نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷

«دو دو» یک صندلی چند منظوره و یا به اصطلاح چندکاره می‌باشد که توسط محمد انجوی امیری، دانشجوی رشتۀ طراحی صنعتی در مقطع کارشناسی از دانشگاه هنر اسلامی تبریز، طراحی و در مسابقۀ جهانی جایزه بزرگ طراحی موسوم به A’Design Award & Competition موفق به کسب مدال برنز بخش مبلمان، اقلام تزئینی و طراحی داخلی خانه، در سال ۲۰۱۸ گشته است.

دودو صندلی است که با ایدۀ ساده گرایی شکل گرفته و ریشه در کودکی‌های طراح دارد، به طوری‌که او بازی‌های کودکانۀ خود با شانه‌ها و متصل نمودن آنان به یکدیگر را الهام بخش ساخت چنین محصولی می‌داند. مهم‌ترین ویژگی این صندلی حفظ سادگی ضمن برخورداری از کارآیی بالا می‌باشد. سادگی نه تنها در فرم بلکه در مواد اولیه این محصول رعایت شده و همین امر سبب ارتباط بهتر کاربر با محصول گشته است. 

ساختار اصلی این صندلی ترکیبی از چوب راش و فولاد ضد زنگ می‌باشد. به طوری‌که بدنۀ اصلی از دو بازو، سه مفصل یا لولا متحرک و دو مفصل ثابت تشکیل گردیده است. به همین سبب دودو یک صندلی با قابلیت تبدیل به یک میز یا چهارپایه می‌باشد، زیرا مفاصل متحرک با قابلیت قفل شدن، می‌توانند وزن را در زمان چرخش و تغییر از حالت صندلی به میز و یا بالعکس، تحمل نمایند و نیاز کاربر را بسته به شرایط موجود برطرف کنند. 

زهرا اردکانی ؛ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
زهرا اردکانی ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷
زهره حاضری ؛ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷

۹۸ مطلب با موضوع «عکاسی» ثبت شده است

غیرنظامیان در جنگ تحمیلی

تاریخ نشر : شنبه / ۲۸ شهریور ۱۳۹۴

حمله عراق به مناطق مسکونی و غیر نظامی از روز سوم جنگ شروع شد. شهر اهواز اولین هدف غیر نظامی در جنگ بود که در ۲ مهر ۱۳۵۹ توسط نیروی هوایی عراق بمباران شد. ارتش عراق در آن روز‌ها طی سلسله عملیاتی، مناطق مسکونی در تهران، زنجان، همدان، بستان، تبریز، بروجرد، دورود، اندیمشک، دزفول، رامهرمز، آبادان، رشت، اصفهان، نهاوند، مریوان، بانه، پیرانشهر و صالح‌آباد را مورد حمله قرار داد و تعدادی زیادی از هموطنانمان را به خاک و خون کشید.
بسیاری از عکاسان با حضور در خط مقدم جبهه به ثبت صحنه های درگیری نظامیان پرداختند اما در این بین عکاسانی هم بودند که حاشیه های جنگ را به تصویر کشیدند. گاهی حواشی یک واقعه عمق یک فاجعه ای مانند جنگ را بیشتر نمایان می کند. برخی از عکاسان مانند بهمن جلالی با نگاهی مستند و بسیاری دیگر با نگاهی ژورنالیستی و گزارشی از جنگ عکاسی کرده‌اند. عکس‌های بهمن جلالی از ویرانه های بمباران آبادان نگاه مستند جلالی را برای ثبت واقعه جنگ نشان می‌دهد. در این عکس ها اگرچه حضور آدم های زخمی و دردمند را نداریم اما بیینده وقتی با بیمارستان ویرانی مواجه می‌شود می‌تواند لحظه بمباران و صحنه‌های دلخراش آن را تصور کند.
همانطور که در عکس‌ها می‌توان دید از جمله مشکلات اجتماعی که پس از حمله صدام به شهرها و روستاهای کشور، گریبان‌گیر مردم شد می‌توان به مهاجرت اجباری گسترده، بی‌سرپرست شدن بسیاری از خانواده‌ها، فروپاشی بسیاری از خانواده‌ها، فقر و بیکاری اشاره کرد. ایجاد دوگانگی فرهنگی و شخصیتی، گسترش حاشیه‌نشینی، گسترش جمعیت شهرهای مهاجر‌پذیر و کمبود خدمات و امکانات متناسب با جمعیت افزوده شده و هم چنین درگیری‌های پراکنده میان مهاجرین و ساکنان بومی این شهرها و بروز بزهکاری از جمله این آثار است. البته وفاق و همدلی مردم در پذیرش مهاجرین و مردم جنگ زده مثال زدنی است. آن روزها مردم روستاها و شهرهای اطراف بخشی از فضای خانه‌ها و حتی درآمدشان را با مهاجران تقسیم کردند. این ویژگی و خصلت ایرانیان از منظر علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی نیاز به بررسی و تاًمل بیشتری دارد. صیف الله صمدیان، فرنود، آلفرد یعقوب زاده، صیاد، ارژنگ، غلامرضا دادبین، کامران جبرئیلی، رضا مرادی، فرهومند، مسعود معین پور، حسین ارقامی، بهروز مهرام ، علیرضا فرزین و... از جمله عکاسانی هستند که به ثبت   و پوشش تصویری حواشی جنگ و غیرنظامیان در جنگ پرداخته اند. عکس‌هایی که در  ادامه می‌بینید متعلق به برخی از این عکاسان است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۸ شهریور ۹۴ ، ۱۱:۲۷
کلثوم پیامنی

و اما پس از جنگ...

تاریخ نشر : سه شنبه / ۲۴ شهریور ۱۳۹۴

اما بعد از جنگ... دوربین‌ها هم غلاف شد. بعضی رفتند دنبال کارشان آخر از اول هم عکاس نبودند، بعضی رفتند و پست‌های اداری گرفتند بعضی هم شدن معلم ما و شما . مهدی منعم هم رفت پی عکاسیش.
مهدی منعم عکاس دوران دفاع مقدس است و تا امروز دو کتاب از عکس‌هایش را چاپ کرده است. کتابی که حاصل ادامه فعالیت عکاسی او با موضوع جنگ است. مهدی منعم دغدغه عکاسی از جنگ را با پیگیری موضوع  مصدومان نظامی و غیر نظامی طی چندین سال پیاپی عکاسی کرده‌است. در مجموعه "قربانیان جنگ" منعم با سفر به استان‌های مرزی از مردم بی‌گناهی که در جنگ و یا انفجار مین‌هایی که عراقی‌ها در منطقه کاشته‌اند و پاکسازی نشده‌اند عکاسی کرده‌است.انفجار این مین‌ها موجب نقص عضو بسیاری از افراد آن مناطق شده‌است. کتاب او سند مظلومیت مردم ایران در جنگ تحمیلی ایران و عراق است.
منعم سوژه هایش را در هاله‌ای از ابهام در پشت شخص دیگر و یا پشت پرده یا هرچیزی پنهان می‌کند. سوژه‌های او اغلب بخش پنهان آسیب‌هایی است که بعد از جنگ متوجه مرزنشینان است. او تکه تکه گی را با برش‌هایش در هنگام ترکیب‌بندی تشدید و بر مفهوم قطع عضو تاکید بیشتری می‌کند. عکس‌های او از دست‌های قطع شده بعد عاطفی حس لامسه را برمی‌انگیزانند. در یکی ازعکس‌هایش تصویر دختر خردسالی است که با چشمان نافذش مخاطب را منقلب می‌کند. دخترک با لباسی پراز پولک که لباس محلی مناطق کردنشین است احاطه شده و دست‌هایی را می‌بینیم که بر گردنش حلقه زده‌اند. یک دست طبیعی و یک دست مصنوعی . مادری که تنها با یک دست از عهده تمام مسولیتش برنمی آید و شاید وجود دخترش آن را کامل کند. یا در عکسی دیگر مادری فرزندش را در آغوش گرفته اما مادرش نمی‌تواند با انگشتهای ظریف و زنانه‌اش فرزندش را نوازش کند و مردی که دست همسرش را گرفته است.
 این دست‌ها حامل پیام صلح و نماد مظلومیت غیرنظامیان بی‌گناهی است که هنوز هم طعمه مین‌هایی هستند که دشمن بعثی در مناطق مرزی کاشته‌اند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ شهریور ۹۴ ، ۱۰:۲۴
کلثوم پیامنی

کتاب «عکاسی جنگ» / علی فریدونی

تاریخ نشر : سه شنبه / ۱۷ شهریور ۱۳۹۴

برگزاری بزرگداشت علی فریدونی عکاس پیشکسوت دفاع مقدس در نخلستان اوج بهانه ای شد برای پرداختن رسانه ها به عکاسان دفاع مقدس. اگر بخواهیم بین شناخته شدن هنرمندان عرصه دفاع مقدس در جامعه مقایسه ای داشته باشیم بدون شک عکاسان مظلوم ترین و گمنام ترین هنرمندان تاریخ هنر انقلاب بوده اند. عکاسانی که در سخت ترین شرایط و با کمترین امکانات، جان خود را برای ثبت لحظات بی بازگشت یک حماسه به خطر انداختند، امروز حتی در حد یک نام هم شناخته نمی شوند!
علی فریدونی یکی از این عکاسان است که پس از گذشت ۲۸ سال، ۱۵۶ قطعه از ۲۵۰۰۰ قطعه عکسی که وی  از ۲۱ عملیات دوران دفاع مقدس گرفته است در قالب کتابی به چاپ رسیده است. این کتاب دومین جلد از مجموعه کتاب های عکاسان جنگ است که توسط انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس به تازگی منتشر شده است.
شاید انتشار این کتاب را باید به فال نیک بگیریم و منتظر دیدن آثار عکاسان گمنام دیگری همچون محمد حسین حیدری، مسعود زنده روح کرمانی، رسول اولیا زاده، سعید صادقی، احمد ناطقی، مهدی منعم، سید عباس میر هاشمی، بهزاد پروین ،سعید جان بزرگی و مهرزاد ارشدی باشیم.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ شهریور ۹۴ ، ۱۰:۳۴
قاسم اکبری

کودکانه‌های جنگ

تاریخ نشر : دوشنبه / ۹ شهریور ۱۳۹۴

جنگ با همه ظواهر زشت و نازیبایی که داشت زیبایی‌هایی نیز برجای گذاشت. برخی از عکاسان با دانش و تسلطی که بر عکاسی مستند داشته‌اند بجای حضور در بطن میدان جنگ، حواشی جنگ را بخوبی دیده و ثبت کرده‌اند. در هر جنگی بیشترین آسیب متوجه کودکان است. این کودکان هستند که قدرت دفاع از خود را ندارند و روح لطیفشان طاقت تحمل زشتی‌ها و خشونت‌های جنگ را ندارد. همینطور خسارت مالی و جانی جنگ بر نسل بعد تاثیر زیادی می‌گذارد. در این عکس‌ها و نقاشی‌ها حال و هوای کودکان و زنان که مستقیماً درگیر جنگ نبوده‌اند دیده می‌شود. این عکس‌ها حامل خاطراتی است که بخشی از خاطرات جمعی و تاریخ شفاهی ماست. شاید این عکس‌ها را قبل آنکه دیده باشیم برخی از ما آن را لمس کردیم و برخی تنها شنیده ایمشان. کودکان تمام توانایی‌شان را در قلک‌هایی بشکل نارنجک، تانک و... برای کمک به رزمندگان ریخته اند. در نگاه اول اگر ندانیم که موضوع این نقاشی ها چیست با یک فضای شاد و پویا در تصویر مواجه می‌شویم که با جنگ در تضاد است. حضور رنگ‌های شاد و با خلوص بالا درترکیب‌بندی‌های منتشر که حسی از وحدت و بهجت را در تصویر ایجاد می‌کند. با نگاه جزءنگرانه زنان، کودکان و سالمندانی را می‌بینیم که اقلام خوراکی را برای کمک به رزمنده‌ها به مسجد آورده‌اند تا از آنجا به جبهه ارسال کنند. در یکی از نقاشی‌ها مراسم جشن عقد یک عروس و داماد را در ترکیبی مملو از رنگ بر سفره ساده‌ای می‌بینیم. اینجا خبری از زرق و برق‌های مراسم ازدواج‌‌های امروزی نیست. همه چیز ساده ‌است اما زیبا همانند لبخند رضایت عروس در کنار همسر رزمنده‌اش که در جنگ دچار نقص عضو شده‌است. این نقاشی و بسیاری از عکس‌های مراسم ازدواج آن زمان نشان می‌دهد که بسیاری از زوجین بخاطر احترام به خانواده‌های داغدار شهدا مراسم ازدواج را ساده می‌گرفته‌اند. این وفاق وهمدلی و ایثار که در نقاشی‌ها و رفتار کودکان در دوران جنگ قابل مشاهده است مصداق همان جمله زیبای حضرت زینب(س) است که فرمودند : " ما رایت الا جمیلا" که در نگاه زیبانگر این کودکان به جنگ تبلور یافته است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ شهریور ۹۴ ، ۱۲:۲۴
کلثوم پیامنی

زندگی ایرانی روی فرش ایرانی / کاوه بغدادچی

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۹ مرداد ۱۳۹۴

فرش ایرانی منبع ذوق و الهام زنان و مردان هنرمند این دیار است که در دنیا خواهان زیادی داشته و دارد. بغدادچی در مجموعه زندگی ایرانی روی فرش ایرانی به حضور فرش ایرانی در میان خانه‌های ایرانیان پرداخته‌است. بغدادچی با قرار دادن یک فرش دستبافت اصیل بر یک زمینه خنثی موکت خاکستری و ثابت بودن زاویه دوربین سعی بر این دارد که نظمی در تصویر بوجود آورده و به یک منطق صوری در تصویر برسد. به عقیده بغدادچی فرش ایرانی هنر ظریفی است که همیشه در حال حاضر در شادی و سوگواری، دوران کودکی و بلوغ، تنهایی و با هم بودن در کنار مردم زندگی می کند.در هر حال فرش با تمام وجوه هنری‌اش یکی از وسایل کاربردی در زندگی ایرانیان و دیگر ملت‌ها است. بغدادچی با قرار دادن اشیا روزمره متفاوت و بعضاً قدیمی بر روی فرش سعی در نمایش وجوه متفاوت زندگی ایرانی دارد. اگرچه این ابزار و حتی این نوع فرش حس نوستالژیکی را به مخاطب القا می کند و خاطرات خانه مادربزرگ هایمان را برایمان زنده می کند. اما آیا زندگی ایرانی همین‌گونه است که بغدادچی تصویر کرده است؟ آیا یک زندگی فردی که بیشتر لحظات آن در خوردن و خوابیدن خلاصه شده، بخوبی زندگی ایرانی را نشان داده است؟ وجود یک فنجان چایی وقت دیدن آلبوم عکس‌های خانوادگی، یک دیس غذا که یک پرس چلوکباب در آن است، رخت خواب یک نفر، همه‌ی این عکس‌ها خبر از یک زندگی سرد و ساکت یک نفره دارد و خبری از جمع صمیمی خانوادگی در آن نیست. ویژگی که شاید وجه بارز زندگی سنتی ایرانیان باشد. عشق، محبت، مهر مادری، جمع صمیمی خانوادگی و... معنی بخش واژه زندگی در ایران هستند نه روزمرگی‌های یک ایرانی تنها که با قرار دادن یک قالیچه در زمینه خنثی خاکستری تشدید شده است. همه فعالیتهایی از قبیل پاک کردن سبزی، قند شکستن و... در ایران یک عمل دسته جمعی است که با شور و نشاط خاصی توسط اعضای خانواده و یا زنان همسایه و فامیل انجام می‌شود که نمایانگر نوع‌دوستی ایرانیان است که متاسفانه در قاب عکس‌های بغدادچی دیده نمی‌شود. عکس‌های بغدادچی شاید تنها برای نگاه اوریانتالیستی جشنواره‌های غربی و نگاه توریستی جذاب باشند آنهایی که روح حاکم بر گرمای رنگ‌های فرش‌های ایرانی را در زندگی ایرانی لمس نکرده‌اند.

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ مرداد ۹۴ ، ۱۰:۵۰
کلثوم پیامنی

عکاسی به روایت داستان / مجله داستان

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۲ مرداد ۱۳۹۴

دکه‌های روزنامه فروشی به اعتبار روزنامه شکل گرفته‌اند و امروز با حضور مجلات رونق بیشتری پیدا کرده‌اند. عابران پیاده لحظاتی کوتاه برای برانداز کردن تیترها، عناوین و تصاویر در کنار دکه‌ها می‌ایستند و همین لحظات کوتاه تنها فرصتی‌ست که در اختیار طراحان قرار دارد تا مخاطب را جذب و تشویق  به مطالعه نمایند. فرصتی طلایی که وابسته به خلاقیت طراح است.

مجله داستان از مجموعه مجلات همشهری، این فرصت را غنیمت شمرده و از حرفه عکاسی برای جذب مخاطب خود به خوبی استفاده کرده است. طراحی جلد داستان با محوریت قرار دادن عکاسی با استفاده از عکس‌های برجسته ایران و جهان که برآمده از سبک ها و تکنیک‌های مختلف است با هم‌راهی جملات کوتاه تلاش می‌کند خوانش جدیدی را برای مخاطبش ایجاد کند و در کنار آن ارزش و جایگاه واقعی عکاسی هنری را نشان می‌دهد. مجله داستان با ارائه عکاسی هنری و حفظ آن در کنار مجموعه‌ای از مجلات که نگاه سطحی نسبت به مقوله عکاسی دارند به خوبی به چشم می‌آید و بر خلاف قضاوت‌هایی که در مورد این نوع از عکاسی می‌شود٬ توانسته است مخاطب عام را نیز با خود همراه سازد. نکته قابل توجه دیگر که در سایر مجلات کمتر دیده می‌شود، ثبتِ نام عکاس در کنار تصویر است که نشان از احترامی‌ست که داستان برای عکاس به عنوان یک هنرمند با حفظ حق معنویش قاعل است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۲ مرداد ۹۴ ، ۱۱:۵۴
زهرا کشاورز

خلاقیت در عکاسی / ساخت سافت باکس نور

تاریخ نشر : يكشنبه / ۱۸ مرداد ۱۳۹۴

سافت باکس یکی از ضروری‌ترین وسایل کنترل نور در استودیو است. سافت باکس‌ها با جمع آوری نور در یک محفظه بسته و عبور نور از حداقل یک لایه نرم کننده یا دیفیوزر ، عمل می‌کنند . با عبور نور از پارچه نیمه شفاف، عمل نرم کنندگی و یکنواخت شدن نور اتفاق می‌افتد .این وسیله نور تند و خشن فلاش را تبدیل به نوری نرم و ملایم می‌کند از این رو در عکاسی صنعتی، تبلیغاتی و پرتره کارایی بسزایی دارد. انواع سافت باکس ها در چند شکل و اندازه متفاوت با قیمت های نسبتا بالایی وجود دارند. شاید پرداخت چنین هزینه‌هایی برای عکاسان مبتدی و حتی حرفه‌ای سنگین باشد. اما چگونه می‌شود از مزایای یک سافت باکس خوب با کمترین هزینه‌ها بهره‌مند شد؟ برای ساخت یک سافت باکس تنها به ابزارهایی مانند مقوای کارتنی، فویل آلومینیومی، چسب، قیچی ، کاغذ کالک و یا انواع پارچه سفید نخی ، کتان و یا پلاستیکی نیاز است.
ابتدا بر حسب اندازه سر فلش الگوی زیر را بر روی مقوا بکشید و آن را ببرید. بعد فویل را بر لبه داخلی آن بچسانید. لبه‌های مقوا را خوب تا کرده سپس با چسب دورگیری کنید و در آخر کاغذ کالک و یا پارچه سفید را بر قسمت جلوی آن بکشید. سافت باکس شما براحتی قابل استفاده است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۸ مرداد ۹۴ ، ۱۱:۳۴
کلثوم پیامنی
زهرا اردکانی ؛ ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود