نشریه خط

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

نشریه تحلیلی هنر و طراحی

پیش ‌نهاد ویژه

توسط کلثوم پیامنی ؛ ۲۱ بهمن ۱۳۹۶

دهمین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر همزمان در تهران و پانزده استان دیگر در حال برگزاری است.  همچون سال گذشته برگزاری نمایشگاه با نظم بیشتر و ساماندهی بهتری نسبت به سالهای گذشته بوده است.
 جشنواره امسال همچون سال گذشته با دوره های قبل تفاوت‌هایی داشت که مهمترین آن عدم موضوعیت  یکپارچه آثار و دسته‌بندی تخصصی رشته‌های هنری و اختصاص جوایز به برگزیدگان هر رشته بطور جداگانه است. ستاد برگزاری بر این باور است که هنرمندان روح لطیف، وجدان بیدار بشری و چشم های نگران چالش های عصر خویشند. از این رو دغدغه ها و دستمایه های آثار ایشان، موضوع محوری است.
همچنین رویکرد جشنواره دهم معرفی آثاری است که با قابلیت های نوین و تعامل گرا در قالب بهره مندی از یک یا چند رشته از ظرفیت های کلاسیک و جدید هنرهای تجسمی به سامان رسیده و ایده ای اصیل و مفهومی هنرمندانه را به نمایش بگذارند.
طی دو دوره اخیر برگزاری نمایشگاه و زمانبندی پیش‌بینی شده برای ارائه و داوری آثار با نظم بیشتری انجام شد و شلختگی سالهای قبل را نداشت. همچنین پرداخت کمک هزینه یک میلیون تومانی و جایزه نهایی به برگزیدگان مبلغ قابل توجهی است. جشنواره به اختتامیه تمام نمیشود و هنرمندان برگزیده ایرانی برای سفر مطالعاتی به شهرک هنرمندان فرانسه (Cite des Arts) معرفی می شوند تا بر اساس ضوابط، شرایط و زمانبندی موزه هنرهای معاصر تهران، به این سفر مطالعاتی اعزام شوند که تجربه مفیدی برای هنرمندان جوان خواهد بود.
به جشنواره امسال بیش از 10600 اثر را در بخش رقابتی ارسال شده است که در نهایت 88 اثر برای نمایشگاه  برگزیده شده اند.
دهمین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر 3 بهمن تا 4 اسفند در موسسه فرهنگی و هنری صبا در حال برگزاری است.        

زهرا اردکانی ؛ ۳ اسفند ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۲۷ بهمن ۱۳۹۶

۹۴ مطلب با موضوع «عکاسی» ثبت شده است

فلاش استودیویی و یا فلاش روی دوربین با تابش نور شدید بر سوژه ایجاد سایه‌های خشن می‌کنند. عکاسان هنگامی که از این ابزارها استفاده می‌کنند با ابزارهای پخش‌کننده نور (دیفیوزر) سعی در نرم و لطیف کردن نور آن‌ها دارند. انواع متفاوتی از این ابزارها توسط تولیدکننده‌های حرفه‌ای ساخته شده و در بازار موجود است. ما در اینجا سعی به آموزش ساخت برخی از این ابزارهای کنترل کننده نور با کمترین هزینه و با وسایل ساده و دور ریختنی داریم.
برای تلطیف نور فلاش روی دوربین می‌توانید از قوطی‌های کاغذی که محفظه داخلی آن از جنس فویل آلومینیومی است و یا با برش یک بطری پلاستیکی استفاده کنید و آن‌ها را با چسب کاغذی به بدنه دوربین بچسبانید. همچنین طبق تصویر پایه‌ای برای رفلکتور ساخته و روی دوربین قرار دهید و تکه‌ای کاغذ کالک  را روی آن ثابت کنید.
اگر از سافت باکس (soft box) استفاده می‌کنید و دنبال نوری نرم‌تر و طبیعی‌تر برای عکاسی هستید به شما شبکه لانه‌زنبوری (Honeycomb Grid) را پیشنهاد می‌کنیم. با نصب شبکه زنبوری بر روی سافت‌باکس زنبوری می‌توانید شعاع نور را باریک‌تر نمایید بدون اینکه از کیفیت نور کاسته شود. این قابلیت به شما امکان نورپردازی بر روی موهای سوژه و نورپردازی جداگانه بدون ریزش نور بر روی پس زمینه و بازتاب نور در لنز (Flare) را می‌دهد.
برای ساخت آن نیاز به پارچه مخمل مشکی، خط کش یا متر، کش، ماشین پنس و رولت یا قیچی دارید.
ابتدا پارچه را به نوارهایی با اندازه ۵ یا ۱۰ سانتی‌متر عرض و با طول متناسب با طول سافت باکس خود تقسیم و برش دهید. به این نکته توجه کنید که نوار را بلندتر از طول سافت باکس در نظر بگیرید. یک نوار بلند را از وسط تا کرده و طبق الگوی ارائه شده فرم دهید و نوارها را پشت سر هم با منگنه به هم متصل کنید. در نهایت کش را به گوشه‌های شبکه زنبوری که ساخته‌اید متصل کنید تا به راحتی روی سافت باکس خود بکشید. نتیجه استفاده از شبکه زنبوری در عکس‌ها کامل مشخص و چشم‌گیر است.

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۹۴ ، ۱۶:۰۴
کلثوم پیامنی

مجموعه عکس «مادران انتظار» / فاطمه بهبودی

تاریخ نشر : چهارشنبه / ۸ مهر ۱۳۹۴

مادران انتظار حکایت سی سال چشم انتظاری مادرانی است که فرزندانشان قریب به یقین به شهادت رسیده‌اند. فرزندانی که بی نام و نشان یا به خاک سپرده‌شده‌ و گم نام‌اند و یا هنوز تفحص نشده‌اند.  
در این مجموعه عکس، بهبودی گاهی به جزییاتی مانند یادگاری‌های رزمنده مفقودالاثر پرداخته و گاهی بر رفتار مادران شکیبایی که در انتظار فرزند روزگار را سپری می‌کنند تمرکز کرده است. بهبودی درعکس‌هایی که از مادران گرفته  موفق‌تر عمل کرده‌است. مادران شهدای او برخلاف دیگر مجموعه‌های عکسی که از مادران شهدا دیده‌ایم مانند مجموعه نیوشا توکلیان مادرانی منفعل نیستند. بهبودی انتظاری توام با امید را عکاسی کرده‌است. در عکس‌های او مادرانی را می‌بینیم که انتظار آن‌ها را در پی یافتن فرزندشان به مناطق جنگی کشانده است.در عکسی دیگر مادری را می بینیم که زیر درختی که فرزندش آن را کاشته و امروز به ثمر نشسته خوابیده و یا مادری که با شوق لباس فرزندش را در آغوش گرفته‌است ، لذت و اشتیاق مادر از تعریف رشادت‌های فرزند را از چشمانش از پس عکس صامت می‌شنویم.
در این مجموعه  به وجود معنادار نور که خود القای امید و انتظاری مثبت است توجه‌ ویژه شده است. نوری جهت دار در این عکس‌ها بخوبی فضای تیره عکس را روشن کرده است. در یکی از عکس‌ها مادری ساک لباس‌ها و یادگاری‌های فرزندش را در دست گرفته است. در بالای کادر عکسی بزرگ روی دیوار توجه ما را جلب می‌رزکند. پیرزن قاب عکس‌هایی از فرزندانش و نیز ساعتی قدیمی را دقیقا روی قله کوه آویزان کرده است.  عکس نمایی از بزرگراه‌هایی است که به یک قله سپید ختم می‌شود. کنار قله قابی با نوشته یا قائم آل محمد وجود دارد. آنچه که از نشانه‌های درون عکس و کنار هم نشینی این عناصر دریافت می‌کنیم انتظاری طولانی بواسطه ساعت قدیمی و زنگار بسته‌ای است که مسیر طولانی جاده تا رسیدن به قله را با شهدا آذین بسته‌است، قله ای که اوجش ظهور است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ مهر ۹۴ ، ۲۳:۴۰
کلثوم پیامنی

شهود شهدا

تاریخ نشر : سه شنبه / ۳۱ شهریور ۱۳۹۴

مرز باورها و ایمان ما در اوج سختی و بلا آزموده می‌شود. و این عکس‌ها چه زیبا اوج ایمان و خلوص نیت سربازان ما را نشان می‌دهد. این عکس تنها مستنداتی است که تفاوت جبهه جنگ ما را با هر جنگ دیگری آشکار کرده است. عکس‌هایی از رزمندگان در حال نماز در خط مقدم جبهه، جبهه‌ای که استراتژی آن نماز بود. گاهی برخی حوادث تاریخ مشابه‌اند اما نه، این بار تاریخ دوباره تکرار می‌شود. انگار حماسه‌ی حضرت حسین(ع) نیاز به پایان بی‌انتهای دیگری داشت، پایانی که اندوه روضه را در حسرت و آرزوی "یا لیتنا" تخفیف دهد. آنان از ته دل آرزوی بودن با حسین(ع) کردند و چه زیبا حماسه حسین را اقامه کردند. این عکس‌ها چه زیبا کمال نماز را برایمان عینی می‌کنند. گویی عکاس در کربلاست در حوالی ظهر عاشورا.
شهدای ما نه فقط بخاطر وطن نه فقط بخاطر ناموس بلکه آنها برای دین خدا جنگیدند . چه در نماز آنان بود که هنوز خاک وجودشان پر از اکسیر و معجزه است و حال و هوای تربت حسین(ع) دارد؟
چه زیبا در مناجاتشان عظمت مرگشان را درمیابیم." خدایا چه نعمت بزرگی به من عطا کرده ای که از مرگ نهراسم و در مقابل تهدید و تطمیع کوته‌نظران و سفلگان به زانو درنیایم. اما من که مرگ برایم شیرین و جذاب است، منی که همیشه به مرگ لبخند زده‌ام و همیشه به استقبالش شتافته‌ام، ، من در مقابل این دون صفتان احساس قدرت و آرامش می‌کنم. و اینان چه دشمنان و چه دوستان تعجب می‌کنند که چطور ممکن است من این‌طور جسورانه در مقابل طوفان حوادث قد علم کنم و امواج سهمگین مرگ را بر جان بپذیرم و اینچنین آرام و مطمئن لبخند بزنم...
( بخشی از مناجات دکتر چمران در کتاب خدا بودو دیگر هیچ...).

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۱ شهریور ۹۴ ، ۱۷:۰۲
کلثوم پیامنی

غیرنظامیان در جنگ تحمیلی

تاریخ نشر : شنبه / ۲۸ شهریور ۱۳۹۴

حمله عراق به مناطق مسکونی و غیر نظامی از روز سوم جنگ شروع شد. شهر اهواز اولین هدف غیر نظامی در جنگ بود که در ۲ مهر ۱۳۵۹ توسط نیروی هوایی عراق بمباران شد. ارتش عراق در آن روز‌ها طی سلسله عملیاتی، مناطق مسکونی در تهران، زنجان، همدان، بستان، تبریز، بروجرد، دورود، اندیمشک، دزفول، رامهرمز، آبادان، رشت، اصفهان، نهاوند، مریوان، بانه، پیرانشهر و صالح‌آباد را مورد حمله قرار داد و تعدادی زیادی از هموطنانمان را به خاک و خون کشید.
بسیاری از عکاسان با حضور در خط مقدم جبهه به ثبت صحنه های درگیری نظامیان پرداختند اما در این بین عکاسانی هم بودند که حاشیه های جنگ را به تصویر کشیدند. گاهی حواشی یک واقعه عمق یک فاجعه ای مانند جنگ را بیشتر نمایان می کند. برخی از عکاسان مانند بهمن جلالی با نگاهی مستند و بسیاری دیگر با نگاهی ژورنالیستی و گزارشی از جنگ عکاسی کرده‌اند. عکس‌های بهمن جلالی از ویرانه های بمباران آبادان نگاه مستند جلالی را برای ثبت واقعه جنگ نشان می‌دهد. در این عکس ها اگرچه حضور آدم های زخمی و دردمند را نداریم اما بیینده وقتی با بیمارستان ویرانی مواجه می‌شود می‌تواند لحظه بمباران و صحنه‌های دلخراش آن را تصور کند.
همانطور که در عکس‌ها می‌توان دید از جمله مشکلات اجتماعی که پس از حمله صدام به شهرها و روستاهای کشور، گریبان‌گیر مردم شد می‌توان به مهاجرت اجباری گسترده، بی‌سرپرست شدن بسیاری از خانواده‌ها، فروپاشی بسیاری از خانواده‌ها، فقر و بیکاری اشاره کرد. ایجاد دوگانگی فرهنگی و شخصیتی، گسترش حاشیه‌نشینی، گسترش جمعیت شهرهای مهاجر‌پذیر و کمبود خدمات و امکانات متناسب با جمعیت افزوده شده و هم چنین درگیری‌های پراکنده میان مهاجرین و ساکنان بومی این شهرها و بروز بزهکاری از جمله این آثار است. البته وفاق و همدلی مردم در پذیرش مهاجرین و مردم جنگ زده مثال زدنی است. آن روزها مردم روستاها و شهرهای اطراف بخشی از فضای خانه‌ها و حتی درآمدشان را با مهاجران تقسیم کردند. این ویژگی و خصلت ایرانیان از منظر علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی نیاز به بررسی و تاًمل بیشتری دارد. صیف الله صمدیان، فرنود، آلفرد یعقوب زاده، صیاد، ارژنگ، غلامرضا دادبین، کامران جبرئیلی، رضا مرادی، فرهومند، مسعود معین پور، حسین ارقامی، بهروز مهرام ، علیرضا فرزین و... از جمله عکاسانی هستند که به ثبت   و پوشش تصویری حواشی جنگ و غیرنظامیان در جنگ پرداخته اند. عکس‌هایی که در  ادامه می‌بینید متعلق به برخی از این عکاسان است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۸ شهریور ۹۴ ، ۱۱:۲۷
کلثوم پیامنی

و اما پس از جنگ...

تاریخ نشر : سه شنبه / ۲۴ شهریور ۱۳۹۴

اما بعد از جنگ... دوربین‌ها هم غلاف شد. بعضی رفتند دنبال کارشان آخر از اول هم عکاس نبودند، بعضی رفتند و پست‌های اداری گرفتند بعضی هم شدن معلم ما و شما . مهدی منعم هم رفت پی عکاسیش.
مهدی منعم عکاس دوران دفاع مقدس است و تا امروز دو کتاب از عکس‌هایش را چاپ کرده است. کتابی که حاصل ادامه فعالیت عکاسی او با موضوع جنگ است. مهدی منعم دغدغه عکاسی از جنگ را با پیگیری موضوع  مصدومان نظامی و غیر نظامی طی چندین سال پیاپی عکاسی کرده‌است. در مجموعه "قربانیان جنگ" منعم با سفر به استان‌های مرزی از مردم بی‌گناهی که در جنگ و یا انفجار مین‌هایی که عراقی‌ها در منطقه کاشته‌اند و پاکسازی نشده‌اند عکاسی کرده‌است.انفجار این مین‌ها موجب نقص عضو بسیاری از افراد آن مناطق شده‌است. کتاب او سند مظلومیت مردم ایران در جنگ تحمیلی ایران و عراق است.
منعم سوژه هایش را در هاله‌ای از ابهام در پشت شخص دیگر و یا پشت پرده یا هرچیزی پنهان می‌کند. سوژه‌های او اغلب بخش پنهان آسیب‌هایی است که بعد از جنگ متوجه مرزنشینان است. او تکه تکه گی را با برش‌هایش در هنگام ترکیب‌بندی تشدید و بر مفهوم قطع عضو تاکید بیشتری می‌کند. عکس‌های او از دست‌های قطع شده بعد عاطفی حس لامسه را برمی‌انگیزانند. در یکی ازعکس‌هایش تصویر دختر خردسالی است که با چشمان نافذش مخاطب را منقلب می‌کند. دخترک با لباسی پراز پولک که لباس محلی مناطق کردنشین است احاطه شده و دست‌هایی را می‌بینیم که بر گردنش حلقه زده‌اند. یک دست طبیعی و یک دست مصنوعی . مادری که تنها با یک دست از عهده تمام مسولیتش برنمی آید و شاید وجود دخترش آن را کامل کند. یا در عکسی دیگر مادری فرزندش را در آغوش گرفته اما مادرش نمی‌تواند با انگشتهای ظریف و زنانه‌اش فرزندش را نوازش کند و مردی که دست همسرش را گرفته است.
 این دست‌ها حامل پیام صلح و نماد مظلومیت غیرنظامیان بی‌گناهی است که هنوز هم طعمه مین‌هایی هستند که دشمن بعثی در مناطق مرزی کاشته‌اند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۴ شهریور ۹۴ ، ۱۰:۲۴
کلثوم پیامنی

کتاب «عکاسی جنگ» / علی فریدونی

تاریخ نشر : سه شنبه / ۱۷ شهریور ۱۳۹۴

برگزاری بزرگداشت علی فریدونی عکاس پیشکسوت دفاع مقدس در نخلستان اوج بهانه ای شد برای پرداختن رسانه ها به عکاسان دفاع مقدس. اگر بخواهیم بین شناخته شدن هنرمندان عرصه دفاع مقدس در جامعه مقایسه ای داشته باشیم بدون شک عکاسان مظلوم ترین و گمنام ترین هنرمندان تاریخ هنر انقلاب بوده اند. عکاسانی که در سخت ترین شرایط و با کمترین امکانات، جان خود را برای ثبت لحظات بی بازگشت یک حماسه به خطر انداختند، امروز حتی در حد یک نام هم شناخته نمی شوند!
علی فریدونی یکی از این عکاسان است که پس از گذشت ۲۸ سال، ۱۵۶ قطعه از ۲۵۰۰۰ قطعه عکسی که وی  از ۲۱ عملیات دوران دفاع مقدس گرفته است در قالب کتابی به چاپ رسیده است. این کتاب دومین جلد از مجموعه کتاب های عکاسان جنگ است که توسط انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس به تازگی منتشر شده است.
شاید انتشار این کتاب را باید به فال نیک بگیریم و منتظر دیدن آثار عکاسان گمنام دیگری همچون محمد حسین حیدری، مسعود زنده روح کرمانی، رسول اولیا زاده، سعید صادقی، احمد ناطقی، مهدی منعم، سید عباس میر هاشمی، بهزاد پروین ،سعید جان بزرگی و مهرزاد ارشدی باشیم.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ شهریور ۹۴ ، ۱۰:۳۴
قاسم اکبری

کودکانه‌های جنگ

تاریخ نشر : دوشنبه / ۹ شهریور ۱۳۹۴

جنگ با همه ظواهر زشت و نازیبایی که داشت زیبایی‌هایی نیز برجای گذاشت. برخی از عکاسان با دانش و تسلطی که بر عکاسی مستند داشته‌اند بجای حضور در بطن میدان جنگ، حواشی جنگ را بخوبی دیده و ثبت کرده‌اند. در هر جنگی بیشترین آسیب متوجه کودکان است. این کودکان هستند که قدرت دفاع از خود را ندارند و روح لطیفشان طاقت تحمل زشتی‌ها و خشونت‌های جنگ را ندارد. همینطور خسارت مالی و جانی جنگ بر نسل بعد تاثیر زیادی می‌گذارد. در این عکس‌ها و نقاشی‌ها حال و هوای کودکان و زنان که مستقیماً درگیر جنگ نبوده‌اند دیده می‌شود. این عکس‌ها حامل خاطراتی است که بخشی از خاطرات جمعی و تاریخ شفاهی ماست. شاید این عکس‌ها را قبل آنکه دیده باشیم برخی از ما آن را لمس کردیم و برخی تنها شنیده ایمشان. کودکان تمام توانایی‌شان را در قلک‌هایی بشکل نارنجک، تانک و... برای کمک به رزمندگان ریخته اند. در نگاه اول اگر ندانیم که موضوع این نقاشی ها چیست با یک فضای شاد و پویا در تصویر مواجه می‌شویم که با جنگ در تضاد است. حضور رنگ‌های شاد و با خلوص بالا درترکیب‌بندی‌های منتشر که حسی از وحدت و بهجت را در تصویر ایجاد می‌کند. با نگاه جزءنگرانه زنان، کودکان و سالمندانی را می‌بینیم که اقلام خوراکی را برای کمک به رزمنده‌ها به مسجد آورده‌اند تا از آنجا به جبهه ارسال کنند. در یکی از نقاشی‌ها مراسم جشن عقد یک عروس و داماد را در ترکیبی مملو از رنگ بر سفره ساده‌ای می‌بینیم. اینجا خبری از زرق و برق‌های مراسم ازدواج‌‌های امروزی نیست. همه چیز ساده ‌است اما زیبا همانند لبخند رضایت عروس در کنار همسر رزمنده‌اش که در جنگ دچار نقص عضو شده‌است. این نقاشی و بسیاری از عکس‌های مراسم ازدواج آن زمان نشان می‌دهد که بسیاری از زوجین بخاطر احترام به خانواده‌های داغدار شهدا مراسم ازدواج را ساده می‌گرفته‌اند. این وفاق وهمدلی و ایثار که در نقاشی‌ها و رفتار کودکان در دوران جنگ قابل مشاهده است مصداق همان جمله زیبای حضرت زینب(س) است که فرمودند : " ما رایت الا جمیلا" که در نگاه زیبانگر این کودکان به جنگ تبلور یافته است.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ شهریور ۹۴ ، ۱۲:۲۴
کلثوم پیامنی
کلثوم پیامنی ؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۱۱ مهر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۵ مهر ۱۳۹۶
زهرا کشاورز ؛ ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
فاطمه سادات تهامی ؛ ۲۶ تیر ۱۳۹۶
زهرا اردکانی ؛ ۹ تیر ۱۳۹۶
درباره خط
چگونه با خط هم‌کاری کنیم؟
دوستان خط
تماس با خط
طراح قالب : گلبرگ دانلود