نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶

در کشور ما ارزش های ملی و مذهبی فراوانی وجود دارد که می تواند موضوعات خوبی برای تصویرگران و دیگر هنرمندان برای خلق آثار هنری باشد. برای مثال اعیاد ملی و مذهبی، دفاع مقدس، داستان های پیامبران و داستان های مذهبی و... 
مهدیه قاسمی در اکثر آثار خود به تصویرگری موضوعات ارزشی برای کودکان و نوجوانان پرداخته است مانند جشن های مذهبی که کودکان در آن ها شرکت دارند، بیان مقام شهدا برای کودکان، داستان های مذهبی و...
 آنچه در آثار مهدیه قاسمی جلب نظر می کند تکنیک نیست بلکه موضوعاتی است که وی انتخاب می کند و با نگاهی جدید آن ها را به تصویر می کشد. توجه به آموزش مباحثی مانند حجاب نیز در آثار وی به چشم می خورد  و این در حالی است که متاسفانه در بسیاری از آثار کودک این مساله نادیده گرفته می شود. تکنیک قالب در آثار، تکنیک دیجیتال است و نقطه ضعف اجرای دیجیتال این آثار آن است که در بعضی قسمت ها خطوط دیجیتالی بسیار محسوس اند و از کیفیت کار می کاهند.

نرگس کیان مهر ؛ ۲۴ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۸ شهریور ۱۳۹۶
نرگس کیان مهر ؛ ۸ شهریور ۱۳۹۶

۷۸ مطلب با موضوع «عکاسی» ثبت شده است

لنداسکیپ( چشم‌انداز) ایران

تاریخ نشر : جمعه / ۱ اسفند ۱۳۹۳

این داستانی واقعی است
این داستانی واقعی نیست
داستان چشم انداز ایران داستانی بلند و پر از تصویر است که اگرچه برداشتی از روی واقعیت است اما ساختگی و غیرواقعی است.
روایتی پر تناقض از کشوری شرقی که همیشه محکوم به سلب آزادی بیان از شهروندانش و سلب آزادی از زنانش می‌شود.
 عکاسان ایرانی عکس‌هایشان را کنار هم گذاشتند تا چشم‌اندازی از ایران برایمان ترسیم کنند. مجله ایتالیایی لنداسکیپ استوریز شماره تابستان ۲۰۱۴ خود را به ایران اختصاص داده است. این شماره که شانزدهمین شماره این نشریه آنلاین محسوب می‌شود با دبیری محمدرضا میرزایی و با آثاری از ۲۲ عکاس منتشر شد. میترا تبریزیان، والتر نیدرمایر، شهرزاد کامل، ساناز مزینانی، مهران مهاجر، محمد غزالی، هانا دارابی، احسان براتی، شهریار توکلی، نجف شکری، نیوشا توکلیان، فواد رهنما، شیرین علی‌آبادی، ملکه نایینی، پائولو وودز، محبوبه کرملی، بهنام صدیقی، صبا علیزاده، هادی فلاح‌پیشه، امیرعلی قاسمی و انوش ابرار عکاسانی هستند که آثارشان در این شماره در معرض نمایش قرار گرفته است. همچنین در این شماره متونی از نویسندگانی همچون سینا نجفی، تیرداد ذولقدر، وحید شریفیان و محمدرضا میرزایی به چاپ رسیده است.
این بیست و دو نفر عکس‌هایشان را مانند پازل کنارهم چیده‌اند تا چشم‌اندازی از ایران را در چشم مخاطبان غیر ایرانی بسازند.عکس است دیگر گاهی دروغ هم می‌گوید. گاهی خاله از پدر و دوربین من رو می‌گیرد و عکس می‌گوید ایران پر از تناقض است؛ اینجا همه مخالف حجابند و فقط اندکی...
گاهی هم عکاس از مردم می‌ترسد که به میانشان برود چون ژست روشنفکری‌اش مانع می‌شود بعد دوربین پین هول‌اش را( برای عدم جلب توجه) برمی‌دارد گوشه خیابان کز می‌کند و اینقدر اکسپوز طولانی می‌گیرد که مردمش از فرط بودن نباشند. بعد می‌گوید "تهران بی گاه" است و آخرالزمانی به پا شده که نگو.
آواز زنانش بیصداست ولی من  هرشب با لالایی‌هایی با قدمت عشق مادرم می‌خوابم و آواز بلند مادران این سرزمین را در خیابان می‌شنوم که یکصدا سرود استقلال و آزادی را فریاد می‌زنند. چطور نمی‌شنوید.؟"گوش کن"!
غیر از ایرانی‌های یهودی نیویورک که یک سوم جمعیت آن جا را تشکیل می‌دهند ایرانی‌های یهودی دیگری هم در ایران بر کرسی مجلس نشسته‌اند.
... ادامه داستان چشم انداز ایران را در شماره شانزدهم مجله Landscape stories ببینید.
شایان ذکر است لنداسکیپ استوریز نشریه‌ای آنلاین و دوزبانه است که به عکاسی معاصر می‌پردازد و با انتشار مجله، برگزاری ورکشاپ و انتشار کتاب، سعی در نمایش جنبه‌های گوناگون فرهنگی و راه‌های جدیدی برای تفسیر دنیای پیرامونمان دارد.
پایین اومدیم ماست بود قصه ما راست بود.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۱ اسفند ۹۳ ، ۱۹:۴۰
کلثوم پیامنی

سیزدهمین دوسالانه عکس ایران

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۲۹ بهمن ۱۳۹۳

سیزدهمین دوسالانه عکاسی در حالی برگزار شد که بیشترین نقدها به رویکرد های اعلام شده در فراخوان بود.
فراخوان سیزدهمین دوسالانه عکس ایران، شهریور ماه، با موضوع آزاد در دو رویکرد کلی «آرت فتو گرافی» و «عکاسی خلاقانه» دعوت به تولید و ارسال اثر کرده بود. تقسیم بندی ای که بیشترین تمایزش از منظر تعداد عکس ها بود تا تعریفی مشخص.
به دلیل فقدان همین تعریف، مخاطب با انواع سبک ها و بیان های مختلف در محدوده ی وسیع آرت فتو گرافی یا همان عکاسی هنری در موزه هنرهای معاصر مواجه شد که نیاز به واکاوی بسیار داشت تا فهم شود.
نمونه های مستندگونه که در برخی موارد از لحاظ کیفی هم چنگی به دل نمی زدند در کنار آثاری چیدمان شده، دست کاری شده، کلاژها و تصاویری کاملا مفهومی عرضه شده بودند. البته قابل ذکر است که مزیت بارز این اتفاق مشاهده سلیقه های متفاوت عکاسان جوان در خلق تصویر است. چرا که گستره این سلیقه مسلما از پتانسیل جامعه ی عکاسی ما در این دهه خبر می دهد. و این مسئله زحمت برگزار کنندگان را بی ثمر نخواهد گذاشت.
تعریف ما از دوسالانه با آنچه که در سایر نقاط جهان برگزار می شود متفاوت است؛ در واقع آنچه که ما به عنوان دوسالانه می شناسیم مسابقه ای است که با موضوعی مشخص بین گروهی از شرکت کنندگان که لزوما هم در این زمینه حرفه ای نیستند برگزار می شود، و دست آخر از میان همه آنچه بضاعت آثار است مجموعه ای انتخاب شده و به نمایش در می آید .
حال آنکه روال معمول دوسالانه ها همانطور که از اسمش پیداست چکیده ای است از آثار فاخر تولید شده در حیات دو سال اخیر یک جامعه هنری. در این میان همه هنرمندان جامعه واکاوی شده و آثار نواندیشان و برجستگان به نمایش درمی آید.
اگرچه دوسالانه بومی ما از اصل ماجرا بسیار دور افتاده و سال هاست که با همه انتقادات دلسوزانه هنرمندان هیچ تغییری در روند برگزاری آن اتفاق نیفتاده است، اما اگر با همین نحو برگزاری در انتخاب رویکرد و موضوع دقتی فراخور یک مسابقه با کیفیت بشود قابل قدردانی خواهد بود.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ بهمن ۹۳ ، ۱۱:۲۰
مهدیه اصلانی

عکاسان دوره گرد

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۳ بهمن ۱۳۹۳

عکاسان دوره گرد از همان سالهای آغازین اختراع عکاسی تا نیمه قرن بیستم از روش­های ارزان مانند فروتیپ یا تین­ تیپ برای گرفتن عکس فوری مثبت فلزی در استودیوهای سیار خود استفاده می­کردند. با پیشرفت تکنولوژی، مواد و روش­های عکاسی نیز تغییر کرد . اوایل قرن بیستم، عکاسان دوره ­گرد بساطشان را در جاهای خوش­ منظر محلی پهن می­کردند و با شعار تهیه کارت پستال از چهره شما، اقدام به این کار می­کردند. عکاسانی که در این قالب کار می­کردند از هر شگرد وقیحانه­ ای در کار خود استفاده می­کردند. سر سوژه را روی بدنی چاق وصل می­کردند، یا او را در هواپیمای چوبی یا در میان ستاره­های نقاشی شده می­ نشاندند.

دوربین­های چوبی با یک لنز ساده تقریباً از نیمه قرن بیستم باب شد. عکاسان برای ارزان­تر تمام شدن کار از کاغذ عکاسی به جای فیلم استفاده می کردند. این دوربین­ها در محفظه اتاقک تاریک دارای چند تشتک حاوی داروی ظهور و ثبوت بود که عکاس همان لحظه عکس را در آن ظاهر می­ کرد. این دوربین­ها یک لابراتوار سیار بودند زیرا چاپ عکس نیز همان لحظه با امکانات تعبیه شده در دوربین میسر بود. کاغذ عکاسی(نگاتیو) تعبیه شده در کاش فیلم بعد از برداشتن لنز و شمارش عکاس برای چند لحظه نور می­ دید بعد از ظهور بر روی یک کاغذ دیگر قرار داده می­شد و در معرض نور خورشید( به جای آگراندیسمان) قرار می­گرفت. به دلیل حساسیت کم کاغذ این حجم از نور مشکلی ایجاد نمی­کرد. تصویر پزتیو دوباره در محفظه ظهور دوربین ظاهر می­شد. به این ترتیب پس از چند دقیقه عکس مشتری حاضر می­شد. رواج این دوربین­ها در ایران تقریبا همزمان با اجباری شدن شناسنامه بود. استفاده ازاین دوربین­ها تا قبل از انقلاب کنار حرم­ های مطهر برای گرفتن عکس یادگاری رواج داشت . مشهدی‌ها آن‌را “دست‌لتگی” می‌نامیدند. کار این نوع از عکاسان مشهدی بیش‌تر تهیه عکس فوری پرسنلی بود و کوچه «ثبت» که در مرکز شهر و نزدیک ادارات مهم قرار داشت، جایگاهی خاص و مهم برای “فوری‌کاران” محسوب می‌شد و دکان اغلب آنان در آن کوچه به‌گونه­ای متمرکز، درکنار یک‌دیگر واقع شده بود. ابراهیم ذهبی با نام مستعار “سیاح”، رسول و حمید عربلین نیز جزء عکاسان فوری بودند که عکاسخانه نداشتند.

 در سال­های اخیرآخرین عکاس دوره­گرد در ایران در منطقه گردشی درکه با این دوربین­های چوبی دیده شده است. در افغانستان هنوز هم عکاسان دوره­ گرد با همین دوربین­ها که به آن« کمره­ فوری » می­گویند عکس پرتره می­ گیرند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ بهمن ۹۳ ، ۱۳:۳۶
کلثوم پیامنی

اخبار عکاسی در عهد ناصری/ نازنین زنگی آبادی

تاریخ نشر : جمعه / ۱۰ بهمن ۱۳۹۳
به یمن وجود روزنامه ها است که خبر تأسیس اولین عکاسخانه عمومی در خیابان جبّاخانه تهران به گوش عامه مردم می رسد. در آن دوران، همین روزنامه ها هستند که اخبار فن و هنری را منتشر می سازند، که می رود از هنری درباری به هنری همگانی تبدیل شود. با مشاهده خبرهایی از این نوع، به نقش مهم و کلیدی روزنامه ها در گسترش و انتشار اخبار عکاسی در جامعه آن دوره پی می بریم. از آگهی ها و اعلانات موجود در برخی از این روزنامه ها، می توان به عنوان فنون و روش های عکاسی در دیگر نقاط جهان پی برد. هم چنین می توان از واردات انواع اسباب و وسایل عکاسی به ایران در دوره ناصری آگاهی پیدا کرد.
روزنامه های ایران و اطّلاع، بیشترین اخبار خارجی مربوط به عکاسی را در خود جای داده اند. در روزنامه ی اطّلاع تقریباً تمامی اخبارِ درج شده، اخبارِ متعلق به عکاسی در کشورهای خارجی است و در روزنامه ایران، بیشترین حجم اطلاعاتی اخبارِ عکاسی خارج از کشور را بین سال های 1295ق / 1878م تا 1297ق / 1879 م مشاهده می کنیم. یکی از نقاط قابل توجه این است که این اخبار همگی در برگیرنده اطلاعات به روز عکاسی در دنیا نبوده اند، چرا که آخرین اخبار در خصوص فنون عکاسی، با فاصله زمانی چند ساله به ایران رسیده و در این جراید منتشر شده است. مثل خبری که در نمره 298 روزنامه اطّلاع، به تاریخ پنج شنبه 19 رجب 1309 ق / 1892 م با عنوان «اختراع جدید در عکس»، در موردِ اختراعِ ژول ماری درج شده و این در حالی است که اتفاق مذکور سال ها پیش تر و در سال 1882 م به وقوع پیوسته است.


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۰ بهمن ۹۳ ، ۱۹:۳۰
زهرا اردکانی

میان واقعیت و نمایش / عکاسی صحنه آرایی شده در ایران

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۸ بهمن ۱۳۹۳

عکاسی صحنه آرایی شده در ایران (که حدود یک دهه از رواج آن در ایران می¬گذرد) در حال شکل دادن به یک جریان هنری است که راه و روشی متفاوت با آن¬چه در غرب به عنوان staged photography است را در پیش گرفته است. عکاسی صحنه¬آرایی شده در ایران نه در پی تفکر پست¬مدرنیسم بلکه در پی محدودیت¬های فضای عکاسی و هنر در کشور شکل گرفت. به طور کلی عکاسی هنری شاید به دلایلی مانند سختی کار عکاسی مستند و مقبولیت نداشتن ژانر مستند، نزد ناشران چاپ کتاب و گالری داران شکل گرفت. سلیقه جمعی و تغییر ذائقه بصری مخاطبین نیز باعث گرایش هنرمندان به عکاسی هنری شد. این تغییر ذائقه حتی روی کار عکاسان خبری و مستند این دوره نیز مشهود است.

انزوای هنرمندان دراجتماع و تعطیل شدن بسیاری از نشریات و مجلات در آثار این دوره بی تاثیر نبوده است. عکاسان بجای حضور در جامعه و برداشت عکس به ساخت عکس روی آوردند. این شکل از عکاسی تنها یک شباهت با عکاسی صحنه آرایی شده در غرب دارد و آن هم پروسه عکس ساختن، اما از لحاظ مبانی و ویژگی¬های صوری بسیارمتفاوت با جریانی است که در غرب وجود دارد.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ بهمن ۹۳ ، ۱۹:۰۰
کلثوم پیامنی

کشف حجاب

تاریخ نشر : دوشنبه / ۸ دی ۱۳۹۳

کتاب بازخوانی یک مداخله مدرن: کشف حجاب نوشته فاطمه صادقی برای عکاسان و تاریخ پژوهان از این نظر قابل تامل است که قضاوت و بررسی یک واقعه تاریخی را نه بر اساس نوشته¬های تاریخ نگاران و قضاوت¬های شخصی آنان، بلکه تنها از طریق یک شاهد ( دوربین) که آن روزها در دل وقایع حضور داشته انجام می¬دهد.شاهدی که عکس¬هایی به مثابه اسناد تصویری برایمان به جا گذاشته است تا از ورای سالها، خود با خواندن عکس¬ها زوایای پنهان واقعه¬ی کشف حجاب را کشف کنیم. این کتاب به بررسی مناسبات میان عکاسی و قدرت می¬پردازد.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ دی ۹۳ ، ۱۵:۳۹
کلثوم پیامنی

صحنه آرایی مرگ / ستاره سنجری

تاریخ نشر : دوشنبه / ۸ دی ۱۳۹۳

"پایان استمراری" تلاشی است برای بزرگداشت مرگ و در عین حال مرگ های کم اهمیت. مرگی که تاثیری بر زیبایی تصویر و کلیت زندگی نگذاشته است و خود نیز وسوسه انگیز و زیباست. عکس های این مجموعه بی ارجاع مستقیم، طبیعت بیجان های تاریخ هنر را برای ما تداعی می کنند. کیفیت فنی بالای تصاویر  و عکس های خوش آب و رنگ وسوسه لمس کردن را در بیننده برمی انگیزانند. حظ بصری عکس با دیدن یک عنصر مستهلک در یک لحظه فرو می نشیند. مرگ با شکوه و زیبایی فراوان در آثار سنجری تصویر می شود. عکس که خود گسستی است در پیوستار زمان تلاشی برای جاودانه کردن لحظه است. این عکس ها با تصویر کردن مرگ تضاد عجیبی میان مرگ و جاودانگی ایجاد کرده اند. ستاره سنجری دانش آموخته ی رشته گرافیک از دانشگاه الزهرا است و قبل از این مجموعه با علیرضا فانی در ساخت چند مجموعه عکس صحنه آرایی شده همکاری داشته است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ دی ۹۳ ، ۱۵:۱۴
کلثوم پیامنی
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
مرضیه اصلانی ؛ ۴ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۱۲ خرداد ۱۳۹۶
فردین طهماسبی ؛ ۵ ارديبهشت ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود