 

ساختار اصلی این صندلی ترکیبی از چوب راش و فولاد ضد زنگ می‌باشد. به طوری‌که بدنۀ اصلی از دو بازو، سه مفصل یا لولا متحرک و دو مفصل ثابت تشکیل گردیده است. به همین سبب دودو یک صندلی با قابلیت تبدیل به یک میز یا چهارپایه می‌باشد، زیرا مفاصل متحرک با قابلیت قفل شدن، می‌توانند وزن را در زمان چرخش و تغییر از حالت صندلی به میز و یا بالعکس، تحمل نمایند و نیاز کاربر را بسته به شرایط موجود برطرف کنند. 

زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
زهرا اردکانی ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷
زهره حاضری ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷

۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «استودیو» ثبت شده است

طراحی محصولات فلزی / کارگاه رُخ

تاریخ نشر : جمعه / ۴ فروردين ۱۳۹۶
با وجود سابقه طولانی هنر و طراحی، همچنان ایده‌هایی نو برای کار وجود دارد. ایده‌هایی که گاه ریشه در گذشته داشته و با رویکردی تازه در طراحی، وارد دنیای امروز می‌شوند. گروه طراحی "کارگاه رُخ" محصولاتی را طراحی می‌کند که حال و هوای محصولات فلزی روی، در گذشته را دارند. محصولاتی که در حوزه‌های مختلفی چون ظروف، چراغ روشنایی و... قرار می‌گیرند.
حفظ مواد (متریال) مورد استفاده در گذشته و طراحی ساده محصولات از نقاط قوت این مجموعه است. اما در برخی از کارهایشان با ترکیب فلز به کار رفته با موادی چون شیشه جلوه‌ای متفاوت و زیبا به محصول می‌دهند که در عین حس قدیمی بودن آن‌ها، حس مدرن بودن را نیز منتقل می‌کنند. طرح‌های کارگاه رُخ، گویی برای خانه‌های ویلایی و باغ‌ها طراحی شده‌اند و انتقال این حس می‌تواند ناشی از شیوه ارائه آن‌ها باشد. زیرا محصولات در محیطی عکاسی شده‌اند که بوی گذشته را می‌دهند و این مسئله حتی در همنشینی دیگر  وسایل، همچون فنجان‌های چیده شده در سینی، هندوانه قاچ شده و گردو نیز به خوبی مشهود است. این شیوه‌ی ارائه، هوشمندانه و در راستای انتقال هویت محصولات است.
مجموعه طراحی روشنایی این گروه بسیار جالب بوده و در طراحی، گاه از اشیایی که کاربردی دیگر دارند، مانند سطل‌های فلزی استفاده شده است. این ترکیب در عین ایجاد وجهه‌ای زیبا، جذابیتی خاص به محصول داده است. شاید این گروه، مبتکر این شیوه طراحی نباشند و نمونه‌های بسیاری از این سبک، در محصولات خارجی دیده شود، اما این گروه به خوبی از این رویکرد بهره برده و سبک خود را در طراحی پیدا کرده است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۴ فروردين ۹۶ ، ۰۲:۱۸
زهرا کشاورز

شادآباد/ محبوبه کرملی

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۳ تیر ۱۳۹۵

محبوبه کرملی از عکاسان جوانی است که پیشتر او را با مجموعه «بیداری»‌اش می‌شناختیم. با نگاهی اجمالی به پرونده کاری این هنرمند درمی‌یابیم دغدغه او در عکاسی زنان و دختران جوان است. شاید این طور به نظر برسد که عکاسی در ایران از هم جنس خود کار آسان‌تری است و به طور مثال زن‌ها با یک عکاس زن ارتباط بهتر و موثرتری برقرار می‌کنند اما می‌خواهم بگویم که اصلا این‌طور نیست. عکاسی پرتره از زنان همواره با سختی‌هایی همراه است. عدم تمایل به عمومی شدن فضای خصوصی، ترس از چگونه دیده شدن، اینکه آیا به قدرکافی در عکس خوب دیده خواهم شد یا نه و....
انتخاب کرملی ازلحظه‌هایی از زندگی زنان در مجموعه «بیداری» لحظه‌ای بود که زنان را به چالشی واقعی دعوت می‌کرد. لحظه بعد از بیدار شدن از خواب که قطعا هیچ زنی حاضر نیست در این لحظه که ژولیده و خواب آلود با سر و وضعی پریشان است از او عکس بگیرند!
 اما مجموعه جدید او «شادآباد» برخلاف آن مجموعه، زنان را در یکی از بهترین روزهای زندگی‌شان تصویر کرده است، آنان در بهترین وضعیت آراستگی درمقابل دوربین کرملی قرار گرفته‌اند. روز عروسی روزی است که قطعا عروس خود را بهترین سوژه برای عکاسی می‌داند.
کرملی در این مجموعه بخشی از فرهنگ و اعتقادات زنان ایرانی را به نمایش گذاشته است که همان میل به پوشش و حجاب اسلامی است. او از دختران جوان نوعروس خواسته است که لحظه‌ای که از آرایشگاه خارج می‌شوند در مقابل دوربین او بایستند و او از نحوه پوشش آنها در چنین روزخاصی عکاسی کند. عکس‌هایی که او به تازگی در گالری Ag به نمایش گذاشته پنج قطعه با ابعاد صد در هفتاد است. تعداد عکس‌ها و تلاش عکاس برای پیدا کردن سوژه‌های بیشتر از چنین موضوع جذابی کم می‌نماید و مخاطب از دیدن عکس‌ها اغنا نمی‌شود. حتی دراین تعداد کم از یک سوژه دو عکس وجود دارد. به خواست عکاس برای القای حس شادی و جشن و سرور در استودیو بر سوژه‌های خود نورهای رنگی تابانده است اما نور آبی که روی صورت آنها تابانده فضای عکس‌ها را سرد و مخوف کرده است و عروس ها بی‌شباهت به ساختمان‌ها و بناهایی نیستند که با عدم آگاهی از نقش نور در فضا نورپردازی می‌شوند و بجای زیباتر دیده شدن از جزییات ساختمان ها کاسته و دریافت حس فضای غیرمادی حاکم بر آن بنا را نیزمخدوش می‌کند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ تیر ۹۵ ، ۲۱:۴۶
کلثوم پیامنی

بانوی بی ضریح / استودیو سه در چهار

تاریخ نشر : دوشنبه / ۶ ارديبهشت ۱۳۹۵
استدیو سه در چهار اخیرا پوستری با عنوان "عمری ست دخیلم به ضریحی که نداری" برای بانوی بی ضریح، حضرت زهرا (س) طراحی کرده است. این پوستر به مخفی بودن مزار آن حضرت اشاره دارد. تصویر ضریحی که بر خاک ترسیم شده است و دخیلی که به آن ضریح بسته شده است، احترام و توجه مومنین و ارادتمندان آن حضرت را نشان می دهد. تکنیکی که برای خلق این پوستر به کار گرفته شده است، ساخت حجم و عکاسی از آن می باشد. طرح ابتدایی این اثر ابتدا به صورت دیجیتالی ترسیم شده است، سپس حجمی سفالی توسط خانم مرادخانی ساخته شد و ارسلان عیوض زاده تصویر آن را ثبت نمود. ایده پرداز و مدیر پروژه، محسن نصرالله بوده و تنظیم نهایی آن توسط محمدرضا چیت ساز انجام شده است.
در این روش گروه ایده پرداز و مجری باید بسیار حرفه ای عمل کنند چرا که هر گونه خطایی در هر مرحله باعث پایین آمدن ارزش هنری کار می شود. اکران این پوستر به صورت بیلبورد و روی پل ها در تهران انجام شده است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۶ ارديبهشت ۹۵ ، ۰۱:۳۲
فاطمه سادات تهامی

دم جنبونک ها

تاریخ نشر : شنبه / ۲۳ اسفند ۱۳۹۳

دم جنبونک ها نام یک انیمیشن کوتاه است که به تازگی توسط خانه پویانمایی انقلاب اسلامی و استدیو انیمیشن توکا ساخته شده. قسمت اعظم این انیمیشن 25 دقیقه ای در یک خانه و حول گفتگوی یک زوج می گذرد. البته کارگردانی خوب و چرخش های به موقع فیلمنامه، ریتم و کشش خوبی در داستان ایجاد کرده که باعث شده با وجود یک لوکشین ثابت فضا کسل کننده نباشد. دیالوگ ها تقریباً در کل داستان خوب هستند، به استثناء صداگذاری و دوبله که گاهی به خوبی اجرا نشده و با انیمیت و اغراق های انیمیشن همیشه سازگار نیستند. 

قوت متحرک سازی و هماهنگی گفتار شخصیت ها با صدا از اولین چیزهایی است که در این انیمیشن جلب نظر می کند. انیمیت هایی که هم به لحاظ بازیگری و هم به لحاظ اجرا در اکثر مواقع خوب هستند. تنها مورد تأسف برانگیز در این زمینه آناتومی ضعیف کاراکترهاست و جای این سوال باقی است که با وجود طراحی خوب چهره شخصیت ها و اغراق های به جا، چرا تناسبات همچنان ضعیف هستند؟ 

لَختی و جنسیت لباس ها نیز هنوز به خوبی از آب درنیامده که البته مسأله ای تکنیکی است و شاید نباید به خاطرش به سازندگان سخت گرفت.

به هر حال بسیاری از جزئیاتی که در سایر انیمیشن های ایرانی رعایت نمی شود در اینجا رعایت شده و کلیت خوشایندی را برای چشم مخاطب فراهم کرده است. اما در انتها سوالی که ایجاد می شود این است که با توجه به تعداد محدود کاراکترها و لوکیشن، چرا این فیلمنامه به صورت فیلم زنده ساخته نشده و به عبارتی انیمیشن بودن آن چه کمکی به بیان قصه کرده است؟ 

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۳ اسفند ۹۳ ، ۲۰:۳۳
نرگس تقی‌زاده

انیمیشن سه بعدی رستم و سهراب / کیانوش دالوند

تاریخ نشر : سه شنبه / ۹ دی ۱۳۹۳

"بروجرد"، پایتخت انیمیشن ایران، این روزها به استقبال رستم و سهراب رفته است.  شروع ساخت انیمیشن رستم و سهراب توسط "برادران دالوند" به روش سه بعدی یا چند ضلعی که یکی از روش های قابل قبول مدلسازی در سطح جهان است؛ در "استدیو آریا صنعت تخیل" از سال 1387 آغاز شد. داریوش، کیانوش و فرزاد دالوند که انیمیشن سازی خود را در سال 1375 به صورت کسب و کار خانگی شروع کردند؛ به همراه حدود 100 هنرمند متخصص دیگر، داستان قهرمانان شاهنامه را در محیط های نرم افزاری همچون "مایا"، "مکس"، "فتوشاپ" ، "افتر افکت" و … اجرا کرده اند. به کارگیری تیم متخصص ، داستان حماسی و کاملا ایرانی رستم و سهراب و تکنیک مدلسازی آن که امروزه یکی از جذاب ترین تکنیک ها در سطح جهان است، توانسته با آثار انیمیشن پر قدرت دنیا رقابت کند. تکنیک حرفه ای و کارگردانی انیمیشن قطعا به استاندارد های جهانی نزدیک بوده است که شرکت های توزیع انیمیشن در جشنواره کن خواستار خرید امتیاز آن شده اند و همچنین "انیمیشن مگزین" یکی از نشریه های معروف در حوزه انیمیشن آن را با عنوان "حماسه پارسی" خطاب کرده است. 

تولیدات انیمیشن در  سالهای اخیر نشان داده است که ایران استعداد بالقوه ای در زمینه ساخت و اجرای حرفه ای تکنیک ها دارد که پیشرفت در این عرصه همت مضاعف هنرمندان و مسئولین فرهنگی را می طلبد.

۴ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ دی ۹۳ ، ۱۱:۵۶
سارا شمعی
زهرا اردکانی ؛ ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود