نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط زهرا کشاورز ؛ ۳۰ آبان ۱۳۹۶
هر اتفاقی می‌تواند ذهن خلاق طراحان را به سمت ایده‌ای نو سوق دهد. این بار دیدن گزارشی از تلویزیون با موضوع این پرسش که:"آیا می‌دانید طرح روی لباستان چه مفهومی دارد؟" ذهن محمدرضا هدایتی را به خود مشغول می‌کند. تا اینکه چرم درسا تصمیم می‌گیرد مجموعه محصولی وارد بازار کند که گروه هدفش کاربران جوان‌ یا نوجوانانی‌ست که از محصولات چرمی یا غیر چرمی دارای نام و نشان‎های برون‌مرزی وگاها درون‌مرزی استفاده می‌کنند. این استفاده نه به این علت است که به کشور و یا فرهنگ خود علاقه ندارند. بلکه علت را می‌توان خالی بودن ایده در این عرصه و عدم دقت استفاده از فعالیت متخصصان، نظارت و مطالعه بر علایق این گروه از کاربران دانست. اینجاست که جرقه ایده جدید شکل می‌گیرد و آن استفاده از موضوع قهرمانان ملی و طراحی محصولات چرمی برای جوانان است. این ایده راهیست برای ایجاد هویت ملی در محصولات بر اساس یک داستان واقعی، داستانی که مدتهاست به فراموشی سپرده شده است.
فاکتورهای اصلی پروژه، طراحی خانواده‌ای با قیمت ارزان‌تر برای کاربران جوان تعریف می‌شود. محمدرضا هدایتی حالا با داشتن ایده‌ اولیه کار مطالعاتی خود را آغاز می‌کند. ورزش‌ها و قهرمانان بزرگ ایرانی را بررسی کرده و در نهایت بعد از چندین ماه مطالعات گسترده "اولین قهرمان اتومبیلرانی ایران" را به عنوان قهرمان ورزشی لوکس، برای محصولات چرم طبیعی که ذاتا محصولاتی لوکس هستند انتخاب می‌کند.
مرحله بعد مطالعه دقیق‌تر و رسیدن به الگویی برای طراحیست. بعد از مطالعات، دو فاکتور اصلی، یعنی نام مجموعه (برگرفته از شماره ماشین) و ترکیب رنگ محصولات (سفید، سبز، مشکی/ برگرفته از رنگ لوگو خودرو آلفارمو) استخراج می‌شود. در قدم بعدی با توجه به گروه هدف کیف پول جیبی، دست‌بند، جاسوییچی و کمربند به دلیل کاربری بیشتر بین جوانان و قیمت تمام شده پایین‌تر نسبت به دیگر محصولات به عنوان اعضای کلکسیون جدید چرم درسا تعریف می‌شوند. حالا زمان طراحی و ایده‌پردازی‌ست. طراحی و طراحی و طراحی... .
کلثوم پیامنی ؛ ۳۰ آبان ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
مرضیه اصلانی ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶

۸۱ مطلب با موضوع «عکاسی» ثبت شده است

ثبت معنا / حسن الماسی

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۲۷ خرداد ۱۳۹۴

عکس بسیار سریع‌تر و گویاتر از هر اثر هنرمندانه دیگری می‌تواند ذهنیت خالق اثر را بازنمایی کند.
 به تبع آن عکاس برای القای معنا از تکنیک‌های مختلفی برای بازنمایی آنچه در ذهن دارد استفاده می‌کند. عکاسی مستند یا چیدمانی از اسلوب‌های مورد اتخاذ هنرمند می‌تواندباشد. حالا اینکه او از چه روشی استفاده می‌کند و در کدام روش می‌تواند ذهنیت خود درباره موضوع عکس را به درستی القا کند؛ برای عکاس مسئله حیاتی محسوب می‌شود.
در کنار این‌ها، اصلاحات نوری و رنگی در عکس روشی کاربردی در بازنمایی بهتر موضوع برای عکاس است. این روش تقریبا از همان سال‌های ابتدایی اختراع دوربین در بین عکاسان رواج پیداکرد، که از میل عکاس برای شبیه کردن تصویر به دست آمده به آنچه نقاشی متداول آن زمان بود حکایت دارد. حسن الماسی از آن دست عکاسانی است که برای رساندن احساس درونی خود به هر نحوی از ابزارهنری درثبت تصویر استفاده می کند. تقویت تابش‌های نوری از زوایای مورب و همچنین غلو در بیان رنگی، ویژگی این عکس ها است و موجب شده گاهی به نقاشی نزدیک شود.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ خرداد ۹۴ ، ۱۰:۵۸
سارا شمعی

موبایل‌گرافی یا عکاسی با موبایل

تاریخ نشر : پنجشنبه / ۲۱ خرداد ۱۳۹۴

اصطلاح عکس سردستی و یا اسنپ شات پس از اختراع دوربین کداک در سال ۱۸۸۸.م و تغییر در نوع کار با دوربینهایی با روش استفاده آسان وضع شد.اسنپ‌شات‌ عکسی است که سریع گرفته می‌شود و دارای تنظیمات نوردهی و دیگر تنظیمات فنی نیست و با دوربین‌های اتوماتیک گرفته می‌شود. با تحول در ساختار دوربین‌های دیجیتال و مجهز شدن تلفن همراه به دوربین، عکاسی ساده‌تر نیز شد. سیاست شرکت کداک و هر تکنولوژی که عکاسی را آسان بخواهد در پی شعار همیشگی عکاسی یعنی دموکراتیزه شدن این هنر است. عکاسی در بدو اختراع بدلیل ارزانی، سرعت عمل بالا و آسانی بسرعت در دسترس عموم مردم قرار گرفت. امروزه با پیشرفت و گسترش تکنولوژی بی شک میلیونها دوربین دیجیتال و تلفن همراه مجهز به دوربین در اختیار مردم در سراسر دنیا وجود دارد که بیشترین کاربرد این دوربین‌ها گرفتن عکس‌های یادگاری، شخصی و خانوادگی است که زیر مجموعه عکس‌های سردستی هستند. از آغاز عکاسی تا به امروز این عکس‌ها بخش بزرگ و حداکثری بدنه عکاسی را تشکیل داده‌اند. از این رو با پی بردن پژوهشگران به ارزش های تاریخی و فرهنگی این عکس‌ها مطالعه آنها جایی در مطالعات تاریخی فرهنگی باز کرده است.

اما اتفاق دیگری در این میان در حال وقوع است و آن اقبال عکاسان هنرمند و مستندساز برای عکاسی کردن با موبایل و دوربین‌های غیرحرفه‌ای است. برخی از آنها از امکانات بیانی دوربین‌های غیرحرفه‌ای در جهت القای معنی خاصی کمک گرفته‌اند و برخی صرفا بدلیل استفاده آسان سبکی و در دسترس بودن دایمی و جلب توجه نکردن این دوربین‌ها هنگام عکاسی خیابانی و مستند از آن بهره می‌جویند. عکس‌های این عکاسان به سبب سابقه حرفه‌ای‌شان اصلا شبیه عکس‌های اسنپ شات کاربران غیر حرفه‌ای نیست و ردی از نوع نگاه عکاس را در خود دارد. گاهی کیفیت دوربین‌های تلفن‌هایی مانند آیفون با برخی دوربین‌های حرفه‌ای برابری می‌کند و این تشخیص رمزگان فنی عکس را هنگام خوانش دشوار ساخته و درآن خلل ایجاد می‌کند. عکاسی در هردو سطح حرفه‌ای و آماتور آن همواره به دنبال بالاترین کیفیت عکس بوده است و این منحصر به عکاسی تجاری و تبلیغاتی نیست. آثار هنرمندان معاصر با چاپ‌هایی در ابعاد بزرگ و با کیفیت خیره کننده شاهد این مدعا است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۱ خرداد ۹۴ ، ۱۲:۵۹
کلثوم پیامنی

تخیل درعکاسی تبلیغاتی / داریوش کیانی

تاریخ نشر : شنبه / ۹ خرداد ۱۳۹۴

عکاسی تجاری یا تبلیغاتی خلاف آنچه تصور می‌شود عکس‌هایی صرفاْ برای شناسایی محصول و فروش بیشتر آن نیستند. وقتی ما دوربین را به سوی موضوعی نشانه می‌رویم این کار را به واسطه‌ی شرطی شدگی فرهنگی خود به هزار شیوه انجام می‌دهیم.عکس‌ها مفاهیم غالب در جامعه را استمرار می‌بخشند. عکس‌های تجاری در ساخت و استمرار بخشیدن به کلیشه‌ها نقش دارند. این عکس‌ها برای فروش و نیز ترویج فرهنگ کالایی است.
در عکس‌های تجاری با تشدید رنگ و بافت، تصاویر هوس انگیزی از مواد خوراکی ارائه می‌دهند که به تشدید میل خریداران کمک می‌کند. عکس های داریوش کیانی از این ویژگی‌ها مستثنی نیستند. کیانی در عکس‌هایی که به سفارش شرکت سبز ایران و همچنین دیگر مواد غذایی آماده و نیمه آماده گرفته است از صحنه‌پردازی با مواد طبیعی و ظروف پخت قدیمی استفاده می‌کند تا بر طبیعی بودن ( مفهومی که بارت آن را وفور طبیعی نامید)، تاریخ‌مند بودن و قدمت محصولات صنعتی تاکید کند و به آن پر و بال دهد. همچنین با ایجاد فضایی رمانتیک نیرو و صنعت کار دخیل در تولید آن را پنهان ساخته تا تجربه پخت آن را آسان‌تر و با کیفیت مطلوب‌تری ارائه دهد. کیانی در محیط صنعتی مانند عکسی که در کارخانه تولید دستمال کاغذی گرفته است با ایجاد فضای خیالین با برجسته کردن بافت و نور زیبا و رمانتیک در صحنه، فضای خشک و بی روح صنعتی تولید آن را حذف می‌کند تا بر لطافت و طبیعی بودن محصول صحه بگذارد.
خلق انسان ایده آل که از مقاصد عکاسی مد به شمار می‌رود در عکس‌های کیانی به خوبی ساخته و پرداخته شده است. کیانی با ساختن استیج‌هایی خیالین مدل را که پوشاکی با برند موکارلو بر تن دارد دست نیافتنی ساخته‌است. عکس‌های او روایت‌مند هستند. مخاطب با دیدن عکس‌ها که گویی صحنه‌ای از یک فیلم است شروع به ساختن قصه‌ای در مورد آن می‌کند. داستان‌ به خودی خود با بار فرهنگی و قدمت تاریخی همراه است و عکاس از طریق این عکس‌ها به آن برند و پوشاک باری از قدمت تاریخی و ارزش فرهنگی می‌دهد.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ خرداد ۹۴ ، ۰۹:۵۰
کلثوم پیامنی

بررسی تاریخچه آلبوم در ایران

تاریخ نشر : سه شنبه / ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۴

سنت جمع‌آوری در ایران پیشینه‌ای بسیار قدیمی دارد. شاهان و سلاطین هنردوست ایرانی هنرمندان را از سراسر سرزمین ایران در دربار گرد هم می‌آوردند و با سفارش آثار، از هنر ایشان حمایت می‌کردند. در دربار شاهان، هنرمندان نقاش، خطاط، جلد ساز و ... در کنارهم فعالیت می‌کردند. جمع‌آوری آثار هنری در آلبوم در ایران که با نام مرقع مرسوم بوده است، به قرن شانزدهم میلادی/ دهم هجری قمری می‌رسد. این کار را هنرمندان ایرانی در نهایت دقت و ظرافت انجام داده‌اند.

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۲ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۶:۰۶
کلثوم پیامنی

تهران کمی متمایل به راست / محمد غزالی

تاریخ نشر : سه شنبه / ۸ ارديبهشت ۱۳۹۴

"تهران کمی متمایل به راست" نام مجموعه عکسی است که چهره ای متفاوت از تهران را به نمایش گذاشته است. چهره‌ای بر خلاف آنچه هر روز آن را می‌بینیم، شهری شلوغ و پرهیاهو که در عکس‌های محمد غزالی اما چهره رنگ و رو رفته و زرد گونه به خود گرفته که به سبب استفاده عکاس از فیلم‌های پولاروید تاریخ مصرف گذشته است. در این مجموعه تهران گویی کم کم بیمار و زرد روی می‌شود و دیگر تصویری از خیابان های پرتردد و ساختمان‌های بلند در آن نیست. حیات پایتخت رو به وخامت است و در عکسهای آخر نمایشگاه جز لکه های زرد اثری از آن در تصویر نیست. بخشی از تصویر خیابان به دلیل کهنه بودن عکس‌ها اکسپوز نشده است و برای همیشه تنها یک بار در کادر عکاس دیده شده اند، مانند خاطره ای که یکبار اتفاق افتاده و هیچ تصویری از آن جز آنچه که در چشم حاضران نقش بسته وجود ندارد . گویی بخشی از تصویر که اغلب سمت چپ تصویر است را کسی پاک کرده و یا پنهانش کرده اند و سنگینی وزن بصری عکس‌ها در سمت راست عکس گواه دیگری است از کنایه ی بصری عکاس. عنوان مجموعه " تهران کمی مایل به راست " کنایه آمیز به نظر می‌رسد. این عکسها بیش از آنکه مستندی از تهران دهه هشتاد باشند نوعی سندسازی تصویری برای نمایش منظر عکاس از حوادث سیاسی این سالها هستند.
۲۷ عکس این نمایشگاه در سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ خلق شده اند که در اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ در گالری اثر به نمایش در آمده‌اند، همگی تک نسخه و در ابعاد ۸/۱۰×۵/۸ سانتی متر به چاپ رسیده اند.
محمد غزالی متولد ۱۳۵۹ و تحصیلاتش کارشناسی ارشد عکاسی است.

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۸ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۹:۴۵
کلثوم پیامنی

یک شب با تئاتر / سقراط

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۲ ارديبهشت ۱۳۹۴

کافی است دکمه شاتر را فشار دهیم، آن وقت هر کسی عکاس می شود! البته این عبارت به آن هایی منسوب می شود که فکر می کنند عکاس شدن به همین مفتی هاست و فقط دوربین لازم است؛ اما نمی دانند که عکاسی هنری است مشکل، که شکل دیجیتالی اش ظاهری سهل الوصول به آن بخشیده و در این میان عکاسی تئاتر یکی از مهجورترین و در عین حال سخت ترین شاخه های عکاسی است که جنبه مادی قابل توجهی نیز ندارد و آن چه که هست بیشتر مدیون علاقه شخصی عکاسان است!
چیزی بین بودن و نبودن است، یعنی باید باشی و دیده نشوی تا مبادا مثلا حس بازیگر را به هم بزنی و سخت تر این که باید در لحظه زاویه ات را بشناسی و قابت را ببندی و تصمیم بگیری، چون ذات تئاتر در لحظه بودن را می طلبد. در این بین عکس های «سقراط» حمیدرضا نعیمی  مثال خوبی هستند از عکاسی تئاتر، که می شود درباره آن ها صحبت کرد. اثری پر جنب و جوش با نورپردازی و طراحی صحنه و لباسی خلاقه که کمتر در تئاترهایمان دیده ایم و با ریتمی بالا که سرعت عمل عکاس را می طلبد و شکارهای خوبی را  نصیب امیر خدامی کرده است.
عکس های سقراط گاه راوی نمایش اند و گاه کمی بیشتر از یک عکس از یک اتفاق می نمایند. در واقع خود تبدیل به اثر هنری مجزایی می شوند که راوی نگاه عکاس هستند. این برای سومین بار است که حمیدرضا نعیمی با سقراط راهی تالار وحدت می شود تا میزبان مسافران بهاری تهران باشد، فرصتی که نصیب کمتر تئاتری می شود!

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۰:۳۰
زهرا اردکانی

عصر عاشورا _عصر انتظار / سید احسان باقری

تاریخ نشر : سه شنبه / ۱۸ فروردين ۱۳۹۴

 استاد فرشچیان در عصر عاشورا حکایت ذوالجناح را که پیک شهادت سوارش شده، تصویر کرده و امروز "سید احسان باقری" حکایت شهیدان کربلای ایران را به نمایش گذاشته‌است . 

عکس عصر انتظار اقتباسی از تابلوی عصر عاشورا است که در شهرک سینمایی دفاع مقدس، با همکاری گروهی از هنرمندان بازسازی و خلق شده‌است. از آنجایی که پرداختن به آثار اقتباسی در ایران کم اتفاق می افتد؛ یکی از ویژگی‌های با ارزش این اثر به شمار می‌رود. عکس چیدمان شده احسان باقری می‌تواند نگاه دوباره‌ای به عکاسی اقتباسی بین هنرمندان ایرانی باشد . 

استفاده از نیروهای متخصص نیز از نقاط قوت کار است. عکس‌های چیدمان شده نیاز به طراحی نمایشی دارد، به همین دلیل باقری از تیمی شامل طراحان‌صحنه، گریم، نور برای خلق این اثراستفاده کرد. 

این اثر اقتباسی حاصل ماه‌ها تحقیق و بررسی و جمع‌آوری گروهی متخصص سینمایی از سوی سید احسان باقری است .

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۸ فروردين ۹۴ ، ۱۸:۵۷
سارا شمعی
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود